Duitsland in Europa
Vanaf 1918 tot 1991
Paragraaf 1
Van 1871 tot 1918 was Duitsland een keizerrijk. Maar als Duitsland vecht in de eerste
wereldoorlog komt daar een einde aan. Duitsland is onderdeel van de centralen, die vechten
tegen de geallieerden. Door een handelsblokkade, zwakke bondgenoten, een tegenstander die
militair en economisch overwicht heeft en een oppermachtige VS die zich aansluit bij de
geallieerden, lijkt Duitsland de oorlog te verliezen. Daarom wordt er in oktober 1918 een
nieuwe regering opgesteld om vredesonderhandelingen te starten. De oorlog is op dat
moment nog niet voorbij.
Als de vloot van Duitsland het bevel krijgt om de handelsblokkade bij Engeland te
doorbreken komt men in opstand op 3 november 1918. De Engelse vloot is veel te sterk en
dus zou het een zelfmoordpoging worden voor de Duitse bemanning. Op 9 november 1918
treedt de keizer af en wordt Duitsland een republiek. De nieuwe parlementaire democratie
roept veel onrust en onvrede op, met als grootste uitbarsting hiervan de Spartacusopstand in
1919 in Berlijn. Als reactie hierop vlucht het parlement naar Weimar.
Het verzet tegen de nieuwe regering komt vanuit verschillende kanten, namelijk van:
1. Communisten
Zij willen een communistische staat zonder parlementaire partijen
2. Conservatieve edelen
Zij willen terug naar het keizerrijk, waar vooral de adel de macht heeft.
Deze groep heeft ook veel invloed op het leger en bureaucratie
3. Extreenrechste nationalistische groepen
- Oud-soldaten, volgens hen was de oorlog nog niet verloren
- Vrijkorpsen, veteranen organisaties
- Gelovigen in de dolkstootlegende
De dolkstootlegende is dat democraten soldaten verraden zouden hebben. Soldaten
geloofden namelijk dat zij de oorlog nog konden winnen en zij al hun opofferingen voor niks
gedaan zouden hebben. Echter was de oorlog ook nog niet verloren, want er werd nog niet
gevochten op Duits grondgebied.
Het vertrouwen in de democratie krijgt al helemaal een klap na de ondertekening van het
verdrag van Versailles. Hierin stond het volgende beschreven:
1. Duitslands verliest 10% van het grondgebied en al haar koloniën. Het meeste
grondgebied is naar Polen gegaan.
2. De militaire macht wordt sterk beperkt. Zo mag de republiek in bezit zijn van maar
100.000 soldaten en mag het geen zware wapens bezitten.
3. De republiek moet een schulderkenning doen met als gevolg dat de republiek zware
herstelbetalingen moet doen.
Na de oorlog en met de herstelbetalingen erbij raakt Duitsland in een enorme politieke en
economische crisis. Wanneer Duitsland de herstelbetalingen aan belgië en frankrijk niet
meer kan betalen, bezetten deze landen het Ruhrgebied: het economisch hart van Duitsland.
, De regering roept op naar de arbeiders in het Ruhrgebied dat zij niet meer hoeven te werken,
maar wel doorbetaalt krijgen. Het gevolg is hyperinflatie en massale werkloosheid. De
mensen die nog wat te besteden hadden zijn nu ook in een klap bankroet.
Het dawesplan was een overeenkomst tussen de duitsers en geallieerden om de crisis in
Duitsland op te lossen. Hierin stond het volgende:
1. Duitsland krijgt toegang tot Amerikaanse leningen
2. Er wordt een nieuwe munt ingevoerd
Het gevolg was dat de republiek hun economie weer op kon bouwen en de herstelbetalingen
aan Frankrijk en België konden voldoen. Zo konden die landen hun oorlogsschulden weer
terugbetalen aan de VS. D.m.v. nieuwe belastingen betaalden de Duitsers hun leningen ook
weer terug aan de VS. In 1929 kwam er een einde aan deze goede periode als de wereldcrisis
begint, door de beurskrach.
