Artikelen Rugpijn & ACL – Pathologie van het bewegen – Deeltentamen 2
RUGPIJN
ARTIKEL 1
- Sustainability effects of motor control stabilisation exercises on pain and function in chronic
nonspecific low back pain patients: A systematic review with meta-analysis and meta-regression
– Daniel NiedererI & Juliane Mueller (2020) – Systematic review
Onderzoek --> invloed/duurzame effecten motorische controle-stabilisatie oefeningen (MCE) op
pijn(intensiteit) en handicap bij patiënten met chronische lage-rugpijn in vergelijking met een
inactieve of passieve controlegroep of andere oefeningen (+ invloed modererende factoren, zoals tijd
na voltooiing interventie, studiekwaliteit en trainingskenmerken op duurzaamheidseffecten)
(engels en duitse artikelen/onderzoeken met ten minste 1 beoordeling van pijnintensiteit en
invaliditeitsuitkomst … 4 weken na voltooiing oefening)
Resultaat & Conclusies --> Bewijs van lage tot matige kwaliteit toont een duurzaam positief
effect aan van motorische controle op pijn (SMD = -.46, Z = 2.9, p <.001) en handicap (SMD = -.44, Z =
2.5, p <.001) bij patiënten met lage rugpijn in vergelijking met welke controle dan ook. De effecten
van de subgroepen zijn minder overtuigend en er wordt geen duidelijke richting gegeven van het
duurzaamheidseffect op korte versus middellange versus lange termijn, van het type comparator
(vergelijking) of van de dosis van de training. Studies van lage kwaliteit overschatten het effect van
motorische controle-oefeningen.
Introductie
Het is dus vaak onduidelijk of 1) gerapporteerde langetermijneffecten van motorische controle-
stabilisatieoefeningen gebaseerd zijn op interventies die een strikte definitie van sensorimotorische
oefeningen aannemen, en 2) of de effecten echt gebaseerd zijn op duurzaamheidseffecten na
voltooiing van de interventie of tamelijk langdurige interventies/ waarbij de interventie wordt
uitgevoerd tot aan de meting).
Evenzo is het bepalen van de optimale dosis voor maximaal behandelingssucces (respons) nog een
punt van discussie [12,13].
> Onderzoeksvraag zie “onderzoek”
(1) leiden motorische controle-stabilisatieoefeningen tot een duurzame verbetering van
pijnintensiteit en invaliditeit bij chronische niet-specifieke patiënten met lage rugpijn vergeleken met
een inactieve of passieve (geen actieve betrokkenheid van de patiënt, meestal massagetherapie,
manuele therapie en thermotherapie) controlegroep of vergeleken met andere oefeningen;
(2) in hoeverre beïnvloeden modererende factoren zoals de duur van de tijd na voltooiing van de
interventie, de studiekwaliteit en de trainingskenmerken de mogelijke duurzaamheidseffecten?
Methode --> systematische review met meta-analyse (PRISMA-richtlijnen)
In-en uitsluitingscriteria --> PICO
Gezocht met PUBMED
Consensus
Methodologische kwaliteit werd beoordeeld --> PEDro-schaal
Bias --> Cochrane-aanbevelingen --> beoordelaars (eventueel 3 de)
Forrest-plots
Voor de totale effectberekening werden de effecten van elke interventiegroep berekend in
tegenstelling tot de comparator / controlegroep
bla bla bla
, Resultaten
2 CT --> gecontroleerde onderzoeken
EN 8 RCT --> gerandomiseerd gecontroleerd ontwerp
Bewijs van lage tot matige kwaliteit geeft aan dat MCE een groter algemeen duurzaamheidseffect
heeft op pijnintensiteit en invaliditeit dan een passieve, inactieve of andere oefeningsvergelijker
Bewijs van lage kwaliteit geeft aan dat MCE op de korte termijn geen groter effect heeft op de
pijnintensiteit dan een passieve of inactieve comparator. Bewijs van lage kwaliteit geeft aan dat MCE
op korte termijn een groter duurzaamheidseffect heeft op handicaps dan een passieve of inactieve
comparator.
Bewijs van lage kwaliteit geeft aan dat MCE geen groter kortetermijnhoudbaarheidseffect heeft op
de pijnintensiteit en invaliditeit dan andere oefeningen.
Bewijs van lage (tot matige) kwaliteit geeft aan dat MCE op middellange termijn geen groter
duurzaamheidseffect heeft op de pijnintensiteit dan een passieve of inactieve comparator of andere
vormen van lichaamsbeweging.
Bewijs van (lage tot) matige kwaliteit geeft aan dat MCE op de middellange termijn geen groter
duurzaamheidseffect heeft op handicaps dan een passieve of inactieve comparator of dan andere
oefeningen.
Matig kwaliteitsbewijs geeft aan dat MCE geen groter langdurig duurzaamheidseffect heeft op de
pijnintensiteit dan een passieve of inactieve comparator. Bewijs van (lage tot) matige kwaliteit geeft
aan dat MCE op de lange termijn geen groter duurzaamheidseffect heeft op handicaps dan een
passief effect of inactieve comparator of dan andere vormen van lichaamsbeweging. Bewijs van lage
tot matige kwaliteit geeft aan dat MCE op de lange termijn een groter duurzaamheidseffect heeft op
de pijnintensiteit dan andere oefeningen.
