SCHRIFTELIJKE VERSLAG INTEGRALE TOETS
Naam DIO :
Studentnummer :
Datum :
SLB-er :
Criterium 1: integratie van de vier beroepsrollen
In een sportschool kan een diëtist verschillende werkzaamheden verrichten in de 4 beroepsrollen. In
de rol van behandelaar kan een diëtist cliënten op weg helpen naar een gezond gewicht of naar
specifieke doelen, zoals spiermassa ontwikkelen, met behulp van een voedingsschema en
beweegplan. Ook kan een diëtist voorlichtingen geven die gericht zijn op het veranderen van het
voedingsgedrag en leefstijl van cliënten. De beroepsrollen behandelaar en voorlichter vullen elkaar
aan, want je kunt cliënten die je behandelt een voorlichting geven over onderwerpen die betrekking
hebben tot zijn of haar doel. Tevens zouden sporters zich kunnen aanmelden voor een voorlichting,
bijvoorbeeld tips bij het ontwikkelen van spiermassa of afvallen. Kortom: door middel van voorlichten
kun je cliënten van de beroepsrol behandelaar verder op weg helpen bij het behalen van hun
streefdoelen. De interventies kunnen getoetst worden op effectiviteit door na te gaan of de cliënten de
informatie opgenomen hebben. Hebben de cliënten deze kennis benut en zijn ze vooruit gekomen bij
hun streefdoelen? (beroepsrol behandelaar). Verder kan een diëtist in de rol van productontwikkelaar
recepten en lekkernijen maken die men kan verkopen of bij de ingang van de sportschool kan leggen.
Dit kan als voorbeeld dienen van wat sporters het beste kunnen eten na een training. De beroepsrol
productontwikkelaar vult hierbij de rol als behandelaar aan, doordat het lekkernij een advies of tip kan
zijn voor cliënten. Als laatste kan de diëtist een gezondheidsbeleid schrijven voor het bedrijf zelf om
de kwaliteit van het werkklimaat te verbeteren.
Hieronder laat ik zien op welke manier de diëtist methodisch werkt en hoe hij/zij belangrijke
ontwikkelingen in het vakgebied en de maatschappij bijhoudt die belangrijk zijn tijdens deze
werkzaamheden. Ook beschrijf ik welke beroepsnormen ik daarbij belangrijk vind voor de diëtist om op
te letten.
Behandelaar:
Een behandelaar werkt methodisch volgens het Diëtistisch consult. Aan de hand van het ‘’Diëtistisch
consult’’ neemt de diëtist in het eerste consult een gesprek af met een cliënt. Allereerst worden de
persoonsgegevens genoteerd van de cliënt. Daarna vraagt de diëtist naar de gewoonten en leefstijl
van dit persoon (diëtistische anamnese). Er wordt bijvoorbeeld gevraagd naar lichamelijke activiteit,
of men rookt of drinkt, wat voor werk men doet, of men klachten ervaart etc. Dit gebeurt door middel
van de LSD-methode. Door deze methode toe te passen en open vragen te stellen, krijgt de diëtist
een goed beeld van de dagelijkse bezigheden van de cliënt. Ook bouwt de diëtist een
vertrouwensrelatie op door geïnteresseerd en aandachtig te luisteren. Tijdens de diëtistische
anamnese wordt tevens de hulpvraag vastgesteld. Ook wordt een voedingsanamnese afgenomen,
waarbij de diëtist zo nauwkeurig mogelijk navraagt wat men precies eet en drinkt op een dag. Dit kan
aan de hand van de Dietary history. Hierdoor kan de diëtist erachter komen wat de calorie-inname is
en kan worden berekend of de cliënt voldoende voedingsstoffen binnen krijgt. Daarnaast doet de
diëtist antropometrische metingen om erachter te komen hoe de lichaamssamenstelling is. Hierbij
worden huidplooimetingen gedaan en worden de buikomtrek, gewicht en lengte gemeten. Na deze
metingen gedaan te hebben, worden de resultaten besproken met de cliënt en wordt een conclusie
getrokken over de lichaamssamenstelling. Hierbij is het BMI en het vetpercentage berekend.
Het is van belang deze methodiek toe te passen, want door middel van deze gegevens van zowel de
diëtistische en voedingsanamnese en antropometrische gegevens kan een goede eindconclusie
worden geformuleerd. (diëtistische diagnose). Het is belangrijk dat de diëtist nagaat of de cliënt
mogelijk een ziekte of aandoening heeft, waardoor deze doorverwezen moet worden naar een arts.
