Vertaling Spaans boekje – Del pueblo a la ciudad
Hoofdstuk 1 – Casar del Río
Casar del Río is een mooi Spaans dorp. De huizen zijn wit en er staan bloemen voor de ramen. Dit
dorpje heeft nauwe straatjes maar het plein is groot, met in het midden een fontein. Op dit plein
zitten belangrijke winkels; een slagerij, apotheek, supermarkt, groentewinkel en een bakkerij. Er is
ook een stadhuis met een groot balkon en een klok. (die niet meer verder gaat?)
Naast Casar del Río ligt een natuurlijke rivier, waar in de winter veel water in stroomt en in de zomer
veel minder, dan staat de rivier bijna droog.
De kerk van Casar del Río is heel antiek, deze kerk heeft een vierkante toren waar een ooievaarsnest
in zit. (anidan las cigüenas)
In Casar del Río is geen school en ook geen bioscoop, discotheek of cafetaria. De kinderen die in het
dorp wonen nemen iedere dag de bus naar school naar het volgende grotere dorp. De mannen die in
het dorp wonen werken op het platteland en de vrouwen zorgen voor het huishouden en de dieren.
In Casar del Río wonen niet veel jongeren. Deze jongeren vertrekken naar Madrid of naar andere
industriële steden om daar naar werk te zoeken.
Meneer Rufino en zijn vrouw Antonia wonen in Casar del Río met hun vijf kinderen. De oudste heet
Marisa (María Luisa Gómez García) en is achttien jaar oud. Marisa is heel knap, ze heeft bruin haar
en grote bruine ogen. Ook Marisa gaat naar Madrid om daar te gaan werken.
De bus is al op het plein en Marisa en haar moeder gaan naar de bus. Marisa draagt een koffer.
“Waar ga je heen Marisa?”, vraagt een buurvrouw. De buurvrouw heeft mevrouw Paca en is heel
nieuwsgierig. “Naar Madrid”, zegt Marisa. De buurvrouw vraagt of ze er voor een paar dagen heen
gaat maar Marisa legt uit dat ze naar Madrid gaat om er te werken. De buurvrouw zegt “Jij ook al?”,
en vraagt daarna wat voor werk Marisa er gaat doen. Marisa verteld dat zij als serveerster in een
hotel gaat werken.
De buurvrouw vraagt wat Antonia, de moeder van Marisa, ervan zegt. De buurvrouw zegt dat er in de
hoofdstad veel slechte mensen zijn en dat Marisa erg jong is en dat ze er helemaal alleen naartoe
gaat. Antonia de moeder van Marisa legt uit dat ze niet helemaal alleen is, het nichtje van Antonia,
de dochter van Carlos, (de broer van Antonia) werkt in hetzelfde hotel. Daarna vraagt de buurvrouw
hoeveel Marisa er verdient en Antonia antwoord dat ze genoeg gaat verdienen.
Op dat moment onderbreekt de buschauffeur het gesprek en zegt dat het al laat is. Hij vraagt Marisa
om hem de koffer te geven. Marisa geeft haar moeder een knuffel en ze nemen afscheid, ook zegt
Marisa buurvrouw Paca gedag. De bus zit vol en Marisa zoekt naar een lege stoel. Een aardige vrouw
wijst haar een lege plek aan. De mevrouw heeft Adela, van de slagerij. Zij gaat naar het volgende
dorp. Mevrouw Adela is heel sympathiek en praat veel, maar Marisa is een beetje verdrietig. Ze
verlaat het dorp en haar huis. Ze gaat naar Madrid, een grote stad, de hoofdstad van Spanje.
Hoofdstuk 1 – Casar del Río
Casar del Río is een mooi Spaans dorp. De huizen zijn wit en er staan bloemen voor de ramen. Dit
dorpje heeft nauwe straatjes maar het plein is groot, met in het midden een fontein. Op dit plein
zitten belangrijke winkels; een slagerij, apotheek, supermarkt, groentewinkel en een bakkerij. Er is
ook een stadhuis met een groot balkon en een klok. (die niet meer verder gaat?)
Naast Casar del Río ligt een natuurlijke rivier, waar in de winter veel water in stroomt en in de zomer
veel minder, dan staat de rivier bijna droog.
De kerk van Casar del Río is heel antiek, deze kerk heeft een vierkante toren waar een ooievaarsnest
in zit. (anidan las cigüenas)
In Casar del Río is geen school en ook geen bioscoop, discotheek of cafetaria. De kinderen die in het
dorp wonen nemen iedere dag de bus naar school naar het volgende grotere dorp. De mannen die in
het dorp wonen werken op het platteland en de vrouwen zorgen voor het huishouden en de dieren.
In Casar del Río wonen niet veel jongeren. Deze jongeren vertrekken naar Madrid of naar andere
industriële steden om daar naar werk te zoeken.
Meneer Rufino en zijn vrouw Antonia wonen in Casar del Río met hun vijf kinderen. De oudste heet
Marisa (María Luisa Gómez García) en is achttien jaar oud. Marisa is heel knap, ze heeft bruin haar
en grote bruine ogen. Ook Marisa gaat naar Madrid om daar te gaan werken.
De bus is al op het plein en Marisa en haar moeder gaan naar de bus. Marisa draagt een koffer.
“Waar ga je heen Marisa?”, vraagt een buurvrouw. De buurvrouw heeft mevrouw Paca en is heel
nieuwsgierig. “Naar Madrid”, zegt Marisa. De buurvrouw vraagt of ze er voor een paar dagen heen
gaat maar Marisa legt uit dat ze naar Madrid gaat om er te werken. De buurvrouw zegt “Jij ook al?”,
en vraagt daarna wat voor werk Marisa er gaat doen. Marisa verteld dat zij als serveerster in een
hotel gaat werken.
De buurvrouw vraagt wat Antonia, de moeder van Marisa, ervan zegt. De buurvrouw zegt dat er in de
hoofdstad veel slechte mensen zijn en dat Marisa erg jong is en dat ze er helemaal alleen naartoe
gaat. Antonia de moeder van Marisa legt uit dat ze niet helemaal alleen is, het nichtje van Antonia,
de dochter van Carlos, (de broer van Antonia) werkt in hetzelfde hotel. Daarna vraagt de buurvrouw
hoeveel Marisa er verdient en Antonia antwoord dat ze genoeg gaat verdienen.
Op dat moment onderbreekt de buschauffeur het gesprek en zegt dat het al laat is. Hij vraagt Marisa
om hem de koffer te geven. Marisa geeft haar moeder een knuffel en ze nemen afscheid, ook zegt
Marisa buurvrouw Paca gedag. De bus zit vol en Marisa zoekt naar een lege stoel. Een aardige vrouw
wijst haar een lege plek aan. De mevrouw heeft Adela, van de slagerij. Zij gaat naar het volgende
dorp. Mevrouw Adela is heel sympathiek en praat veel, maar Marisa is een beetje verdrietig. Ze
verlaat het dorp en haar huis. Ze gaat naar Madrid, een grote stad, de hoofdstad van Spanje.
