Betoog ethiek en rechtsvinding
Over de hele wereld gaan mensen de straat op om te demonstreren; in Chili was de druppel
die de emmer deed overlopen de prijsverhoging van een metrokaartje, in Iran was dit de
verhoging van de brandstofprijs en in ons eigen Nederland keerden boeren zich tegen de
aangekondigde stikstofmaatregelen en eisten activisten beter beleid tegen
klimaatverandering.1 Demonstreren lijkt het nieuwe normaal, maar hoever mogen we hierin
gaan? Moeten demonstranten het houden bij demonstraties op het Malieveld of wordt er
pas naar ze geluisterd wanneer ze de weg bezetten of etenswaren op schilderijen smeren?
Het dilemma wat hier dan ook speelt is het dilemma tussen middel en doel, oftewel heiligt
het doel alle middelen?2
Ik ben van mening dat er niet te ver wordt gegaan in het recht op demonstreren als een
snelweg wordt bezet of als er etenswaren op schilderijen wordt gesmeerd.
Allereerst omdat, men bij de ‘gewone’ demonstraties vaak hun schouders ophalen en
denken: “het zal wel”.3 Over het algemeen bereiken ‘gewone’ demonstraties niet de
aandacht of het succes als dat de demonstraties bereiken waarbij iemand zich bijvoorbeeld
vastlijmt aan een tafel op live-televisie, boeren de weg bezetten of schilderijen door
etenswaren worden besmeerd.4 Het is naar mijn mening dan ook nodig dat men verder
moet gaan dan het ‘gewone’ demonstreren, wil men resultaten bereiken. Je zou bijna
kunnen zeggen ‘wie niet wilt luisteren, moet maar voelen’.
Ten tweede vind ik niet dat er te ver wordt gegaan in het recht op demonstreren omdat, het
recht van leven, volgens de filosoof John Locke, onder de natuurrechten van de mens valt.
Door op deze wijze te demonstreren, willen de demonstranten duidelijk maken dat hun
recht van leven of aspecten daarvan in het gedrang komt. 5
Natuurlijk kunnen tegenstanders stellen dat op deze manier slechts de wijze van
demonstreren wordt onthouden en niet hetgeen waarvoor gedemonstreerd wordt.
Maar nu de demonstranten zichzelf hebben kunnen vastlijmen aan de muur in het museum
of aan een tafel op live-televisie, kregen zij alsnog de tijd om hun boodschap over te
brengen.6 Daarbij zijn deze demonstraties al enkele maanden geleden en heeft men het er
vandaag nog steeds over. Dit laat zien dat deze manier van demonstreren wel de aandacht
krijgt waar demonstranten om vragen.
Concluderend, ben ik van mening dat er niet te ver wordt gegaan in het recht op
demonstreren als een snelweg wordt bezet of als er etenswaren op schilderijen worden
gesmeerd. Net als filosoof Henry David Thoreau die weigerde zijn belasting te betalen,
omdat hij het oneens was met de slavernij7, hebben mensen het recht om te demonstreren
in welke vorm dan ook om een urgente kwestie duidelijk te maken.
1
‘Protest is het nieuwe normaal’, www.decorrespondent.nl.
2
‘Klimaatprotest nieuwe stijl, met vooral aandacht voor de actie zelf’, www.nos.nl.
3
‘Klimaatprotest nieuwe stijl, met vooral aandacht voor de actie zelf’, www.nos.nl.
4
‘Protest is het nieuwe normaal’, www.decorrespondent.nl.
5
‘Verlichting en ‘universele mensenrechten’ – David Bakker – Fred Neerhoff’, www.liberales.be.
6
‘Wat heeft Van Gogh misdaan? Waarom klimaatactivisten kunst besmeuren’, www.rtlnieuws.nl.
7
‘Het recht om te demonstreren staat onder druk’, www.filosofie.nl.
Over de hele wereld gaan mensen de straat op om te demonstreren; in Chili was de druppel
die de emmer deed overlopen de prijsverhoging van een metrokaartje, in Iran was dit de
verhoging van de brandstofprijs en in ons eigen Nederland keerden boeren zich tegen de
aangekondigde stikstofmaatregelen en eisten activisten beter beleid tegen
klimaatverandering.1 Demonstreren lijkt het nieuwe normaal, maar hoever mogen we hierin
gaan? Moeten demonstranten het houden bij demonstraties op het Malieveld of wordt er
pas naar ze geluisterd wanneer ze de weg bezetten of etenswaren op schilderijen smeren?
Het dilemma wat hier dan ook speelt is het dilemma tussen middel en doel, oftewel heiligt
het doel alle middelen?2
Ik ben van mening dat er niet te ver wordt gegaan in het recht op demonstreren als een
snelweg wordt bezet of als er etenswaren op schilderijen wordt gesmeerd.
Allereerst omdat, men bij de ‘gewone’ demonstraties vaak hun schouders ophalen en
denken: “het zal wel”.3 Over het algemeen bereiken ‘gewone’ demonstraties niet de
aandacht of het succes als dat de demonstraties bereiken waarbij iemand zich bijvoorbeeld
vastlijmt aan een tafel op live-televisie, boeren de weg bezetten of schilderijen door
etenswaren worden besmeerd.4 Het is naar mijn mening dan ook nodig dat men verder
moet gaan dan het ‘gewone’ demonstreren, wil men resultaten bereiken. Je zou bijna
kunnen zeggen ‘wie niet wilt luisteren, moet maar voelen’.
Ten tweede vind ik niet dat er te ver wordt gegaan in het recht op demonstreren omdat, het
recht van leven, volgens de filosoof John Locke, onder de natuurrechten van de mens valt.
Door op deze wijze te demonstreren, willen de demonstranten duidelijk maken dat hun
recht van leven of aspecten daarvan in het gedrang komt. 5
Natuurlijk kunnen tegenstanders stellen dat op deze manier slechts de wijze van
demonstreren wordt onthouden en niet hetgeen waarvoor gedemonstreerd wordt.
Maar nu de demonstranten zichzelf hebben kunnen vastlijmen aan de muur in het museum
of aan een tafel op live-televisie, kregen zij alsnog de tijd om hun boodschap over te
brengen.6 Daarbij zijn deze demonstraties al enkele maanden geleden en heeft men het er
vandaag nog steeds over. Dit laat zien dat deze manier van demonstreren wel de aandacht
krijgt waar demonstranten om vragen.
Concluderend, ben ik van mening dat er niet te ver wordt gegaan in het recht op
demonstreren als een snelweg wordt bezet of als er etenswaren op schilderijen worden
gesmeerd. Net als filosoof Henry David Thoreau die weigerde zijn belasting te betalen,
omdat hij het oneens was met de slavernij7, hebben mensen het recht om te demonstreren
in welke vorm dan ook om een urgente kwestie duidelijk te maken.
1
‘Protest is het nieuwe normaal’, www.decorrespondent.nl.
2
‘Klimaatprotest nieuwe stijl, met vooral aandacht voor de actie zelf’, www.nos.nl.
3
‘Klimaatprotest nieuwe stijl, met vooral aandacht voor de actie zelf’, www.nos.nl.
4
‘Protest is het nieuwe normaal’, www.decorrespondent.nl.
5
‘Verlichting en ‘universele mensenrechten’ – David Bakker – Fred Neerhoff’, www.liberales.be.
6
‘Wat heeft Van Gogh misdaan? Waarom klimaatactivisten kunst besmeuren’, www.rtlnieuws.nl.
7
‘Het recht om te demonstreren staat onder druk’, www.filosofie.nl.
