Bibliografische gegevens:
- Naam auteur: Adriaan van Dis
- Titel: Indische duinen
- Plaats van uitgave: Amsterdam, Nederland
- Oorspronkelijke jaar van uitgave: 1994
- Jaar van gelezen uitgave: 2016
- Gelezen druk: 43e druk
- Motto: -
- Opdracht: -
Vertelinstantie:
In het begin is er sprake van een auctoriale verteller. Als het eerste hoofdstuk begint,
verandert de verteller meteen naar een belevende ik-verteller (de hoofdpersoon).
- ‘Ik was benieuwd hoe mijn moeder zich hieruit zou redden.’ (pagina 97)
Je leest hier wat de verteller denkt, je weet alleen uit zijn zinsopmaak dat hij de
afloop toen hij dit moment beleefde niet wist.
- ‘Alles irriteerde me die dagen: ik schold op het televisiejournaal, smeet de
kranten in de hoek.’ (pagina 128)
Hier lees je dat de verteller zijn gevoel uit. Iets wat vroeger nooit mocht van zijn
vader. Er waren op dit moment meerdere dingen die tegen vielen, die hielpen mee in
zijn woede.
- ‘Ik moest er ook niet aan denken ooit nog familie van mijn vader onder ogen te
komen.’ (pagina 170)
In dit fragment heeft de verteller net een ruzie gehad over afkomsten van Europese
mensen met zijn tante. Hij vond de familie van zijn vader zo vreselijk dat hij nooit
meer met zijn familie wilde spreken. Toch besluit hij al snel dat hij weer wilt praten
met zijn tante om meer te weten te komen over zijn vader.
, Personages:
Als de twee belangrijkste personages heb ik de verteller en Justin (Just2) gekozen.
Ik-figuur:
De ik-figuur is een Nederlands-Indisch kind met een Hollands uiterlijk. Hij heeft een
hekel aan zijn vader, hij vind hem een schoft en een smerige ploert, toch voelt hij
zich wel verbonden met zijn vader. Hij komt erachter dat hij veel op zijn vader lijkt, de
verteller heeft zijn woede namelijk ook niet onder controle.
De ik-figuur is nieuwsgierig, hij krijgt de opdracht om adressen te zoeken en komt
veel dagboekachtige schriften tegen. Hij kan het niet laten en gaat op onderzoek uit.
Dit onderzoek maakt hem onzeker, omdat hij niet weet wat wel en niet waar is. De
verteller verdiept zich maar al te graag in het verleden van zijn familie.
Ook is hij heel eerlijk. Hij ziet in dat zijn zus Ada niet de leukste en/of makkelijkste
was, maar hij ziet ook in dat zij hem hele mooie dingen heeft gegeven.
Na de dood van Ada heeft de ik-figuur het lastig met het rouwen, hij komt erachter
dat hij niet om Ada rouwt, maar om zijn vader. Hij komt erachter dat hij best veel op
zijn vader lijkt, hij heeft veel van dezelfde eigenschappen (wat hij niet heel leuk vind).
Als hij met meerdere mensen over zijn vader spreekt, komt hij erachter dat hij een
soort trauma heeft overgehouden aan zijn vader en zijn opvoeding.
Justin (Just2):
Justin is een Indische man, hij is de vader van de ik-figuur en de stiefvader van
Saskia, Ada en Jana. Justin is een man van de klok, een man die hoog in de bol zit
en hij is een hardhandige man met een zachte kant. Zijn zachte kant was niet vaak
aanwezig, maar hij liet zijn zachtaardige kant vaak stiekem zien. Niet iedereen kreeg
de zachte kant van Justin te zien, hij was vooral zacht tegen z’n lievelingsdochter, die
graag naar de kunstacademie wilde. Zijn hardhandige achtergrond komt
waarschijnlijk, omdat hij uit het KNIL (Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger) komt.
Hij is de tweede man van de moeder (eerste man is Justin van Capellen (Just1)).
Hij heeft een hoop eigenschappen waar de ik-figuur bang voor was en niet trots op is
dat hij ze heeft. Zo heeft hij zijn woede niet in de hand, slaat hij te pas en te onpas en
kan hij niet goed normaal op een situatie reageren.
Justin komt uit een groot katholiek gezin.
De verteller en Just2 zijn familie van elkaar, iets waar de verteller duidelijk niet trots
op is. Hij haat zijn vader, al zijn acties en zijn eigenschappen. Toch komt hij erachter
dat z’n vader misschien minder erg was dan hij dacht. Hij had ook een zachte en
lieve kant, dat liet de vader niet vaak merken, maar hij was er wel. Ze hebben nooit
echt goed contact gehad ondanks dat ze in hetzelfde huis woonden. Later in het
verhaal maakt de verteller ruzie met z’n vader in zijn gedachten. De vader was altijd
heel streng voor de verteller, dat kon de verteller niet zo goed hebben.
