Literatuur hoorcolleges motorisch leren
Hoorcollege 1
Beek, P.J. (2011) – Nieuwe, praktische relevante inzichten in techniektraining.
Motorisch leren: uitgangspunten en overwegingen (deel 1)
Leren: een proces dat leidt tot relatief duurzame veranderingen in het
gedragspotentieel als gevolg van specifieke ervaringen met de omgeving.
Motorisch leren heeft dan betrekking op veranderingen in het vermogen om
motorische taken of activiteiten uit te voeren die het gevolg zijn van oefening en
training.
Er is alleen sprake van leren als de veranderingen in het gedragspotentieel na
oefening een zekere tijd blijven voortbestaan.
Om vast te stellen of er is geleerd wordt gebruik gemaakt van een retentietest,
waarmee na enige tijd zonder verdere oefening aan de hand van de testprestatie
bepaald wordt of er een verandering in het gedragspotentieel is opgetreden.
- Retrieval strength: het vermogen van een methode om bepaald gedrag op te
wekken
- Storage strength: het vermogen om daadwerkelijk een leereffect teweeg te
brengen
o Leermethoden met deze manier hebben de voorkeur
Bij leren gaat het om specifieke ervaringen met de omgeving en niet om bv.
veranderingen in gedrag die berusten op rijpingsprocessen.
Transfertest: vaststellen in hoeverre datgene dat in de ene situatie werd geleerd ook
op een andere situatie van toepassing is
Deliberate practice: oefening die erop gericht is een vaardigheid of techniek onder
de knie te krijgen die men nog niet beheerst.
- Dit gaat gepaard met een sterke focus van de aandacht
Model van Fitts en Posner: stelt dat het leren van complexe bewegingen in drie
stadia verloopt, die zich kenmerken door een gaandeweg onafhnakelijk worden van
mentale processen en een steeds sterkere automatisering van de
bewegingsuitvoering. 3 fasen:
1. Cognitieve fase: doorgronden van de beweging/handeling
2. Associatie fase: oorzaak-gevolg relaties worden ontdekt, perceptie en actie
raken met elkaar verbonden
3. Autonome fase: de uitvoering van de beweging verloopt vanzelf
Dit model is gebaseerd op 3 aannames:
1. Het is nuttig om aan het begin van het leerproces de aandacht op de
uitvoering te richten en daarna op het resultaat
, 2. Het is nuttig om aan het begin van het leerproces expliciete kennis aan te
brengen in de vorm van stap voor stap uitvoeringsregels en op het einde niet
meer
3. De autonome fase zou bereikt worden door het intensief herhalen van de
beweging
Dynamics of skill acquisition – Hoofdstuk 1: Traditional theories of skill acquisition:
Motor skill acquisition wordt traditioneel beschreven als de interne processen die
relatief permanente veranderingen teweegbrengen in het bewegingsvermogen van
de leerling.
Skill acquistion vraagt van ons om te interacteren met onze omgeving, belangrijke
informatie op te pakken en onze reacties goed te timen.
Feedback speelt een hele belangrijke rol bij leren.
Bij motor development worden gedragsveranderingen toegeschreven aan groei en
rijping, terwijl bij motorisch leren praktijk of ervaring de bepalende factor is.
Model van Fitts en Posner, 3 stages:
1. Cognitieve fase: de leerling wordt blootgesteld aan simpele regels en verbale
instructies om de basis te leggen voor het begrijpen van de beweging. De
prestatie is hier variabel en er worden veel fouten gemaakt,
2. Associatieve fase: de bewegingspatronen worden verfijnd en zijn meer
consistent. Er zijn variërende soorten van oefening
3. Autonome fase: vereist uitgebreide oefening. De leerling kan de taak met
minimale mentale inspanning uitvoeren en maakt weinig fouten.
Keele (1968) gebruikte als eerste de term motor program: een set van
bewegingscommando’s die zijn opgeslagen in het CZS.
De basis aanname is dat het brein functioneert als een soort computer om informatie
te verwerken en te produceren als outputs in gedrag.
Adams closed loop theory: benadrukte de rol van feedback. Geheugen en
perceptueel spoor: elk spoor onthouden en aanpassen als het gewenste gedrag niet
is bereikt.
Schmidt: schema theory. Schema: set van regels betreffende de uitvoering van
een bewegingsreactie gekoppeld aan ontvangen feedback tijdens en na de
uitvoering.
- Een gegeneraliseerd motorisch programma is een programma dat de
algemene karakteristieken voor een bepaalde groep van bewegingen bevat.
- De leerling moet parameters vastzetten om een reactie te produceren.
- 2 schema’s: recall en recognition
Forward modeling verwijst naar het in kaart brengen van motorische commando's
aan de gerelateerde sensorische gevolgen van een beweging.
Inverse modeling verwijst naar het transformeren van de verwachte sensorische
gevolgen in de motorische commando's die nodig zijn om ze te bereiken.
, Homunculus, dit mechanisme is verantwoordelijk voor het maken, selecteren en
timen van motorprogramma's
Skill acquisition in sport – Chapter 11: Motor skill consolidation:
Leren wijzigt neuronale verbindingen in de volwassen hersenen.
