Aandoeningen longen
COPD
Etiologie
COPD is een progressieve onomkeerbare luchtweg obstructie als gevolg van chronische bronchitis
en/of emfyseem.
Vier grote risicofactoren:
1. Roken
2. Werk gerelateerd (blootstelling aan gassen, denk aan kolenmijnen)
3. Leefomstandigheden
4. Luchtvervuiling
Dit is natuurlijk niet alles wat meespeelt. Genetische predispositie en de omgeving zijn belangrijke
factoren die de ontwikkeling van COPD en de mate ervan per individu kunnen beïnvloeden.
De onwikkeling begint meestal in midlife (+/- 45).
Pathofysiologie
Chronische Bronchitis
Chronische bronchitis wordt gedefinieerd als de aanwezigheid van een chronische productieve hoest
voor drie maanden in twee opeenvolgende jaren, terwijl andere oorzaken van chronische mucus
productie zijn uitgesloten.
Het wordt gekenmerkt door slecht reversibele luchtwegobstructie en een abnormale ontsteking in de
longen. De ontsteking komt door een reactie van het immuunsysteem op schadelijke deeltjes en
gassen, met name sigaretten rook. Alle mensen die roken hebben een ontsteking in de longen, maar
degenen die COPD ontwikkelen hebben een versterkte of abnormale reactie op het inademen van
giftige stoffen.
Deze abnormale, chronische ontsteking van bronchiolen is een karakteristieke ontsteking met een
verhoogd aantal inflammatoire cellen, als neutrofielen, macrofagen, T en B lymfocyten. Ook wordt
de ruimte tussen de endotheelcellen vergroot, waardoor veel vocht kan uittreden uit de bloedvaten,
terwijl er minder terug geresorbeerd wordt, wat leidt tot verdikking van de wand.
Bij chronische bronchitis is obstructie van de luchtwegen het probleem. Deze obstructie wordt met
name veroorzaakt door de zwelling van de intima (endotheel/wand) en hypersecretie van mucus. De
hypersecretie van mucus begint vaak in de grote luchtwegen, waar dan nauwelijks te ervaren
obstructie plaatsvindt. Later gaat de hypersecretie verder naar de kleinere luchtwegen, waardoor
obstructie ervaren wordt. Deze veranderingen, weefselherstel en disfunctie van de ciliacellen,
resulteert in ophoping van inflammatoire mucus afscheidingen in de luchtwegen, wat weer infecties
tot gevolg kan hebben.
Emfyseem
Een conditie van de longen gekarakteriseerd door destructie van de alveolaire wanden en vergroting
van de luchtruimtes distaal van de terminale bronchiolen, dus bevattend de respiratoire bronchiolen,
alveolaire kanalen en de alveoli zelf.
Er worden twee types emfyseem onderscheiden:
Centrilobulair emfyseem (centriacinair emfyseem)
Begint in de respiratoire bronchiolen en verspreid zich richting perifeer. De alveolaire
kanalen en alveolaire trosjes blijven vaak intact. Meestal is vooral de bovenste helft van de
longen aangedaan (superieure lobus).
Centraal in de ascinus sterk verwijde en gefuseerde alveolen, waardoor je oppervlakte en
bloedvaten verliest.
COPD
Etiologie
COPD is een progressieve onomkeerbare luchtweg obstructie als gevolg van chronische bronchitis
en/of emfyseem.
Vier grote risicofactoren:
1. Roken
2. Werk gerelateerd (blootstelling aan gassen, denk aan kolenmijnen)
3. Leefomstandigheden
4. Luchtvervuiling
Dit is natuurlijk niet alles wat meespeelt. Genetische predispositie en de omgeving zijn belangrijke
factoren die de ontwikkeling van COPD en de mate ervan per individu kunnen beïnvloeden.
De onwikkeling begint meestal in midlife (+/- 45).
Pathofysiologie
Chronische Bronchitis
Chronische bronchitis wordt gedefinieerd als de aanwezigheid van een chronische productieve hoest
voor drie maanden in twee opeenvolgende jaren, terwijl andere oorzaken van chronische mucus
productie zijn uitgesloten.
Het wordt gekenmerkt door slecht reversibele luchtwegobstructie en een abnormale ontsteking in de
longen. De ontsteking komt door een reactie van het immuunsysteem op schadelijke deeltjes en
gassen, met name sigaretten rook. Alle mensen die roken hebben een ontsteking in de longen, maar
degenen die COPD ontwikkelen hebben een versterkte of abnormale reactie op het inademen van
giftige stoffen.
Deze abnormale, chronische ontsteking van bronchiolen is een karakteristieke ontsteking met een
verhoogd aantal inflammatoire cellen, als neutrofielen, macrofagen, T en B lymfocyten. Ook wordt
de ruimte tussen de endotheelcellen vergroot, waardoor veel vocht kan uittreden uit de bloedvaten,
terwijl er minder terug geresorbeerd wordt, wat leidt tot verdikking van de wand.
Bij chronische bronchitis is obstructie van de luchtwegen het probleem. Deze obstructie wordt met
name veroorzaakt door de zwelling van de intima (endotheel/wand) en hypersecretie van mucus. De
hypersecretie van mucus begint vaak in de grote luchtwegen, waar dan nauwelijks te ervaren
obstructie plaatsvindt. Later gaat de hypersecretie verder naar de kleinere luchtwegen, waardoor
obstructie ervaren wordt. Deze veranderingen, weefselherstel en disfunctie van de ciliacellen,
resulteert in ophoping van inflammatoire mucus afscheidingen in de luchtwegen, wat weer infecties
tot gevolg kan hebben.
Emfyseem
Een conditie van de longen gekarakteriseerd door destructie van de alveolaire wanden en vergroting
van de luchtruimtes distaal van de terminale bronchiolen, dus bevattend de respiratoire bronchiolen,
alveolaire kanalen en de alveoli zelf.
Er worden twee types emfyseem onderscheiden:
Centrilobulair emfyseem (centriacinair emfyseem)
Begint in de respiratoire bronchiolen en verspreid zich richting perifeer. De alveolaire
kanalen en alveolaire trosjes blijven vaak intact. Meestal is vooral de bovenste helft van de
longen aangedaan (superieure lobus).
Centraal in de ascinus sterk verwijde en gefuseerde alveolen, waardoor je oppervlakte en
bloedvaten verliest.
