HIV – Retrovirussen
Retroviridae
De retroviridae is een RNA-virus, icosahedraal, het heeft een enveloppe en er zijn 2 ssRNA-
segmenten. Het bevindt zich in de Baltimore klasse VI: RNA wordt omgezet naar DNA. Niemand had
verwacht dat dit kon gebeuren, totdat HIV opkwam.
Begin van de HIV-epidemie
In de vroegere 1980’s kwamen in Amerika de eerste observaties van een infectieuze ziekte bij
homoseksuele mannen. Er was een plotse verschijning van zeldzame huidkanker die Kaposi’s
sarcoom werd genoemd. Deze laesies worden veroorzaakt door het HHV-8 (Herpes type 8) virus.
Daarnaast hadden de mannen last van atypische pneumonie, veroorzaakt door Pneumocystis carinii,
CMV infecties, candiasis en andere opportunistische effecten. De opportunistische effecten komen
door het feit dat HIV-patiënten een verzwakt immuunsysteem hebben, alle andere virussen,
schimmels, etc. zien hun kans om de patiënten nog verder te verzwakken en om nog extra infecties
te genereren.
Human Immunodeficiency Virus (HIV)
Acquired Immune Deficiency Syndrome (AIDS) werd voor het eerst beschreven in 1981. Deze ziekte
komt voort uit een HIV-1 of HIV-2 type infectie. Het HIV-1 was voor het eerst geïsoleerd in 1983-1984
en het HIV-2 in 1986. Deze virussen behoren tot de lentivirus subfamilie van de retroviridae
(retrovirussen). Het is een RNA-virus met een enveloppe en is ongeveer 120 nm in diameter. HIV-2
heeft 40% nucleotide homologie met HIV-1. Het genoom van HIV-1 bestaat uit 9200 nucleotiden met
een paar belangrijke genen: gag codeert voor de kernproteïnen en structurele proteïnen (p15, p17
en p24); pol codeert voor drie unieke enzymen die noodzakelijk zijn voor de replicatie van het virus
(p11/p16 protease, p31 integrase en p51/p66 reverse transcriptase); env codeert voor enveloppe
proteïnen die uitsteken uit de membraan of transmembranair zijn (gp160: gp120 steekt uit de
membraan en gp41 is het transmembranair gedeelte); en er zijn nog andere regulatorische genen
(tat, rev, vif, nef, vpr en vpu) maar we weten niet zeker wat deze genen precies doen. HIV-1 kan men
onderverdelen in groep M, N en O. Groep M (major) is enorm verspreid wereldwijd en heeft heel wat
subtypes/klassen, deze lijst blijft dan ook aangroeien. Groep N en groep O bevatten niet zo’n hele
structuur, maar het verschilt genoeg van groep M om ze anders te classificeren. Bij de infecties in de
wereld zien we veel (jong)-volwassenen, maar ook veel kinderen die geïnfecteerd zijn! Echter, bij HIV
is het zo: Eens geïnfecteerd is altijd geïnfecteerd, het virus gaat nooit meer uit je lichaam.
Pagina 1 van 9
Retroviridae
De retroviridae is een RNA-virus, icosahedraal, het heeft een enveloppe en er zijn 2 ssRNA-
segmenten. Het bevindt zich in de Baltimore klasse VI: RNA wordt omgezet naar DNA. Niemand had
verwacht dat dit kon gebeuren, totdat HIV opkwam.
Begin van de HIV-epidemie
In de vroegere 1980’s kwamen in Amerika de eerste observaties van een infectieuze ziekte bij
homoseksuele mannen. Er was een plotse verschijning van zeldzame huidkanker die Kaposi’s
sarcoom werd genoemd. Deze laesies worden veroorzaakt door het HHV-8 (Herpes type 8) virus.
Daarnaast hadden de mannen last van atypische pneumonie, veroorzaakt door Pneumocystis carinii,
CMV infecties, candiasis en andere opportunistische effecten. De opportunistische effecten komen
door het feit dat HIV-patiënten een verzwakt immuunsysteem hebben, alle andere virussen,
schimmels, etc. zien hun kans om de patiënten nog verder te verzwakken en om nog extra infecties
te genereren.
Human Immunodeficiency Virus (HIV)
Acquired Immune Deficiency Syndrome (AIDS) werd voor het eerst beschreven in 1981. Deze ziekte
komt voort uit een HIV-1 of HIV-2 type infectie. Het HIV-1 was voor het eerst geïsoleerd in 1983-1984
en het HIV-2 in 1986. Deze virussen behoren tot de lentivirus subfamilie van de retroviridae
(retrovirussen). Het is een RNA-virus met een enveloppe en is ongeveer 120 nm in diameter. HIV-2
heeft 40% nucleotide homologie met HIV-1. Het genoom van HIV-1 bestaat uit 9200 nucleotiden met
een paar belangrijke genen: gag codeert voor de kernproteïnen en structurele proteïnen (p15, p17
en p24); pol codeert voor drie unieke enzymen die noodzakelijk zijn voor de replicatie van het virus
(p11/p16 protease, p31 integrase en p51/p66 reverse transcriptase); env codeert voor enveloppe
proteïnen die uitsteken uit de membraan of transmembranair zijn (gp160: gp120 steekt uit de
membraan en gp41 is het transmembranair gedeelte); en er zijn nog andere regulatorische genen
(tat, rev, vif, nef, vpr en vpu) maar we weten niet zeker wat deze genen precies doen. HIV-1 kan men
onderverdelen in groep M, N en O. Groep M (major) is enorm verspreid wereldwijd en heeft heel wat
subtypes/klassen, deze lijst blijft dan ook aangroeien. Groep N en groep O bevatten niet zo’n hele
structuur, maar het verschilt genoeg van groep M om ze anders te classificeren. Bij de infecties in de
wereld zien we veel (jong)-volwassenen, maar ook veel kinderen die geïnfecteerd zijn! Echter, bij HIV
is het zo: Eens geïnfecteerd is altijd geïnfecteerd, het virus gaat nooit meer uit je lichaam.
Pagina 1 van 9
