Samenvatting Bedrijfs- en bestuurskunde
Elke organisatie heeft te maken met wet- en regelgeving: als communicatieprofessional
moet je weten wat de impact daarvan is voor jouw organisatie, zodat jouw organisatie goed
kan inspelen op ontwikkelingen.
Iedere organisatie heeft te maken met instanties die onderdeel zijn van het publieke
domein, denk aan: belastingdienst, KVK, arbodiensten en het UWV.
Bestuurskunde: de wetenschap die het openbaar bestuur bestudeert, vaak met het doel de
werking van het bestuur te verbeteren. Het goed functioneren van het openbaar bestuur is
belangrijk, omdat overheden veel invloed hebben op de inrichting van de samenleving.
Nederland is een democratische rechtstaat. De burgers bepalen uiteindelijk zelf welke
activiteiten hun openbaar bestuur onderneemt. De wens van de meerderheid weegt
zwaarder dan de wens van een minderheid.
Nederland is een parlementaire democratie. Dit betekent dat het volk vertegenwoordigers
kiest voor in het parlement. De landelijke overheid van Nederland zit in Den Haag, maar ook
iedere provincie en gemeente heeft zijn eigen bestuur. De inwoners van een gemeente
mogen stemmen op de gemeenteraad. Wethouders voeren de besluiten van de
gemeenteraad uit. De burgermeester is voorzitter van de raad en van De College Van
wethouders, maar is niet de baas van de gemeente, want de gemeenteraad beslist.
De provinciale staten vertegenwoordigen de burgers in de provincie. Eens in de vier jaar zijn
er verkiezingen. De provinciale staten nemen de beslissingen in een provincie. De
, gedeputeerde staten en de commissaris van de koning zorgen ervoor dat de besluiten
worden uitgevoerd. In Den Haag zit het landelijke bestuur van Nederland.
De ministers en staatssecretarissen vormen samen Het Kabinet. Zij bedenken de plannen
voor het land, maar mogen deze plannen niet zomaar uitvoeren. Eerst moeten de eerste en
de tweede kamer ermee in stemmen. De tweede kamer wordt gekozen door de burgers. De
eerste kamer wordt gekozen provinciale staten. Als de wetten zijn goedgekeurd dan zorgen
de ministers voor de uitvoering. Behalve de gemeente, de provincie en het landelijke
politiek, hebben we ook een volksvertegenwoordiging en bestuurd in de EU. Nederland
moet hier zich ook aan houden.
Het openbaar bestuur: het geheel van structuren en processen dat met behulp van
bindende beslissingen richting geeft aan maatschappelijke ontwikkeling. Wanneer
bijvoorbeeld de wetgever een verkeersregel vaststelt, wordt die regel vervolgens
gehandhaafd door de politie en het justitiële apparaat.
Het openbaar bestuur bestaat uit ambtenaren en politieke ambtsdragers. Zij delen de
staatsmacht en vullen elkaar aan. De politieke ambtsdragers zorgen voor legitieme besluiten
over beleid en de ambtenaren zorgen voor voorbereiding en uitvoering dat dat beleid.
Politiek ambtsdragers hebben de steun nodig van hun eigen politieke partijen en van de
volksvertegenwoordiging op hun niveau. Dit betekent dat zij hun relaties goed moeten
onderhouden.
Ambtenaren moeten door opleiding en/of ervaring geschikt zijn voor hun werk. Dat geldt
vooral voor specialisten, zoals: milieutechnici die chemische installaties moeten controleren,
verkeerskundigen die routes door een stad moeten ontwerpen, etc.
Bij het bestuur wordt ook onderscheid gemaakt tussen uitvoerende, wetgevende en
rechtelijke macht. (trias politica)
- Politiek ambtsdragers, zoals: ministers, burgemeesters en wethouders vormen
samen met hun ambtenaren de uitvoerende macht. Zij voeren de wetten uit.
- Volksvertegenwoordigers, zoals Tweede Kamerleden en leden van een
gemeenteraad, worden tot de wetgevende macht gerekend. Zij zijn gekozen door en
volk en bedenken en kiezen welken wetten we invoeren. Bij wetgeving heeft een
volksvertegenwoordiging in Nederland wel de medewerking van de uitvoerende
macht nodig.
- Rechters en leden van het openbaar ministerie vormen de rechtelijke macht. Zij
kunnen iemand een straf opleggen als diegene zich niet aan de regels houdt.
De Nederlandse staat kent drie bestuurslagen: nationaal, regionaal en lokaal bestuur.
Regionale besturen zijn de provincies en de meenschappelijke regelingen. Lokale besturen
zijn de gemeenten en de waterschappen. De wetgevende macht wordt gevormd door de
volksvertegenwoordigingen op die drie niveaus (Staten-Generaal, Provinciale Staten, Raad),
al moet een volksvertegenwoordiging wel samenwerken met de uitvoerende macht om
wetten te kunnen maken.
