Samenvatting WK2 hoofdstuk 2.
2.2:
In het gewone strafrecht bevat een artikel waarin een gedraging strafbaar wordt gesteld uit: een
norm, een sanctie en soms een kwalificatie. De norm beschrijft de verboden gedraging, dit wordt ook
wel het feit/delict genoemd. Alleen als alle bestanddelen uit de norm zijn voltooid is het feit begaan.
De sanctie geeft de straf aan die ten hoogste op het begaan van dit feit is gesteld en de kwalificatie
geeft een naam aan het SF. In bijzondere wetten is de sanctie meestal niet in het artikel opgenomen,
maar de sanctie staat dan in 1 of meer artikelen in die wet. In het WvSr is te zien of het feit een
misdrijf of overtreding is, misdrijven staan in het 2 e boek en de overtredingen in het 3 e boek. In een
aantal wetten staat de sanctie niet in diezelfde wet, ook staat in die wet niet aangegeven of het om
een misdrijf of overtreding gaat. Het aanwijzen als misdrijf of overtreding en de sanctie staan beide
in de Wet op economische delicten (Wed). De wetgever heeft al deze delicten daarmee op 1 centrale
plaats strafbaar gesteld en onder het regime van de Wed gebracht. Deze delicten kennen in de Wed
een zware strafdreiging en de Wed geeft de OA’s/ OVJ extra bevoegdheden om deze delicten op te
sporen. In de Wed artikel 1/1a staat een opsomming van alle delicten die als economische delicten
worden aangemerkt, hierin is dus te zien welke feiten uit welke wetten een economisch delict zijn.
Artikel 1 kent 5 subs, waardoor er groepen ontstaan van economische delicten, artikel 1a kent 3 subs
om in artikel 2 te kunnen zien of het economische delict een overtreding of misdrijf is en artikel 6
stelt de delicten per categorie strafbaar. De Wed maakt bij een aantal artikel onderscheid of het
delict opzettelijk is gepleegd en dus een misdrijf is of niet waardoor het een overtreding is. artikel 6
stelt dus de sanctie op en afhankelijk van de ernst kan dit oplopen tot 6 jaar gevangenis of een forse
geldboete.
artikelen 18 t/m 24a Wed geven de OA extra opsporingsbevoegdheden die hij alleen kan toepassen
bij het opsporen van economische delicten. Zo kan de OA inzage van gegevens vorderen of vorderen
van een voorwerp ter inbeslagneming etc. Een ieder is verplicht, dus ook de verdachte, om aan deze
vordering gevolg te geven. Als iemand opzettelijk niet voldoet aan een vordering uit de Wed
overtreedt hij artikel 26 Wed, dit betreft een economisch misdrijf waarop ten hoogste 2 jaar
gevangenis staat.
2.3:
De wet milieubeheer (Wmb) is de belangrijkste milieuwet en is een raamwet. De Wmb bevat het
algemene kader van de milieuwet en onderdelen worden in algemene maatregelen van bestuur,
ministeriele verordeningen/regelingen verder uitgewerkt. Een omgevingsvergunning is 1
geïntegreerde vergunning voor bouwen, wonen, monumenten, ruimte, natuur en milieu. Deze
vergunning beschermd het belang van het milieu. Het activiteitenbesluit is een AMvB die voortvloeit
uit de Wmb, hij deelt bedrijven op in 3 categorieën:
A. Bedrijven waarvan de activiteiten weinig invloed op het milieu hebben hoeven geen
omgevingsvergunning aan te vragen en ook geen melding te doen aan het bevoegd gezag.
B. Deze bedrijven hoeven geen omgevingsvergunning, maar moeten wel voldoen aan algemeen
gestelde regels voor de bijbehorende categorie. Zij moeten zich wel aanmelden bij het
bevoegd gezag.
C. Voor deze bedrijven blijft de vergunningplicht gelden.
, Een vergunningplichtig bedrijf hebben zonder vergunning is strafbaar. In het milieurecht is het begrip
‘inrichting’ een centraal begrip, de milieuwet stelt regels ter bescherming van het milieu aan
inrichtingen. Als een activiteit kan worden aangemerkt als inrichting zijn daardoor zeer veel
wettelijke regels van toepassing op die activiteit. Dit zijn:
- De plicht om een omgevingsvergunning te hebben/ zich te houden aan de regels in die
vergunning.
