Auteurs: Van Onna, Jacobse isbn: 978-90-01-80928-7
www.laatmaarzien.noordhoff.nl © 2013 Noordhoff Uitgevers bv
Samenvatting hoofdstuk 5:
Oriënteren
Tijdens de oriëntatie leren de kinderen dat ze twee referentiekaders
kunnen gebruiken. De nieuwe kennis en inzichten over beeldende
mogelijkheden noemen we het externe referentiekader.
Hun eigen manier van zien en beleven is het interne referentiekader, het
persoonlijke perspectief: persoonlijke zienswijze, attitude, karakter,
voorkeuren. Tijdens de oriëntatiefase wordt vooral ook voorkennis
geactiveerd en wordt aansluiting gezocht bij de beleving en ervaring.
Betekenis: inspireren en aanzetten tot associëren om een keuze te maken
uit betekenissen.
Vorm: informeren over de betrokken beeldaspecten.
Materiaal: instrueren over mogelijkheden bij het gebruik van materiaal en
gereedschap.
Als leerkracht zet je de oriëntatie neer in drie i's: inspireren, informeren en
instrueren.
Een introductie moet de kinderen 'betrekken', houvast bieden bij
betekenisgeving en een associatief netwerk openen. Er zijn veel manieren
om kinderen actief met het onderwerp in aanraking te brengen.
Een kort en beeldend verhaal, goed verteld, kan prima dienst doen als
introductie, als er aandacht wordt besteed aan visuele kwaliteiten of met
een meegebracht voorwerp.
Je kunt als introductie ook even in de huid van een ander kruipen (drama)
en als teacher-in-role direct een andere sfeer neerzetten (hoed, masker of
jas) of de kinderen ook zelf iets dergelijks laten voorbereiden.
Een beeldende activiteit wordt natuurlijk het meest toepasselijk
geïntroduceerd met een afbeelding of een voorwerp als inspiratiebron.
Een natuur- of aardrijkskunde wandeling in de omgeving kan uitlopen op
een beeldende verwerking van een aspect uit de schoolomgeving.
Het digibord maakt het in een handomdraai mogelijk om met een stukje
film of wat afbeeldingen de les te beginnen. Bij het beschouwen van een
stukje film is het handig dat je de beelden even kunt stilzetten of herhalen.
In het kader van cultuureducatie en mediawijsheid leren kinderen bewust
met vorm en inhoud van de visuele media omgaan. Ze vinden het leuk om
zoekopdrachtjes te krijgen op internet en de computer. Visualiseren is een
techniek die inmiddels veel gebruikt wordt. De kinderen sluiten de ogen en
de leraar leidt met een rustig verhaal de kinderen rond in elke gewenste
omgeving en laat ze de prachtigste dingen 'zien'.
Tijdens de informatiefase geeft de leerkracht visuele informatie over
beeldaspecten, de verschijningsvormen van het onderwerp. Zien, het
bewust waarnemen, is een noodzakelijke schakel om te komen tot
vormgeven. Samen met de kinderen wordt verkend gekeken welke
vormvariaties er zijn binnen het onderwerp.
Samenvatting hoofdstuk 5 | 1
www.laatmaarzien.noordhoff.nl © 2013 Noordhoff Uitgevers bv
Samenvatting hoofdstuk 5:
Oriënteren
Tijdens de oriëntatie leren de kinderen dat ze twee referentiekaders
kunnen gebruiken. De nieuwe kennis en inzichten over beeldende
mogelijkheden noemen we het externe referentiekader.
Hun eigen manier van zien en beleven is het interne referentiekader, het
persoonlijke perspectief: persoonlijke zienswijze, attitude, karakter,
voorkeuren. Tijdens de oriëntatiefase wordt vooral ook voorkennis
geactiveerd en wordt aansluiting gezocht bij de beleving en ervaring.
Betekenis: inspireren en aanzetten tot associëren om een keuze te maken
uit betekenissen.
Vorm: informeren over de betrokken beeldaspecten.
Materiaal: instrueren over mogelijkheden bij het gebruik van materiaal en
gereedschap.
Als leerkracht zet je de oriëntatie neer in drie i's: inspireren, informeren en
instrueren.
Een introductie moet de kinderen 'betrekken', houvast bieden bij
betekenisgeving en een associatief netwerk openen. Er zijn veel manieren
om kinderen actief met het onderwerp in aanraking te brengen.
Een kort en beeldend verhaal, goed verteld, kan prima dienst doen als
introductie, als er aandacht wordt besteed aan visuele kwaliteiten of met
een meegebracht voorwerp.
Je kunt als introductie ook even in de huid van een ander kruipen (drama)
en als teacher-in-role direct een andere sfeer neerzetten (hoed, masker of
jas) of de kinderen ook zelf iets dergelijks laten voorbereiden.
Een beeldende activiteit wordt natuurlijk het meest toepasselijk
geïntroduceerd met een afbeelding of een voorwerp als inspiratiebron.
Een natuur- of aardrijkskunde wandeling in de omgeving kan uitlopen op
een beeldende verwerking van een aspect uit de schoolomgeving.
Het digibord maakt het in een handomdraai mogelijk om met een stukje
film of wat afbeeldingen de les te beginnen. Bij het beschouwen van een
stukje film is het handig dat je de beelden even kunt stilzetten of herhalen.
In het kader van cultuureducatie en mediawijsheid leren kinderen bewust
met vorm en inhoud van de visuele media omgaan. Ze vinden het leuk om
zoekopdrachtjes te krijgen op internet en de computer. Visualiseren is een
techniek die inmiddels veel gebruikt wordt. De kinderen sluiten de ogen en
de leraar leidt met een rustig verhaal de kinderen rond in elke gewenste
omgeving en laat ze de prachtigste dingen 'zien'.
Tijdens de informatiefase geeft de leerkracht visuele informatie over
beeldaspecten, de verschijningsvormen van het onderwerp. Zien, het
bewust waarnemen, is een noodzakelijke schakel om te komen tot
vormgeven. Samen met de kinderen wordt verkend gekeken welke
vormvariaties er zijn binnen het onderwerp.
Samenvatting hoofdstuk 5 | 1