- Naam auteur: Adriaan van Dis
- Titel: Indische duinen
- Plaats van uitgave: Amsterdam, Nederland
- Oorspronkelijke jaar van uitgave: 1994
- Jaar van gelezen uitgave: 2016
- Gelezen druk: 43e druk
- Motto: -
- Opdracht: -
Vertelinstantie:
In het begin is er sprake van een auctoriale verteller. Als het eerste hoofdstuk begint,
verandert de verteller meteen naar een belevende ik-verteller (de hoofdpersoon).
- ‘Ik was benieuwd hoe mijn moeder zich hieruit zou redden.’ (pagina 97)
Je leest hier wat de verteller denkt, je weet alleen uit zijn zinsopmaak dat hij de
afloop toen hij dit moment beleefde niet wist.
- ‘Alles irriteerde me die dagen: ik schold op het televisiejournaal, smeet de
kranten in de hoek.’ (pagina 128)
Hier lees je dat de verteller zijn gevoel uit. Iets wat vroeger nooit mocht van zijn
vader. Er waren op dit moment meerdere dingen die tegen vielen, die hielpen mee in
zijn woede.
- ‘Ik moest er ook niet aan denken ooit nog familie van mijn vader onder ogen te
komen.’ (pagina 170)
In dit fragment heeft de verteller net een ruzie gehad over afkomsten van Europese
mensen met zijn tante. Hij vond de familie van zijn vader zo vreselijk dat hij nooit
meer met zijn familie wilde spreken. Toch besluit hij al snel dat hij weer wilt praten
met zijn tante om meer te weten te komen over zijn vader.
, Personages:
Als de twee belangrijkste personages heb ik de verteller en Justin (Just2) gekozen.
Ik-figuur:
De ik-figuur is een Nederlands-Indisch kind met een Hollands uiterlijk. Hij heeft een
hekel aan zijn vader, hij vind hem een schoft en een smerige ploert, toch voelt hij
zich wel verbonden met zijn vader. Hij komt erachter dat hij veel op zijn vader lijkt, de
verteller heeft zijn woede namelijk ook niet onder controle.
De ik-figuur is nieuwsgierig, hij krijgt de opdracht om adressen te zoeken en komt
veel dagboekachtige schriften tegen. Hij kan het niet laten en gaat op onderzoek uit.
Dit onderzoek maakt hem onzeker, omdat hij niet weet wat wel en niet waar is. De
verteller verdiept zich maar al te graag in het verleden van zijn familie.
Ook is hij heel eerlijk. Hij ziet in dat zijn zus Ada niet de leukste en/of makkelijkste
was, maar hij ziet ook in dat zij hem hele mooie dingen heeft gegeven.
Na de dood van Ada heeft de ik-figuur het lastig met het rouwen, hij komt erachter
dat hij niet om Ada rouwt, maar om zijn vader. Hij komt erachter dat hij best veel op
zijn vader lijkt, hij heeft veel van dezelfde eigenschappen (wat hij niet heel leuk vind).
Als hij met meerdere mensen over zijn vader spreekt, komt hij erachter dat hij een
soort trauma heeft overgehouden aan zijn vader en zijn opvoeding.
Justin (Just2):
Justin is een Indische man, hij is de vader van de ik-figuur en de stiefvader van
Saskia, Ada en Jana. Justin is een man van de klok, een man die hoog in de bol zit
en hij is een hardhandige man met een zachte kant. Zijn zachte kant was niet vaak
aanwezig, maar hij liet zijn zachtaardige kant vaak stiekem zien. Niet iedereen kreeg
de zachte kant van Justin te zien, hij was vooral zacht tegen z’n lievelingsdochter, die
graag naar de kunstacademie wilde. Zijn hardhandige achtergrond komt
waarschijnlijk, omdat hij uit het KNIL (Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger) komt.
Hij is de tweede man van de moeder (eerste man is Justin van Capellen (Just1)).
Hij heeft een hoop eigenschappen waar de ik-figuur bang voor was en niet trots op is
dat hij ze heeft. Zo heeft hij zijn woede niet in de hand, slaat hij te pas en te onpas en
kan hij niet goed normaal op een situatie reageren.
Justin komt uit een groot katholiek gezin.
De verteller en Just2 zijn familie van elkaar, iets waar de verteller duidelijk niet trots
op is. Hij haat zijn vader, al zijn acties en zijn eigenschappen. Toch komt hij erachter
dat z’n vader misschien minder erg was dan hij dacht. Hij had ook een zachte en
lieve kant, dat liet de vader niet vaak merken, maar hij was er wel. Ze hebben nooit
echt goed contact gehad ondanks dat ze in hetzelfde huis woonden. Later in het
verhaal maakt de verteller ruzie met z’n vader in zijn gedachten. De vader was altijd
heel streng voor de verteller, dat kon de verteller niet zo goed hebben.