Of als de activiteit behoort tot een aangewezen categorie in het activiteitenbesluit:
- De plicht om een melding te doen aan het bevoegd gezag en de plicht om zich aan de
algemeen gestelde regels te houden voor die categorie bedrijven.
De meeste bestaande bedrijfsmatige activiteiten zijn via het Besluit omgevingsrecht (Bor)
aangewezen als inrichting. Iedere activiteit via het Bor is een inrichting. Definitie van inrichting: elke
door de mens bedrijfsmatige of in een omvang alsof zij bedrijfsmatig was, ondernomen bedrijvigheid
die binnen een zekere begrenzing pleegt te worden verricht.
Een winstoogmerk is een indicatie dat de activiteit bedrijfsmatig is. Zonder winst kan de activiteit
echter een omvang hebben alsof ze bedrijfsmatig is. hiervoor is de omvang en de regelmaat
waarmee de activiteit wordt verricht ook van belang. Ook hobbymatige activiteiten die een
bedrijfsmatige omvang hebben vallen hieronder als de activiteit zodanig van omvang is dat deze
boven het hobbymatige karakter uitstijgt. Van een zekere begrenzing is sprake als de bedrijvigheid
fysiek kan worden afgebakend, deze begrenzing hoeft echter niet fysiek aanwezig te zijn. Met andere
woorden als dat deel juridisch is afgescheiden van de omgeving door het bijv. te huren ten behoeve
van de bedrijvigheid. Met plegen te verrichten word bedoeld dat de activiteit met een zekere
regelmaat/gedurende een langere periode moet worden verricht.
Huishoudelijke afvalstoffen zijn alle afvalstoffen die ontstaan in een huishouden en
bedrijfsafvalstoffen zijn alle afvalstoffen die niet in een huishouden zijn ontstaan en ingezamelde
huishoudelijke afvalstoffen zijn gelijkgesteld aan bedrijfsafvalstoffen. Gevaarlijke stoffen zijn
ingezamelde gevaarlijke afvalstoffen uit huishoudens en overige gevaarlijke afvalstoffen. Straatafval
is volgens het ASV huishoudelijke afvalstoffen van zeer beperkte omvang en gewicht, dit afval is
ontstaan buiten het huishouden. Zwerfafval is een afvalcategorie waarmee bedoeld wordt het afval
dat bijv. ontstaan bij het onzorgvuldig aanbieden van afvalstoffen of het doorzoeken/verspreiden van
afval. De Wmb geeft in artikel 10.23 de plicht/ bevoegdheid aan de gemeenteraad om een ASV voor
die gemeenten vast te stellen, de feiten uit de ASV zijn economische delicten. De ASV bevat alleen
maar overtredingen, zij kennen een straf van maximaal 6 maanden hechtenis, taakstraf of geldboete
van 4e categorie. Het college van B&W kan op grond van de ASV besluiten nemen over de precieze
invulling van dat ASV artikel, zij kunnen dus de wijze van aanbieden en de dagen/tijden van
aanbieden bepalen. De ASV stelt regels over het scheiden/aanbieden en overdagen van
huishoudelijke afvalstoffen. Ook kent de ASV artikelen die het verbieden om afval op/in de bodem te
brengen, afvalstoffen te verbranden, straatafval achter te laten, aangeboden afvalstoffen te
doorzoeken en enkele bepalingen ter voorkoming van zwerfafval. Het artikel 10.1 lid 1 Wed stelt alle
handelingen mbt afvalstoffen strafbaar als diegene wist/kon weten dat er door die handelingen
nadelige gevolgen voor het milieu zijn ontstaan/ die hadden kunnen ontstaan. Degene is pas
strafbaar als hij daarbij niet alle maatregelen nam/naliet die redelijkerwijs van hem konden worden
gevergd, om die nadelige gevolgen voor het milieu zoveel mogelijk te voorkomen/beperken. Het
zorgplichtartikel legt de verantwoordelijkheid bij degene die met de afvalstoffen omgaat.