Verschillende bevindingen suggereren een tweetrapsmodel waarin herinneringen
eerst worden verworven en vervolgens worden opgeslagen voor langdurige
bewaring. Deze post-acquisitieprocessen zijn essentieel voor geheugenvorming en
zijn gegroepeerd onder de term consolidatie
Consolidatie speelt een beschermende rol voor nieuw ontwikkelde geheugen
representaties door ze over te zetten van een labiele, storingsgevoelige toestand
naar een stabielere, interferentiebestendige toestand.
Een huidige hypothese is dat interferentie tussen twee taken afhangt van de mate
waarin hun geheugenrepresentaties conflicteren in het werkgeheugen.
Er is gevonden dat random practice zich uit in een betere retentietest dan blocked
practice.
Naast prestatiestabilisatie is consolidatie in verband gebracht met offline leren, wat
een spontane prestatieverbetering is zonder oefening.
Hoewel er geen twijfel over bestaat dat consolidatie gunstig is voor
geheugenbehoud, blijft de vraag of consolidatie de prestaties echt verbetert, ter
discussie, met name omdat het is vaak moeilijk om offline leren te isoleren van
andere verstorende factoren.
Offline leren moet bijvoorbeeld niet worden verward met de eenvoudige dissipatie
van de vermoeidheid veroorzaakt door massaal oefenen. Vermoeidheid schaadt de
prestaties en kan het echte leren dat plaatsvindt tijdens een oefensessie maskeren.
Skill acquisition in sport – Chapter 15: The development of skill in sport:
Deliberate practice: werd geoperationaliseerd als elke trainingsactiviteit (1) die
wordt ondernomen met het specifieke doel om de prestaties te verbeteren
(bijvoorbeeld niet voor plezier of externe beloningen); (2) vereist cognitief en / of
fysieke moeite; en (3) relevant voor het bevorderen van positieve
vaardigheidsontwikkeling.
Deliberate play: een vorm van sportactiviteit die fysieke activiteiten in de vroege
ontwikkeling omvat die intrinsiek zijn in motiveren, zorgen voor onmiddellijke
bevrediging en zijn specifiek ontworpen om maximaal te genieten.
Als je op vroege leeftijd al begint met deliberate practice is de kans groter dat de
persoon later een betere atleet wordt.
Een algemeen patroon voor ontwikkeling bij deliberate play, Bloom (1985):
1. Initiatie fase: het individu wordt bekend met de activiteit en wordt gezien als
getalenteerd
Hoorcollege 1
Beek, P.J. (2011) – Nieuwe, praktische relevante inzichten in techniektraining.
Motorisch leren: uitgangspunten en overwegingen (deel 1)
Leren: een proces dat leidt tot relatief duurzame veranderingen in het
gedragspotentieel als gevolg van specifieke ervaringen met de omgeving.
Motorisch leren heeft dan betrekking op veranderingen in het vermogen om
motorische taken of activiteiten uit te voeren die het gevolg zijn van oefening en
training.
Er is alleen sprake van leren als de veranderingen in het gedragspotentieel na
oefening een zekere tijd blijven voortbestaan.
Om vast te stellen of er is geleerd wordt gebruik gemaakt van een retentietest,
waarmee na enige tijd zonder verdere oefening aan de hand van de testprestatie
bepaald wordt of er een verandering in het gedragspotentieel is opgetreden.
- Retrieval strength: het vermogen van een methode om bepaald gedrag op te
wekken
- Storage strength: het vermogen om daadwerkelijk een leereffect teweeg te
brengen
o Leermethoden met deze manier hebben de voorkeur
Bij leren gaat het om specifieke ervaringen met de omgeving en niet om bv.
veranderingen in gedrag die berusten op rijpingsprocessen.
Transfertest: vaststellen in hoeverre datgene dat in de ene situatie werd geleerd ook
op een andere situatie van toepassing is
Deliberate practice: oefening die erop gericht is een vaardigheid of techniek onder
de knie te krijgen die men nog niet beheerst.
- Dit gaat gepaard met een sterke focus van de aandacht
Model van Fitts en Posner: stelt dat het leren van complexe bewegingen in drie
stadia verloopt, die zich kenmerken door een gaandeweg onafhnakelijk worden van
mentale processen en een steeds sterkere automatisering van de
bewegingsuitvoering. 3 fasen:
1. Cognitieve fase: doorgronden van de beweging/handeling
2. Associatie fase: oorzaak-gevolg relaties worden ontdekt, perceptie en actie
raken met elkaar verbonden
3. Autonome fase: de uitvoering van de beweging verloopt vanzelf
Dit model is gebaseerd op 3 aannames:
1. Het is nuttig om aan het begin van het leerproces de aandacht op de
uitvoering te richten en daarna op het resultaat
, 2. Het is nuttig om aan het begin van het leerproces expliciete kennis aan te
brengen in de vorm van stap voor stap uitvoeringsregels en op het einde niet
meer
3. De autonome fase zou bereikt worden door het intensief herhalen van de
beweging
Dynamics of skill acquisition – Hoofdstuk 1: Traditional theories of skill acquisition:
Motor skill acquisition wordt traditioneel beschreven als de interne processen die
relatief permanente veranderingen teweegbrengen in het bewegingsvermogen van
de leerling.