In oktober 1929 vindt de Beurskrach plaats op de aandelenbeurs van Amerika, met gevolg tot
een wereldcrisis. Duitsland was vooral zwaar getroffen aangezien zij niet meer konden lenen
van de VS. Daarnaast eiste de VS kortlopende leningen terug. De afzetmarkt raakte verloren
en in 1932 was er massale werkloosheid en politieke chaos.
Door alle nieuwe problemen kreeg de democratie steeds meer tegenstanders. Vooral het
fascisme en nationaalsocialisme werden groter, met hun volgende kenmerken:
1. Antidemocratisch
2. Maar een leider, waarbij persoonsverheerlijking van de leider centraal staat
3. Totalitair
4. Militaristisch, geweld wordt verheerlijkt
5. Extreem nationalistisch
Het nationaal socialisme is naast deze kenmerken ook nog racistisch.
Door de afname van het vertrouwen in de republiek zijn de winnende partijen bij een nieuwe
verkiezing antidemocratische partijen. Daaronder valt de KPD, maar vooral de NSDAP.
Leider van die laatste partij is Hitler. De voornaamste oorzaken van de verkiezingswinsten
zijn:
1. Hitler presenteert zich sterk tegenover alle ellende die in de wereld gaande is
2. Onvrede over verdrag van Versailles
3. De redenaarstalent van hitler in combinatie met de vele propaganda
4. Het militair en paramilitair machtspatroon
De stemmen tijdens de verkiezingen voor de NSDAP nemen alleen maar toe. Conservatieven
zetten vervolgens president Von Hindenburg onder druk om Hitler tot Rijkskanselier van
rechts coalitiekabinet te benoemen.
Bij de vorming van de rechts coalitieregering had hitler genoegen genomen met 3 ministers,
maar daarentegen wel een nieuwe verkiezing geëist. Vlak voor deze nieuwe verkiezingen van
maart 1933 breekt de rijksdagbrand uit door Marinus van der Lubbe. Als reactie hierop roept
Hitler, met behulp van president Von Hindenburg, de noodtoestand uit. Dit houdt in dat alle
grondrechten niet meer van kracht zijn.
Vanaf 1918 tot 1991
Paragraaf 1
Van 1871 tot 1918 was Duitsland een keizerrijk. Maar als Duitsland vecht in de eerste
wereldoorlog komt daar een einde aan. Duitsland is onderdeel van de centralen, die vechten
tegen de geallieerden. Door een handelsblokkade, zwakke bondgenoten, een tegenstander die
militair en economisch overwicht heeft en een oppermachtige VS die zich aansluit bij de
geallieerden, lijkt Duitsland de oorlog te verliezen. Daarom wordt er in oktober 1918 een
nieuwe regering opgesteld om vredesonderhandelingen te starten. De oorlog is op dat
moment nog niet voorbij.
Als de vloot van Duitsland het bevel krijgt om de handelsblokkade bij Engeland te
doorbreken komt men in opstand op 3 november 1918. De Engelse vloot is veel te sterk en
dus zou het een zelfmoordpoging worden voor de Duitse bemanning. Op 9 november 1918
treedt de keizer af en wordt Duitsland een republiek. De nieuwe parlementaire democratie
roept veel onrust en onvrede op, met als grootste uitbarsting hiervan de Spartacusopstand in
1919 in Berlijn. Als reactie hierop vlucht het parlement naar Weimar.
Het verzet tegen de nieuwe regering komt vanuit verschillende kanten, namelijk van:
1. Communisten
Zij willen een communistische staat zonder parlementaire partijen
2. Conservatieve edelen
Zij willen terug naar het keizerrijk, waar vooral de adel de macht heeft.
Deze groep heeft ook veel invloed op het leger en bureaucratie
3. Extreenrechste nationalistische groepen
- Oud-soldaten, volgens hen was de oorlog nog niet verloren
- Vrijkorpsen, veteranen organisaties
- Gelovigen in de dolkstootlegende
De dolkstootlegende is dat democraten soldaten verraden zouden hebben. Soldaten
geloofden namelijk dat zij de oorlog nog konden winnen en zij al hun opofferingen voor niks
gedaan zouden hebben. Echter was de oorlog ook nog niet verloren, want er werd nog niet
gevochten op Duits grondgebied.
