samenvatting-max-havelaar

lOMoARcPSD|10935195




Samenvatting Max Havelaar

, lOMoARcPSD|10935195




Eduard Douwes Dekker
Eduard is geboren in 1820 in Amsterdam en is een brutaal schoffie. Zijn
ouders weten niet wat ze met hem aan moeten en sturen hem als hij 18 is
mee met het koopvaardijschip van zijn vader naar Nederlands-Indië. Hij
werkt hier als ambtenaar en later als controleur. In 1852 gaat hij met verlof
en gaat samen met zijn vrouw naar Europa.
In 1856 wordt Eduard benoemd tot assistent-resident op West-Java omdat
hij betrokken was met de inlandse bevolking. Eduard wist al dat er veel
armoede was door onrechtmatige herendiensten. Eduard wilde de bevolking
beschermen tegen uitzuiging en knevelarij en verzocht zijn chef, resident
om maatregelingen te nemen. Eduard klaagde de regent aan vanwege
misbruik van gezag maar de gouverneur-generaal gaf de regent gelijk en
onthief Eduard van zijn functie. Hij kreeg nog een aanbod om in Oost-Java te
werken maar dit wilde hij niet en nam ontslag.
Na zijn ontslag onderzocht Brest van Kempen de beschuldigen van Eduard
en regent kreeg een waarschuwing en lagere hoofden werden ontslagen. In
1857 ging Eduard zonder zijn vrouw en kind terug naar Europa. Hij werd
achtervolgt door schuldeisers en ging naar Brussel, waar later ook zijn gezin
heen kwam. Zijn vrouw verliet hem omdat zij geen geld meer kreeg van
haar familie omdat ze het niet eens waren met het huwelijk. Hij was zo boos
dat hij als Multatuli (ik heb veel gedragen) zijn boek Max Havelaar schreef.
Zijn boek werd beroemd en hij schreef nog vele andere boeken en een
toneelstuk. Hij trouwde met een andere vrouw en vertrok naar Duitsland. Hij
had veel geldgebrek en niet iedereen was het met hem eens. Hij stierf in
1887 in Duitsland en werd als eerste Nederlander gecremeerd.

Eerste hoofdstuk
Batavus Droogstoppel:
Ik ben makelaar in koffie, en woon op de Lauriergracht No 37.
Hij noemt zich een man van ‘waarheid en verstand’. Dat hij nu een boek
schrijft, is uitzonderlijk: van romans, poëzie en toneel moet hij anders niets
hebben, omdat schrijvers volgens hem mensen van alles wijs maken. Bij
poëzie liegen de schrijvers om te zorgen dat woorden op elkaar rijmen. Hij
heeft bij elke soort literatuur een voorbeeld waarin duidelijk wordt gemaakt
dat het op leugens gebaseerd is. Namelijk:
● Romans, het verhaal van Van Alphen
● Verzen/poëzie, zijn huwelijk (hij schreef geen gedichten naar zijn
vrouw)
● Toneel, een stuk in de Schouwburg (man zijn leven wordt gered en
heeft de redder zijn halve fortuin)
Liefde voor de waarheid en voor zijn koffiezaken staat bij hem centraal,
naast het geloof natuurlijk. Hij vertelt dit allemaal in het eerste hoofdstuk
omdat dit de reden is dat hij het boek schrijft, hij wilt eerlijk zijn.