Skill acquistion vraagt van ons om te interacteren met onze omgeving, belangrijke
informatie op te pakken en onze reacties goed te timen.
Feedback speelt een hele belangrijke rol bij leren.
Bij motor development worden gedragsveranderingen toegeschreven aan groei en
rijping, terwijl bij motorisch leren praktijk of ervaring de bepalende factor is.
Model van Fitts en Posner, 3 stages:
1. Cognitieve fase: de leerling wordt blootgesteld aan simpele regels en verbale
instructies om de basis te leggen voor het begrijpen van de beweging. De
prestatie is hier variabel en er worden veel fouten gemaakt,
2. Associatieve fase: de bewegingspatronen worden verfijnd en zijn meer
consistent. Er zijn variërende soorten van oefening
3. Autonome fase: vereist uitgebreide oefening. De leerling kan de taak met
minimale mentale inspanning uitvoeren en maakt weinig fouten.
Keele (1968) gebruikte als eerste de term motor program: een set van
bewegingscommando’s die zijn opgeslagen in het CZS.
De basis aanname is dat het brein functioneert als een soort computer om informatie
te verwerken en te produceren als outputs in gedrag.
Adams closed loop theory: benadrukte de rol van feedback. Geheugen en
perceptueel spoor: elk spoor onthouden en aanpassen als het gewenste gedrag niet
is bereikt.
Schmidt: schema theory. Schema: set van regels betreffende de uitvoering van
een bewegingsreactie gekoppeld aan ontvangen feedback tijdens en na de
uitvoering.
- Een gegeneraliseerd motorisch programma is een programma dat de
algemene karakteristieken voor een bepaalde groep van bewegingen bevat.
- De leerling moet parameters vastzetten om een reactie te produceren.
- 2 schema’s: recall en recognition
Forward modeling verwijst naar het in kaart brengen van motorische commando's
aan de gerelateerde sensorische gevolgen van een beweging.
Inverse modeling verwijst naar het transformeren van de verwachte sensorische
gevolgen in de motorische commando's die nodig zijn om ze te bereiken.
, Homunculus, dit mechanisme is verantwoordelijk voor het maken, selecteren en
timen van motorprogramma's
Skill acquisition in sport – Chapter 11: Motor skill consolidation:
Leren wijzigt neuronale verbindingen in de volwassen hersenen.
Verschillende bevindingen suggereren een tweetrapsmodel waarin herinneringen
eerst worden verworven en vervolgens worden opgeslagen voor langdurige
bewaring. Deze post-acquisitieprocessen zijn essentieel voor geheugenvorming en
zijn gegroepeerd onder de term consolidatie
Consolidatie speelt een beschermende rol voor nieuw ontwikkelde geheugen
representaties door ze over te zetten van een labiele, storingsgevoelige toestand
naar een stabielere, interferentiebestendige toestand.
Een huidige hypothese is dat interferentie tussen twee taken afhangt van de mate
waarin hun geheugenrepresentaties conflicteren in het werkgeheugen.
Er is gevonden dat random practice zich uit in een betere retentietest dan blocked
practice.
Naast prestatiestabilisatie is consolidatie in verband gebracht met offline leren, wat
een spontane prestatieverbetering is zonder oefening.
Hoewel er geen twijfel over bestaat dat consolidatie gunstig is voor
geheugenbehoud, blijft de vraag of consolidatie de prestaties echt verbetert, ter
discussie, met name omdat het is vaak moeilijk om offline leren te isoleren van
andere verstorende factoren.
Offline leren moet bijvoorbeeld niet worden verward met de eenvoudige dissipatie
van de vermoeidheid veroorzaakt door massaal oefenen. Vermoeidheid schaadt de
prestaties en kan het echte leren dat plaatsvindt tijdens een oefensessie maskeren.
Skill acquisition in sport – Chapter 15: The development of skill in sport:
Deliberate practice: werd geoperationaliseerd als elke trainingsactiviteit (1) die
wordt ondernomen met het specifieke doel om de prestaties te verbeteren
(bijvoorbeeld niet voor plezier of externe beloningen); (2) vereist cognitief en / of
fysieke moeite; en (3) relevant voor het bevorderen van positieve
vaardigheidsontwikkeling.
Deliberate play: een vorm van sportactiviteit die fysieke activiteiten in de vroege
ontwikkeling omvat die intrinsiek zijn in motiveren, zorgen voor onmiddellijke
bevrediging en zijn specifiek ontworpen om maximaal te genieten.
Als je op vroege leeftijd al begint met deliberate practice is de kans groter dat de
persoon later een betere atleet wordt.
Een algemeen patroon voor ontwikkeling bij deliberate play, Bloom (1985):
1. Initiatie fase: het individu wordt bekend met de activiteit en wordt gezien als
getalenteerd
