Zelfstudieopdracht:
orgaanfalen
Deel 1:
Lees onderstaand document en los de bijhorende vragen op.
ESC Guidelines for the diagnosis and treatment of acute and chronic heart failure.
1. Geef de definitie van hartfalen.
is een klinisch syndroom dat wordt gekenmerkt door typische symptomen (bv.
ademnood, zwelling van de enkel en vermoeidheid) die gepaard kunnen gaan met
verschijnselen (bv. verhoogde veneuze jugulaire druk, pulmonaal knetteren en
perifeer oedeem), veroorzaakt door een structurele en/of functionele hartafwijking,
resulterend in een verminderde hart-output en/of verhoogde intracardiale druk in rust
of tijdens inspanning.
2. Leg het verschil uit tussen HFpEF, HFrEF en HFmrEF.
hartfalen met behouden ejectiefractie '(HFpEF),' hartfalen met verminderde
ejectiefractie '(HFrEF) en' hartfalen met mid-range ejectiefractie '(HFmrEF).
3. Leg het verschil uit tussen “asymptomatic LV systolic dysfunction”, “chronic HF”,
“stable HF”, “decompensated HF”, “new-onset HF” en “congestive HF”
patiënt die nog nooit de typische symptomen en/of verschijnselen van HF heeft
vertoond en met een verlaagde LVEF (linker ventrikel ejectiefractie) beschreven als
een patiënt met asymptomatische LV systolische disfunctie.
Patiënten die al enige tijd HF hebben, wordt vaak gezegd dat ze "chronische HF"
hebben.
Een behandelde patiënt bij wie de symptomen en verschijnselen gedurende ten
minste 1 maand in het algemeen onveranderd zijn gebleven, wordt "stabiel"
genoemd
Als chronische stabiele HF verslechtert, kan de patiënt worden omschreven als
"gedecompenseerd" en dit kan plotseling of langzaam gebeuren, vaak leidend tot
ziekenhuisopname, een gebeurtenis die van aanzienlijk prognostisch belang is.
New-onset ("de novo") HF kan zich ook acuut voordoen, bijvoorbeeld als gevolg van
een acuut myocardinfarct (AMI), of op subacute (geleidelijke) wijze, bijvoorbeeld bij
patiënten met een gedilateerde cardiomyopathie (DCM), die vaak al weken of
maanden klachten hebben voordat de diagnose duidelijk wordt.
o new onset = plotse, acute presentatie van HF
Congestieve HF" is een term die soms wordt gebruikt, en kan acute of chronische HF
met aanwijzingen voor volume-overbelasting beschrijven
, 4. Bestudeer de verschillende oorzaken van hartfalen (inclusief Tabel 3.4)
Er bestaat geen eensluidend classificatiesysteem voor de oorzaken van HF, met veel
overlap tussen mogelijke categorieën (tabel 3.4).
Veel patiënten hebben verschillende pathologieën
o cardiovasculair en niet-cardiovasculair - die samen HF veroorzaken.
o Identificatie van deze verschillende pathologieën moet deel uitmaken van de
diagnostische onderzoek, omdat ze specifieke therapeutische mogelijkheden
kunnen bieden.
Veel patiënten met HF en ischemische hartziekte (IHD) hebben een geschiedenis
van myocardinfarct of revascularisatie. Echter, een normaal coronair angiogram sluit
myocardiaal litteken echter niet uit (bv. door CMR-beeldvorming) of verminderde
coronaire microcirculatie als alternatief bewijs voor IHD.
onderscheid te maken tussen verworven en geërfde cardiomyopathieën.
o hypertrofische cardiomyopathie (HCM), 'idiopathisch' DCM of aritmogene
rechterventrikelcardiomyopathie
orgaanfalen
Deel 1:
Lees onderstaand document en los de bijhorende vragen op.
ESC Guidelines for the diagnosis and treatment of acute and chronic heart failure.
1. Geef de definitie van hartfalen.
is een klinisch syndroom dat wordt gekenmerkt door typische symptomen (bv.
ademnood, zwelling van de enkel en vermoeidheid) die gepaard kunnen gaan met
verschijnselen (bv. verhoogde veneuze jugulaire druk, pulmonaal knetteren en
perifeer oedeem), veroorzaakt door een structurele en/of functionele hartafwijking,
resulterend in een verminderde hart-output en/of verhoogde intracardiale druk in rust
of tijdens inspanning.
2. Leg het verschil uit tussen HFpEF, HFrEF en HFmrEF.
hartfalen met behouden ejectiefractie '(HFpEF),' hartfalen met verminderde
ejectiefractie '(HFrEF) en' hartfalen met mid-range ejectiefractie '(HFmrEF).
3. Leg het verschil uit tussen “asymptomatic LV systolic dysfunction”, “chronic HF”,
“stable HF”, “decompensated HF”, “new-onset HF” en “congestive HF”
patiënt die nog nooit de typische symptomen en/of verschijnselen van HF heeft
vertoond en met een verlaagde LVEF (linker ventrikel ejectiefractie) beschreven als
een patiënt met asymptomatische LV systolische disfunctie.
Patiënten die al enige tijd HF hebben, wordt vaak gezegd dat ze "chronische HF"
hebben.
Een behandelde patiënt bij wie de symptomen en verschijnselen gedurende ten
minste 1 maand in het algemeen onveranderd zijn gebleven, wordt "stabiel"
genoemd
Als chronische stabiele HF verslechtert, kan de patiënt worden omschreven als
"gedecompenseerd" en dit kan plotseling of langzaam gebeuren, vaak leidend tot
ziekenhuisopname, een gebeurtenis die van aanzienlijk prognostisch belang is.
New-onset ("de novo") HF kan zich ook acuut voordoen, bijvoorbeeld als gevolg van
een acuut myocardinfarct (AMI), of op subacute (geleidelijke) wijze, bijvoorbeeld bij
patiënten met een gedilateerde cardiomyopathie (DCM), die vaak al weken of
maanden klachten hebben voordat de diagnose duidelijk wordt.
o new onset = plotse, acute presentatie van HF
Congestieve HF" is een term die soms wordt gebruikt, en kan acute of chronische HF
met aanwijzingen voor volume-overbelasting beschrijven
, 4. Bestudeer de verschillende oorzaken van hartfalen (inclusief Tabel 3.4)
Er bestaat geen eensluidend classificatiesysteem voor de oorzaken van HF, met veel
overlap tussen mogelijke categorieën (tabel 3.4).
Veel patiënten hebben verschillende pathologieën
o cardiovasculair en niet-cardiovasculair - die samen HF veroorzaken.
o Identificatie van deze verschillende pathologieën moet deel uitmaken van de
diagnostische onderzoek, omdat ze specifieke therapeutische mogelijkheden
kunnen bieden.
Veel patiënten met HF en ischemische hartziekte (IHD) hebben een geschiedenis
van myocardinfarct of revascularisatie. Echter, een normaal coronair angiogram sluit
myocardiaal litteken echter niet uit (bv. door CMR-beeldvorming) of verminderde
coronaire microcirculatie als alternatief bewijs voor IHD.
onderscheid te maken tussen verworven en geërfde cardiomyopathieën.
o hypertrofische cardiomyopathie (HCM), 'idiopathisch' DCM of aritmogene
rechterventrikelcardiomyopathie