2.2:
In het gewone strafrecht bevat een artikel waarin een gedraging strafbaar wordt gesteld uit: een
norm, een sanctie en soms een kwalificatie. De norm beschrijft de verboden gedraging, dit wordt ook
wel het feit/delict genoemd. Alleen als alle bestanddelen uit de norm zijn voltooid is het feit begaan.
De sanctie geeft de straf aan die ten hoogste op het begaan van dit feit is gesteld en de kwalificatie
geeft een naam aan het SF. In bijzondere wetten is de sanctie meestal niet in het artikel opgenomen,
maar de sanctie staat dan in 1 of meer artikelen in die wet. In het WvSr is te zien of het feit een
misdrijf of overtreding is, misdrijven staan in het 2 e boek en de overtredingen in het 3 e boek. In een
aantal wetten staat de sanctie niet in diezelfde wet, ook staat in die wet niet aangegeven of het om
een misdrijf of overtreding gaat. Het aanwijzen als misdrijf of overtreding en de sanctie staan beide
in de Wet op economische delicten (Wed). De wetgever heeft al deze delicten daarmee op 1 centrale
plaats strafbaar gesteld en onder het regime van de Wed gebracht. Deze delicten kennen in de Wed
een zware strafdreiging en de Wed geeft de OA’s/ OVJ extra bevoegdheden om deze delicten op te
sporen. In de Wed artikel 1/1a staat een opsomming van alle delicten die als economische delicten
worden aangemerkt, hierin is dus te zien welke feiten uit welke wetten een economisch delict zijn.
Artikel 1 kent 5 subs, waardoor er groepen ontstaan van economische delicten, artikel 1a kent 3 subs
om in artikel 2 te kunnen zien of het economische delict een overtreding of misdrijf is en artikel 6
stelt de delicten per categorie strafbaar. De Wed maakt bij een aantal artikel onderscheid of het
delict opzettelijk is gepleegd en dus een misdrijf is of niet waardoor het een overtreding is. artikel 6
stelt dus de sanctie op en afhankelijk van de ernst kan dit oplopen tot 6 jaar gevangenis of een forse
geldboete.
artikelen 18 t/m 24a Wed geven de OA extra opsporingsbevoegdheden die hij alleen kan toepassen
bij het opsporen van economische delicten. Zo kan de OA inzage van gegevens vorderen of vorderen
van een voorwerp ter inbeslagneming etc. Een ieder is verplicht, dus ook de verdachte, om aan deze
vordering gevolg te geven. Als iemand opzettelijk niet voldoet aan een vordering uit de Wed
overtreedt hij artikel 26 Wed, dit betreft een economisch misdrijf waarop ten hoogste 2 jaar
gevangenis staat.
2.3:
De wet milieubeheer (Wmb) is de belangrijkste milieuwet en is een raamwet. De Wmb bevat het
algemene kader van de milieuwet en onderdelen worden in algemene maatregelen van bestuur,
ministeriele verordeningen/regelingen verder uitgewerkt. Een omgevingsvergunning is 1
geïntegreerde vergunning voor bouwen, wonen, monumenten, ruimte, natuur en milieu. Deze
vergunning beschermd het belang van het milieu. Het activiteitenbesluit is een AMvB die voortvloeit
uit de Wmb, hij deelt bedrijven op in 3 categorieën:
A. Bedrijven waarvan de activiteiten weinig invloed op het milieu hebben hoeven geen
omgevingsvergunning aan te vragen en ook geen melding te doen aan het bevoegd gezag.
B. Deze bedrijven hoeven geen omgevingsvergunning, maar moeten wel voldoen aan algemeen
gestelde regels voor de bijbehorende categorie. Zij moeten zich wel aanmelden bij het
bevoegd gezag.
C. Voor deze bedrijven blijft de vergunningplicht gelden.
, Een vergunningplichtig bedrijf hebben zonder vergunning is strafbaar. In het milieurecht is het begrip
‘inrichting’ een centraal begrip, de milieuwet stelt regels ter bescherming van het milieu aan
inrichtingen. Als een activiteit kan worden aangemerkt als inrichting zijn daardoor zeer veel
wettelijke regels van toepassing op die activiteit. Dit zijn:
- De plicht om een omgevingsvergunning te hebben/ zich te houden aan de regels in die
vergunning.