Elke organisatie heeft te maken met wet- en regelgeving: als communicatieprofessional
moet je weten wat de impact daarvan is voor jouw organisatie, zodat jouw organisatie goed
kan inspelen op ontwikkelingen.
Iedere organisatie heeft te maken met instanties die onderdeel zijn van het publieke
domein, denk aan: belastingdienst, KVK, arbodiensten en het UWV.
Bestuurskunde: de wetenschap die het openbaar bestuur bestudeert, vaak met het doel de
werking van het bestuur te verbeteren. Het goed functioneren van het openbaar bestuur is
belangrijk, omdat overheden veel invloed hebben op de inrichting van de samenleving.
Nederland is een democratische rechtstaat. De burgers bepalen uiteindelijk zelf welke
activiteiten hun openbaar bestuur onderneemt. De wens van de meerderheid weegt
zwaarder dan de wens van een minderheid.
Nederland is een parlementaire democratie. Dit betekent dat het volk vertegenwoordigers
kiest voor in het parlement. De landelijke overheid van Nederland zit in Den Haag, maar ook
iedere provincie en gemeente heeft zijn eigen bestuur. De inwoners van een gemeente
mogen stemmen op de gemeenteraad. Wethouders voeren de besluiten van de
gemeenteraad uit. De burgermeester is voorzitter van de raad en van De College Van
wethouders, maar is niet de baas van de gemeente, want de gemeenteraad beslist.
De provinciale staten vertegenwoordigen de burgers in de provincie. Eens in de vier jaar zijn
er verkiezingen. De provinciale staten nemen de beslissingen in een provincie. De
, gedeputeerde staten en de commissaris van de koning zorgen ervoor dat de besluiten
worden uitgevoerd. In Den Haag zit het landelijke bestuur van Nederland.
De ministers en staatssecretarissen vormen samen Het Kabinet. Zij bedenken de plannen
voor het land, maar mogen deze plannen niet zomaar uitvoeren. Eerst moeten de eerste en
de tweede kamer ermee in stemmen. De tweede kamer wordt gekozen door de burgers. De
eerste kamer wordt gekozen provinciale staten. Als de wetten zijn goedgekeurd dan zorgen
de ministers voor de uitvoering. Behalve de gemeente, de provincie en het landelijke
politiek, hebben we ook een volksvertegenwoordiging en bestuurd in de EU. Nederland
moet hier zich ook aan houden.
Het openbaar bestuur: het geheel van structuren en processen dat met behulp van
bindende beslissingen richting geeft aan maatschappelijke ontwikkeling. Wanneer
bijvoorbeeld de wetgever een verkeersregel vaststelt, wordt die regel vervolgens
gehandhaafd door de politie en het justitiële apparaat.
Het openbaar bestuur bestaat uit ambtenaren en politieke ambtsdragers. Zij delen de
staatsmacht en vullen elkaar aan. De politieke ambtsdragers zorgen voor legitieme besluiten
over beleid en de ambtenaren zorgen voor voorbereiding en uitvoering dat dat beleid.
Politiek ambtsdragers hebben de steun nodig van hun eigen politieke partijen en van de
volksvertegenwoordiging op hun niveau. Dit betekent dat zij hun relaties goed moeten
onderhouden.
Ambtenaren moeten door opleiding en/of ervaring geschikt zijn voor hun werk. Dat geldt
vooral voor specialisten, zoals: milieutechnici die chemische installaties moeten controleren,
verkeerskundigen die routes door een stad moeten ontwerpen, etc.
Bij het bestuur wordt ook onderscheid gemaakt tussen uitvoerende, wetgevende en
rechtelijke macht. (trias politica)
- Politiek ambtsdragers, zoals: ministers, burgemeesters en wethouders vormen
samen met hun ambtenaren de uitvoerende macht. Zij voeren de wetten uit.
- Volksvertegenwoordigers, zoals Tweede Kamerleden en leden van een
gemeenteraad, worden tot de wetgevende macht gerekend. Zij zijn gekozen door en
volk en bedenken en kiezen welken wetten we invoeren. Bij wetgeving heeft een
volksvertegenwoordiging in Nederland wel de medewerking van de uitvoerende
macht nodig.
- Rechters en leden van het openbaar ministerie vormen de rechtelijke macht. Zij
kunnen iemand een straf opleggen als diegene zich niet aan de regels houdt.
De Nederlandse staat kent drie bestuurslagen: nationaal, regionaal en lokaal bestuur.
Regionale besturen zijn de provincies en de meenschappelijke regelingen. Lokale besturen
zijn de gemeenten en de waterschappen. De wetgevende macht wordt gevormd door de
volksvertegenwoordigingen op die drie niveaus (Staten-Generaal, Provinciale Staten, Raad),
al moet een volksvertegenwoordiging wel samenwerken met de uitvoerende macht om
wetten te kunnen maken.