Trainingskarakteristieken
De motorische stabilisatie-oefeningen heten MCE: [22-24], core-stabiliteitsoefeningen: [20],
stabilisatie: [21,25,26,28] sensorimotorische [18], slingtraining [19] en Pilates-gebaseerde oefeningen
[27]. In zes van de tien onderzoeken werd een interventie van acht weken toegepast en de
gemiddelde trainingstijd was 53 minuten. De trainingsfrequentie varieerde van 1 [19] tot 12 [22] keer
per week.
> De trainingsduur, frequentie, totale trainingsdosis en training-tot-duurzaamheidsverhouding
toonden geen invloed op de effectgrootte van de primaire uitkomstpijn.
SV RESULTATEN
We ontdekten dat motorische controle-stabilisatieoefeningen, met bewijs van lage tot matige
kwaliteit, leiden tot een duurzame verbetering van de pijnintensiteit en invaliditeit bij chronische
niet-specifieke lage-rugpijnpatiënten in vergelijking met een inactieve of passieve controlegroep of
vergeleken met andere oefeningen. Subgroepgevoeligheidsanalyses lieten minder duidelijke
bevindingen zien: sommige van de gepoolde effecten bereikten significantie, andere niet.
De daaropvolgende meta-regressie toonde aan dat de trainingsduur, frequentie, totale trainingsdosis
en training / duurzaamheid ratio geen invloed hebben op de effectgrootte van de primaire
uitkomstpijn. De PEDro-somscore was negatief geassocieerd met de effectgrootte en studies met een
lagere kwaliteit kunnen de (duurzaamheid) effecten van MCE op pijnintensiteit en beperking van
invaliditeit overschatten.
Kleine algemene effecten voor een groter effect van MCE dan andere controles / oefeningen worden
gezien; de subgroepanalyses lieten inconsistente resultaten zien. Hier is MCE op zijn minst
gelijkwaardig aan andere vormen van lichaamsbeweging.
Interessant stukje
Over het algemeen lijkt MCE iets duurzamer of op zijn minst gelijkwaardig aan andere oefeningen en
iets duurzamer dan passieve of inactieve behandelingen in termen van pijnintensiteit en
vermindering van invaliditeit. Hoewel, afgeleid van de kwaliteit van het bewijs van de bevindingen,
RUGPIJN
ARTIKEL 1
- Sustainability effects of motor control stabilisation exercises on pain and function in chronic
nonspecific low back pain patients: A systematic review with meta-analysis and meta-regression
– Daniel NiedererI & Juliane Mueller (2020) – Systematic review
Onderzoek --> invloed/duurzame effecten motorische controle-stabilisatie oefeningen (MCE) op
pijn(intensiteit) en handicap bij patiënten met chronische lage-rugpijn in vergelijking met een
inactieve of passieve controlegroep of andere oefeningen (+ invloed modererende factoren, zoals tijd
na voltooiing interventie, studiekwaliteit en trainingskenmerken op duurzaamheidseffecten)
(engels en duitse artikelen/onderzoeken met ten minste 1 beoordeling van pijnintensiteit en
invaliditeitsuitkomst … 4 weken na voltooiing oefening)
Resultaat & Conclusies --> Bewijs van lage tot matige kwaliteit toont een duurzaam positief
effect aan van motorische controle op pijn (SMD = -.46, Z = 2.9, p <.001) en handicap (SMD = -.44, Z =
2.5, p <.001) bij patiënten met lage rugpijn in vergelijking met welke controle dan ook. De effecten
van de subgroepen zijn minder overtuigend en er wordt geen duidelijke richting gegeven van het
duurzaamheidseffect op korte versus middellange versus lange termijn, van het type comparator
(vergelijking) of van de dosis van de training. Studies van lage kwaliteit overschatten het effect van
motorische controle-oefeningen.
Introductie
Het is dus vaak onduidelijk of 1) gerapporteerde langetermijneffecten van motorische controle-
stabilisatieoefeningen gebaseerd zijn op interventies die een strikte definitie van sensorimotorische
oefeningen aannemen, en 2) of de effecten echt gebaseerd zijn op duurzaamheidseffecten na
voltooiing van de interventie of tamelijk langdurige interventies/ waarbij de interventie wordt
uitgevoerd tot aan de meting).
Evenzo is het bepalen van de optimale dosis voor maximaal behandelingssucces (respons) nog een
punt van discussie [12,13].
> Onderzoeksvraag zie “onderzoek”
(1) leiden motorische controle-stabilisatieoefeningen tot een duurzame verbetering van
pijnintensiteit en invaliditeit bij chronische niet-specifieke patiënten met lage rugpijn vergeleken met
een inactieve of passieve (geen actieve betrokkenheid van de patiënt, meestal massagetherapie,
manuele therapie en thermotherapie) controlegroep of vergeleken met andere oefeningen;
(2) in hoeverre beïnvloeden modererende factoren zoals de duur van de tijd na voltooiing van de
interventie, de studiekwaliteit en de trainingskenmerken de mogelijke duurzaamheidseffecten?
