Nederland, met bloed aan zijn handen
Waarom de politionele acties ook wel de onafhankelijkheidsoorlog van Nederlands-
Indië wordt genoemd
Het is 1945, ik woon in Java. De onafhankelijkheidsoorlog is verklaren door de
president Soekarno. Langs mij rennen er allerlei Nederlandse soldaten. Het zijn er
veel. 200.000 in totaal naar eigen schatting. Het is een chaos, mijn mensen tegen de
Nederlandse bezetters. Ze willen mijn huis innemen, mijn grond. Dit zijn geen helden,
dit zijn dieven. Nederlands-Indië moet Indonesië gaan heten.
In 1945, kort na de Japanse capitulatie, brak de oorlog uit. De Indonesiërs wilden
onafhankelijk worden van Nederland. Er werden twee grote militaire acties gevoerd
door Nederland om de oorlog te onderdrukken. Met deze acties wilden ze weer
controle krijgen over bepaalde gebieden. De schade die er is verricht is onvermijdelijk
om te ontkennen. In deze oorlog zijn er haast 6200 Nederlandse militairen ten
overlijden gekomen, en wellicht rond de 150.000 aan de Indonesische zijde. Zelfs na
zeventig jaar stemt Nederland in voor een breed onderzoek over het gebruikte
geweld in 1945. In dit artikel zal er toegelicht worden over waar, waarom en hoe de
‘’politionele acties’’ verlopen zijn en waarom het dan ook de
‘’onafhankelijkheidsoorlog’’ wordt genoemd. Was het allemaal dan echt niet zo erg?
De start van een nieuw einde
Nederland had destijds veel koloniën onder zijn macht. Indonesië was daar één van,
onder de naam van Nederlandsch Indië. Hoewel de macht over deze kolonie een
goede bijdrage was voor de Nederlandse economie en welvaart, werden de
bewoners van Indonesië steeds meer hongerig naar onafhankelijkheid.
Nationalistische gevoelens werden steeds meer naar boven gebracht door
verschillende redenen. Een belangrijke daarvan was de Japanse bezetting in de
Tweede Wereldoorlog. Kort nadat Japan zich over gaf, nam Soekarno (de leider van
een nationalistisch partij), de beslissing om Indonesië officieel onafhankelijk te
noemen. Soekarno drong veel mensen aan om te bouwen naar een nieuw Republiek
waar vrijheid van meningsuiting, onafhankelijkheid en ongelijkheid bestrijden van
groot belang is. Daarom, is 17 augustus 1945 een belangrijke gebeurtenis in de
geschiedenis. Veel jongeren nemen Soekarno als een voorbeeld, en strijden tegen
allerlei niet-Indonesische inmenging binnen het land. Meer en meer nationalisten
ontstaan, en het kost veel mensen hun leven. Ook Indonesiërs die vóór de
Nederlandse bezetting waren, werden vaak uit de weg gedreven.
Soekarno, leider van de partij
Waarom de politionele acties ook wel de onafhankelijkheidsoorlog van Nederlands-
Indië wordt genoemd
Het is 1945, ik woon in Java. De onafhankelijkheidsoorlog is verklaren door de
president Soekarno. Langs mij rennen er allerlei Nederlandse soldaten. Het zijn er
veel. 200.000 in totaal naar eigen schatting. Het is een chaos, mijn mensen tegen de
Nederlandse bezetters. Ze willen mijn huis innemen, mijn grond. Dit zijn geen helden,
dit zijn dieven. Nederlands-Indië moet Indonesië gaan heten.
In 1945, kort na de Japanse capitulatie, brak de oorlog uit. De Indonesiërs wilden
onafhankelijk worden van Nederland. Er werden twee grote militaire acties gevoerd
door Nederland om de oorlog te onderdrukken. Met deze acties wilden ze weer
controle krijgen over bepaalde gebieden. De schade die er is verricht is onvermijdelijk
om te ontkennen. In deze oorlog zijn er haast 6200 Nederlandse militairen ten
overlijden gekomen, en wellicht rond de 150.000 aan de Indonesische zijde. Zelfs na
zeventig jaar stemt Nederland in voor een breed onderzoek over het gebruikte
geweld in 1945. In dit artikel zal er toegelicht worden over waar, waarom en hoe de
‘’politionele acties’’ verlopen zijn en waarom het dan ook de
‘’onafhankelijkheidsoorlog’’ wordt genoemd. Was het allemaal dan echt niet zo erg?
De start van een nieuw einde
Nederland had destijds veel koloniën onder zijn macht. Indonesië was daar één van,
onder de naam van Nederlandsch Indië. Hoewel de macht over deze kolonie een
goede bijdrage was voor de Nederlandse economie en welvaart, werden de
bewoners van Indonesië steeds meer hongerig naar onafhankelijkheid.
Nationalistische gevoelens werden steeds meer naar boven gebracht door
verschillende redenen. Een belangrijke daarvan was de Japanse bezetting in de
Tweede Wereldoorlog. Kort nadat Japan zich over gaf, nam Soekarno (de leider van
een nationalistisch partij), de beslissing om Indonesië officieel onafhankelijk te
noemen. Soekarno drong veel mensen aan om te bouwen naar een nieuw Republiek
waar vrijheid van meningsuiting, onafhankelijkheid en ongelijkheid bestrijden van
groot belang is. Daarom, is 17 augustus 1945 een belangrijke gebeurtenis in de
geschiedenis. Veel jongeren nemen Soekarno als een voorbeeld, en strijden tegen
allerlei niet-Indonesische inmenging binnen het land. Meer en meer nationalisten
ontstaan, en het kost veel mensen hun leven. Ook Indonesiërs die vóór de
Nederlandse bezetting waren, werden vaak uit de weg gedreven.
Soekarno, leider van de partij