Of als de activiteit behoort tot een aangewezen categorie in het activiteitenbesluit:
- De plicht om een melding te doen aan het bevoegd gezag en de plicht om zich aan de
algemeen gestelde regels te houden voor die categorie bedrijven.
De meeste bestaande bedrijfsmatige activiteiten zijn via het Besluit omgevingsrecht (Bor)
aangewezen als inrichting. Iedere activiteit via het Bor is een inrichting. Definitie van inrichting: elke
door de mens bedrijfsmatige of in een omvang alsof zij bedrijfsmatig was, ondernomen bedrijvigheid
die binnen een zekere begrenzing pleegt te worden verricht.
Een winstoogmerk is een indicatie dat de activiteit bedrijfsmatig is. Zonder winst kan de activiteit
echter een omvang hebben alsof ze bedrijfsmatig is. hiervoor is de omvang en de regelmaat
waarmee de activiteit wordt verricht ook van belang. Ook hobbymatige activiteiten die een
bedrijfsmatige omvang hebben vallen hieronder als de activiteit zodanig van omvang is dat deze
boven het hobbymatige karakter uitstijgt. Van een zekere begrenzing is sprake als de bedrijvigheid
fysiek kan worden afgebakend, deze begrenzing hoeft echter niet fysiek aanwezig te zijn. Met andere
woorden als dat deel juridisch is afgescheiden van de omgeving door het bijv. te huren ten behoeve
van de bedrijvigheid. Met plegen te verrichten word bedoeld dat de activiteit met een zekere
regelmaat/gedurende een langere periode moet worden verricht.
Huishoudelijke afvalstoffen zijn alle afvalstoffen die ontstaan in een huishouden en
bedrijfsafvalstoffen zijn alle afvalstoffen die niet in een huishouden zijn ontstaan en ingezamelde
huishoudelijke afvalstoffen zijn gelijkgesteld aan bedrijfsafvalstoffen. Gevaarlijke stoffen zijn
ingezamelde gevaarlijke afvalstoffen uit huishoudens en overige gevaarlijke afvalstoffen. Straatafval
is volgens het ASV huishoudelijke afvalstoffen van zeer beperkte omvang en gewicht, dit afval is
ontstaan buiten het huishouden. Zwerfafval is een afvalcategorie waarmee bedoeld wordt het afval
dat bijv. ontstaan bij het onzorgvuldig aanbieden van afvalstoffen of het doorzoeken/verspreiden van
afval. De Wmb geeft in artikel 10.23 de plicht/ bevoegdheid aan de gemeenteraad om een ASV voor
die gemeenten vast te stellen, de feiten uit de ASV zijn economische delicten. De ASV bevat alleen
maar overtredingen, zij kennen een straf van maximaal 6 maanden hechtenis, taakstraf of geldboete
van 4e categorie. Het college van B&W kan op grond van de ASV besluiten nemen over de precieze
invulling van dat ASV artikel, zij kunnen dus de wijze van aanbieden en de dagen/tijden van
aanbieden bepalen. De ASV stelt regels over het scheiden/aanbieden en overdagen van
huishoudelijke afvalstoffen. Ook kent de ASV artikelen die het verbieden om afval op/in de bodem te
brengen, afvalstoffen te verbranden, straatafval achter te laten, aangeboden afvalstoffen te
doorzoeken en enkele bepalingen ter voorkoming van zwerfafval. Het artikel 10.1 lid 1 Wed stelt alle
handelingen mbt afvalstoffen strafbaar als diegene wist/kon weten dat er door die handelingen
nadelige gevolgen voor het milieu zijn ontstaan/ die hadden kunnen ontstaan. Degene is pas
strafbaar als hij daarbij niet alle maatregelen nam/naliet die redelijkerwijs van hem konden worden
gevergd, om die nadelige gevolgen voor het milieu zoveel mogelijk te voorkomen/beperken. Het
zorgplichtartikel legt de verantwoordelijkheid bij degene die met de afvalstoffen omgaat.