Het vertrouwen in de democratie krijgt al helemaal een klap na de ondertekening van het
verdrag van Versailles. Hierin stond het volgende beschreven:
1. Duitslands verliest 10% van het grondgebied en al haar koloniën. Het meeste
grondgebied is naar Polen gegaan.
2. De militaire macht wordt sterk beperkt. Zo mag de republiek in bezit zijn van maar
100.000 soldaten en mag het geen zware wapens bezitten.
3. De republiek moet een schulderkenning doen met als gevolg dat de republiek zware
herstelbetalingen moet doen.
Na de oorlog en met de herstelbetalingen erbij raakt Duitsland in een enorme politieke en
economische crisis. Wanneer Duitsland de herstelbetalingen aan belgië en frankrijk niet
meer kan betalen, bezetten deze landen het Ruhrgebied: het economisch hart van Duitsland.
, De regering roept op naar de arbeiders in het Ruhrgebied dat zij niet meer hoeven te werken,
maar wel doorbetaalt krijgen. Het gevolg is hyperinflatie en massale werkloosheid. De
mensen die nog wat te besteden hadden zijn nu ook in een klap bankroet.
Het dawesplan was een overeenkomst tussen de duitsers en geallieerden om de crisis in
Duitsland op te lossen. Hierin stond het volgende:
1. Duitsland krijgt toegang tot Amerikaanse leningen
2. Er wordt een nieuwe munt ingevoerd
Het gevolg was dat de republiek hun economie weer op kon bouwen en de herstelbetalingen
aan Frankrijk en België konden voldoen. Zo konden die landen hun oorlogsschulden weer
terugbetalen aan de VS. D.m.v. nieuwe belastingen betaalden de Duitsers hun leningen ook
weer terug aan de VS. In 1929 kwam er een einde aan deze goede periode als de wereldcrisis
begint, door de beurskrach.
In oktober 1929 vindt de Beurskrach plaats op de aandelenbeurs van Amerika, met gevolg tot
een wereldcrisis. Duitsland was vooral zwaar getroffen aangezien zij niet meer konden lenen
van de VS. Daarnaast eiste de VS kortlopende leningen terug. De afzetmarkt raakte verloren
en in 1932 was er massale werkloosheid en politieke chaos.
Door alle nieuwe problemen kreeg de democratie steeds meer tegenstanders. Vooral het
fascisme en nationaalsocialisme werden groter, met hun volgende kenmerken:
1. Antidemocratisch
2. Maar een leider, waarbij persoonsverheerlijking van de leider centraal staat
3. Totalitair
4. Militaristisch, geweld wordt verheerlijkt
5. Extreem nationalistisch
Het nationaal socialisme is naast deze kenmerken ook nog racistisch.
Door de afname van het vertrouwen in de republiek zijn de winnende partijen bij een nieuwe
verkiezing antidemocratische partijen. Daaronder valt de KPD, maar vooral de NSDAP.
Leider van die laatste partij is Hitler. De voornaamste oorzaken van de verkiezingswinsten
zijn:
1. Hitler presenteert zich sterk tegenover alle ellende die in de wereld gaande is
2. Onvrede over verdrag van Versailles
3. De redenaarstalent van hitler in combinatie met de vele propaganda
4. Het militair en paramilitair machtspatroon
De stemmen tijdens de verkiezingen voor de NSDAP nemen alleen maar toe. Conservatieven
zetten vervolgens president Von Hindenburg onder druk om Hitler tot Rijkskanselier van
rechts coalitiekabinet te benoemen.
Bij de vorming van de rechts coalitieregering had hitler genoegen genomen met 3 ministers,
maar daarentegen wel een nieuwe verkiezing geëist. Vlak voor deze nieuwe verkiezingen van
maart 1933 breekt de rijksdagbrand uit door Marinus van der Lubbe. Als reactie hierop roept
Hitler, met behulp van president Von Hindenburg, de noodtoestand uit. Dit houdt in dat alle
grondrechten niet meer van kracht zijn.