Relevante gegevens van het eerste consult worden in een ICF schema gezet. Hierin staan de
anatomische eigenschappen, zoals de antropometrische gegevens en de motivatie. Ook staan er
fysiologische eigenschappen, waaronder de energiebehoeften beschreven. Verder worden activiteiten
van de cliënt genoemd. Een ander kopje is participatie. Hier staan de hobby’s beschreven, De externe
factoren beschrijven gegevens over de thuissituatie en sociale steun/attitude. Als laatste staan er
Naam DIO :
Studentnummer :
Datum :
SLB-er :
Criterium 1: integratie van de vier beroepsrollen
In een sportschool kan een diëtist verschillende werkzaamheden verrichten in de 4 beroepsrollen. In
de rol van behandelaar kan een diëtist cliënten op weg helpen naar een gezond gewicht of naar
specifieke doelen, zoals spiermassa ontwikkelen, met behulp van een voedingsschema en
beweegplan. Ook kan een diëtist voorlichtingen geven die gericht zijn op het veranderen van het
voedingsgedrag en leefstijl van cliënten. De beroepsrollen behandelaar en voorlichter vullen elkaar
aan, want je kunt cliënten die je behandelt een voorlichting geven over onderwerpen die betrekking
hebben tot zijn of haar doel. Tevens zouden sporters zich kunnen aanmelden voor een voorlichting,
bijvoorbeeld tips bij het ontwikkelen van spiermassa of afvallen. Kortom: door middel van voorlichten
kun je cliënten van de beroepsrol behandelaar verder op weg helpen bij het behalen van hun
streefdoelen. De interventies kunnen getoetst worden op effectiviteit door na te gaan of de cliënten de
informatie opgenomen hebben. Hebben de cliënten deze kennis benut en zijn ze vooruit gekomen bij
hun streefdoelen? (beroepsrol behandelaar). Verder kan een diëtist in de rol van productontwikkelaar
recepten en lekkernijen maken die men kan verkopen of bij de ingang van de sportschool kan leggen.
Dit kan als voorbeeld dienen van wat sporters het beste kunnen eten na een training. De beroepsrol
productontwikkelaar vult hierbij de rol als behandelaar aan, doordat het lekkernij een advies of tip kan
zijn voor cliënten. Als laatste kan de diëtist een gezondheidsbeleid schrijven voor het bedrijf zelf om
de kwaliteit van het werkklimaat te verbeteren.
Hieronder laat ik zien op welke manier de diëtist methodisch werkt en hoe hij/zij belangrijke
ontwikkelingen in het vakgebied en de maatschappij bijhoudt die belangrijk zijn tijdens deze
werkzaamheden. Ook beschrijf ik welke beroepsnormen ik daarbij belangrijk vind voor de diëtist om op
te letten.
Behandelaar:
Een behandelaar werkt methodisch volgens het Diëtistisch consult. Aan de hand van het ‘’Diëtistisch
consult’’ neemt de diëtist in het eerste consult een gesprek af met een cliënt. Allereerst worden de
persoonsgegevens genoteerd van de cliënt. Daarna vraagt de diëtist naar de gewoonten en leefstijl
van dit persoon (diëtistische anamnese). Er wordt bijvoorbeeld gevraagd naar lichamelijke activiteit,
of men rookt of drinkt, wat voor werk men doet, of men klachten ervaart etc. Dit gebeurt door middel
van de LSD-methode. Door deze methode toe te passen en open vragen te stellen, krijgt de diëtist
een goed beeld van de dagelijkse bezigheden van de cliënt. Ook bouwt de diëtist een
vertrouwensrelatie op door geïnteresseerd en aandachtig te luisteren. Tijdens de diëtistische
anamnese wordt tevens de hulpvraag vastgesteld. Ook wordt een voedingsanamnese afgenomen,
waarbij de diëtist zo nauwkeurig mogelijk navraagt wat men precies eet en drinkt op een dag. Dit kan
aan de hand van de Dietary history. Hierdoor kan de diëtist erachter komen wat de calorie-inname is
en kan worden berekend of de cliënt voldoende voedingsstoffen binnen krijgt. Daarnaast doet de
diëtist antropometrische metingen om erachter te komen hoe de lichaamssamenstelling is. Hierbij
worden huidplooimetingen gedaan en worden de buikomtrek, gewicht en lengte gemeten. Na deze
metingen gedaan te hebben, worden de resultaten besproken met de cliënt en wordt een conclusie
getrokken over de lichaamssamenstelling. Hierbij is het BMI en het vetpercentage berekend.
Het is van belang deze methodiek toe te passen, want door middel van deze gegevens van zowel de
diëtistische en voedingsanamnese en antropometrische gegevens kan een goede eindconclusie
worden geformuleerd. (diëtistische diagnose). Het is belangrijk dat de diëtist nagaat of de cliënt
mogelijk een ziekte of aandoening heeft, waardoor deze doorverwezen moet worden naar een arts.
Relevante gegevens van het eerste consult worden in een ICF schema gezet. Hierin staan de
anatomische eigenschappen, zoals de antropometrische gegevens en de motivatie. Ook staan er
fysiologische eigenschappen, waaronder de energiebehoeften beschreven. Verder worden activiteiten
van de cliënt genoemd. Een ander kopje is participatie. Hier staan de hobby’s beschreven, De externe
factoren beschrijven gegevens over de thuissituatie en sociale steun/attitude. Als laatste staan er