Methode --> systematische review met meta-analyse (PRISMA-richtlijnen)
In-en uitsluitingscriteria --> PICO
Gezocht met PUBMED
Consensus
Methodologische kwaliteit werd beoordeeld --> PEDro-schaal
Bias --> Cochrane-aanbevelingen --> beoordelaars (eventueel 3 de)
Forrest-plots
Voor de totale effectberekening werden de effecten van elke interventiegroep berekend in
tegenstelling tot de comparator / controlegroep
bla bla bla
, Resultaten
2 CT --> gecontroleerde onderzoeken
EN 8 RCT --> gerandomiseerd gecontroleerd ontwerp
Bewijs van lage tot matige kwaliteit geeft aan dat MCE een groter algemeen duurzaamheidseffect
heeft op pijnintensiteit en invaliditeit dan een passieve, inactieve of andere oefeningsvergelijker
Bewijs van lage kwaliteit geeft aan dat MCE op de korte termijn geen groter effect heeft op de
pijnintensiteit dan een passieve of inactieve comparator. Bewijs van lage kwaliteit geeft aan dat MCE
op korte termijn een groter duurzaamheidseffect heeft op handicaps dan een passieve of inactieve
comparator.
Bewijs van lage kwaliteit geeft aan dat MCE geen groter kortetermijnhoudbaarheidseffect heeft op
de pijnintensiteit en invaliditeit dan andere oefeningen.
Bewijs van lage (tot matige) kwaliteit geeft aan dat MCE op middellange termijn geen groter
duurzaamheidseffect heeft op de pijnintensiteit dan een passieve of inactieve comparator of andere
vormen van lichaamsbeweging.
Bewijs van (lage tot) matige kwaliteit geeft aan dat MCE op de middellange termijn geen groter
duurzaamheidseffect heeft op handicaps dan een passieve of inactieve comparator of dan andere
oefeningen.
Matig kwaliteitsbewijs geeft aan dat MCE geen groter langdurig duurzaamheidseffect heeft op de
pijnintensiteit dan een passieve of inactieve comparator. Bewijs van (lage tot) matige kwaliteit geeft
aan dat MCE op de lange termijn geen groter duurzaamheidseffect heeft op handicaps dan een
passief effect of inactieve comparator of dan andere vormen van lichaamsbeweging. Bewijs van lage
tot matige kwaliteit geeft aan dat MCE op de lange termijn een groter duurzaamheidseffect heeft op
de pijnintensiteit dan andere oefeningen.
Trainingskarakteristieken
De motorische stabilisatie-oefeningen heten MCE: [22-24], core-stabiliteitsoefeningen: [20],
stabilisatie: [21,25,26,28] sensorimotorische [18], slingtraining [19] en Pilates-gebaseerde oefeningen
[27]. In zes van de tien onderzoeken werd een interventie van acht weken toegepast en de
gemiddelde trainingstijd was 53 minuten. De trainingsfrequentie varieerde van 1 [19] tot 12 [22] keer
per week.
> De trainingsduur, frequentie, totale trainingsdosis en training-tot-duurzaamheidsverhouding
toonden geen invloed op de effectgrootte van de primaire uitkomstpijn.
SV RESULTATEN
We ontdekten dat motorische controle-stabilisatieoefeningen, met bewijs van lage tot matige
kwaliteit, leiden tot een duurzame verbetering van de pijnintensiteit en invaliditeit bij chronische
niet-specifieke lage-rugpijnpatiënten in vergelijking met een inactieve of passieve controlegroep of
vergeleken met andere oefeningen. Subgroepgevoeligheidsanalyses lieten minder duidelijke
bevindingen zien: sommige van de gepoolde effecten bereikten significantie, andere niet.
De daaropvolgende meta-regressie toonde aan dat de trainingsduur, frequentie, totale trainingsdosis
en training / duurzaamheid ratio geen invloed hebben op de effectgrootte van de primaire
uitkomstpijn. De PEDro-somscore was negatief geassocieerd met de effectgrootte en studies met een
lagere kwaliteit kunnen de (duurzaamheid) effecten van MCE op pijnintensiteit en beperking van
invaliditeit overschatten.
Kleine algemene effecten voor een groter effect van MCE dan andere controles / oefeningen worden
gezien; de subgroepanalyses lieten inconsistente resultaten zien. Hier is MCE op zijn minst
gelijkwaardig aan andere vormen van lichaamsbeweging.
Interessant stukje
Over het algemeen lijkt MCE iets duurzamer of op zijn minst gelijkwaardig aan andere oefeningen en
iets duurzamer dan passieve of inactieve behandelingen in termen van pijnintensiteit en
vermindering van invaliditeit. Hoewel, afgeleid van de kwaliteit van het bewijs van de bevindingen,
