samenvatting humanistische psychologie

Humanistische psychologie:
 1 belangrijke vertegenwoordiger: Carl Rogers, omdat zijn theorievorming het sterkst
ontwikkeld is en nog steeds invloed heeft op de hulpverlening en de opvoeding.
 Begin jaren 60 vorige eeuw ontstaan als 3e weg of 3e kracht, als reactie op
psychoanalyse en behaviorisme.
 Gaat op zoek naar de complexiteit, subjectiviteit en groeikansen van de mens.
 Humanistische psychologie ontstond gelijktijdig met de cognitieve psychologie, maar
heeft er niet op gereageerd. Later haalden volgelingen van Rogers wel de verschillen
met cognitieve psychologie aan.


Uitgangspunt 1:
- Subjectiviteit staat centraal (zoals bij psychoanalyse en verschillend aan het
behaviorisme!!).
- Eigen ervaringen van een persoon, individuele beleving bij het begrijpen van gedrag!
- Centralisme ook voorop! Het gedrag wordt door de persoon zelf veroorzaakt en niet
door iets buiten hem zoals stimuli of beloning.


Uitgangspunt 2:
- Door het benadrukken van subjectiviteit wordt ook het bewustzijn centraal gesteld.
- Iemand moet in staat zijn om over zichzelf en zijn gedrag na te denken en te
reflecteren.
- Als je wilt weten wat iemand motiveerd, heb je een blik van binnenuit nodig.
- Psychoanalyse en behaviorisme worden door de humanistische psychologie gezien
als sturend of interpreterend en bieden geen ruimte voor eigen inzichten en visies
van een persoon.


Uitgangspunt 3:
- De ontwikkeling van een persoon wordt benadrukt!
- Beperkt zich niet tot de kinderjaren, maar is levenslang!
- Proces en groei en zet zich af tegen statische opvattingen van de mens!
- Mens is nooit een eindproduct van aanleg, opvoeding, sociale omstandigheden, maar
is altijd in ontwikkeling en altijd op zoek naar het goede!!
- In elk mens is er de behoefte om te ontwikkelen, groeien en goed te doen!

, Uitgangspunt 4:
- Belangrijk voor de hulpverlening. Mens is zelf verantwoordelijk voor zijn leven.
- Mensen zijn in staat om het beste te maken van hun leven en te weten waar het fout
loopt en welke richting ze uit moeten bij problemen.
- Groot vertrouwen in de veerkracht en goedheid van de mens.
- Mensen hebben het vermogen te groeien en te optimaliseren, om zichzelf te
realiseren en te actualiseren.
- Hulpverlening: HV moet niet op de voorgrond treden en moet geen voorbedachte
theorie hebben, hij moet luisteren naar het verhaal van de cliënt.
- Geen patiënt(=ziekte, afwijkend) meer, maar wel cliënt(=eigen
verantwoordelijkheid).


Uitgangspunt 5:
- Eigen ervaringen en belevingen worden in het hier en nu geplaatst.
- Duidelijk verschil uit de psychoanalyse: in humanistische psychologie weinig
aandacht voor de kinderjaren.


Uitgangspunt 6:
- Mens als totaliteit, als 1 geheel.
- Reductie wordt afgewezen. Breuk met zowel de psychoanalyse die een inperking
maakt naar het onbewuste als met het behaviorisme die een inperking maakt naar
leerprincipes.
- Duidelijk verwantschap naar de systeemtheorie met het denken over de mens als 1
totaliteit, een holistisch geheel.


Uitgangspunt 6:
- Doel van de humanistische psychologie is niet het voorspellen en controleren van
gedrag, maar de persoon bevrijden van eventuele belemmeringen die veroorzaakt
kunnen worden door maatschappelijke of psychische problemen.
- Als de belemmeringen zijn opgeheven, kan iemand zijn groei vervolgen.


 HV luistert naar de cliënt en probeert hem te begrijpen, maar geeft geen advies!!
 Mensen willen hun verhaal kunnen doen zonder advies te krijgen.
 Freud zei dat mensen het lijdend voorwerp waren van hun driften en wensen, daar
gelooft de humanistische psychologie niet in.
 Nadruk op subjectieve interpretaties die mensen geven aan gebeurtenissen.
 Mensen zijn in staat om acties bewust te controleren en zijn verantwoordelijk voor
hun eigen beslissingen (<-> Freud) + blik van binnenuit.