Probleem 4: Reguloos …
Leerdoel:
- Welke factoren hebben invloed op het falen van zelfregulatie?
- Kan het opgaan? Zo ja, kun je het bijvullen?
- Wat is procrastinatie?
- Wat zijn de antecedenten en consequenten van procrastinatie? ‘selfhandicapping’
Vignet 1
Boek: Losing control: how and why people fail at self-regulation, hoofdstuk 2 General
patterns and mechanisms of self-regulation failure, Baumeister Heatherton & Tice
Review
Er zijn twee hoofdcategorieën van zelfregulatie failure (mislukking):
1) Underregulation Mislukking om de controle over jezelf te houden
2) Misregulation Het uitoefenen van controle op een manier waarbij het mislukt om
het verlangde resultaat te krijgen, men krijgt een alternatief resultaat.
Over het algemeen is underregulation verder bestudeerd , maar recent is er ook wat
onderzoek naar misregulatie.
Zelfregulatie mislukking kan optreden met elk van deze: a) er kan een probleem zijn met het
kennen van de standaarden, b) een probleem met het monitoren van de zelf en c) een
probleem met het maken van de zelf die daarmee in overeenstemming is.
Conflicterende standaarden
Wanneer er compleet gebrek is aan standaarden, heeft iemand geen enkele basis voor
zelfregulatie.
Maar.. wat gewoonlijker voorkomt dat het probleem waarin iemand meerdere standaarden
hebben die inconsistent, conflicterend of anders onverenigbaar zijn. Als een persoon
meerdere conflicterende sets van standaarden heeft is het erg moeilijk om te beslissen
welke gebruikt moet worden als basis voor zelfregulatie.
Empirisch bewijs steunt het perspectief dat zelfregulatie ernstig belemmerd kan worden
door conflicterende standaarden. Wanneer mensen meerdere, conflicterende doelen
hebben zijn zij niet in staat om zichzelf effectief te managen.
Reduction of monitoring
Een tweede prominente oorzaak van zelfregulatie mislukking ontstaan wanneer de persoon
stopt met het monitoren van wat hij/zij aan het doen is. Wanneer de monitorfunctie stopt
wordt zelfregulatie moeilijk of zelf onmogelijk.
Voorbeelden:
- Mislukking van monitoren staat centraal bij één van de meest bediscussieerde en
controversiele punten in de sociale psychologie, ‘attitude-behavior consistency’. Een
belangrijke verklaring voor de frequente zwakte van attitude-behavior correlaties is
dat mensen er vaak in mislukken om hun gedrag te monitoren in relatie tot deze
attitudes.
1
Leerdoel:
- Welke factoren hebben invloed op het falen van zelfregulatie?
- Kan het opgaan? Zo ja, kun je het bijvullen?
- Wat is procrastinatie?
- Wat zijn de antecedenten en consequenten van procrastinatie? ‘selfhandicapping’
Vignet 1
Boek: Losing control: how and why people fail at self-regulation, hoofdstuk 2 General
patterns and mechanisms of self-regulation failure, Baumeister Heatherton & Tice
Review
Er zijn twee hoofdcategorieën van zelfregulatie failure (mislukking):
1) Underregulation Mislukking om de controle over jezelf te houden
2) Misregulation Het uitoefenen van controle op een manier waarbij het mislukt om
het verlangde resultaat te krijgen, men krijgt een alternatief resultaat.
Over het algemeen is underregulation verder bestudeerd , maar recent is er ook wat
onderzoek naar misregulatie.
Zelfregulatie mislukking kan optreden met elk van deze: a) er kan een probleem zijn met het
kennen van de standaarden, b) een probleem met het monitoren van de zelf en c) een
probleem met het maken van de zelf die daarmee in overeenstemming is.
Conflicterende standaarden
Wanneer er compleet gebrek is aan standaarden, heeft iemand geen enkele basis voor
zelfregulatie.
Maar.. wat gewoonlijker voorkomt dat het probleem waarin iemand meerdere standaarden
hebben die inconsistent, conflicterend of anders onverenigbaar zijn. Als een persoon
meerdere conflicterende sets van standaarden heeft is het erg moeilijk om te beslissen
welke gebruikt moet worden als basis voor zelfregulatie.
Empirisch bewijs steunt het perspectief dat zelfregulatie ernstig belemmerd kan worden
door conflicterende standaarden. Wanneer mensen meerdere, conflicterende doelen
hebben zijn zij niet in staat om zichzelf effectief te managen.
Reduction of monitoring
Een tweede prominente oorzaak van zelfregulatie mislukking ontstaan wanneer de persoon
stopt met het monitoren van wat hij/zij aan het doen is. Wanneer de monitorfunctie stopt
wordt zelfregulatie moeilijk of zelf onmogelijk.
Voorbeelden:
- Mislukking van monitoren staat centraal bij één van de meest bediscussieerde en
controversiele punten in de sociale psychologie, ‘attitude-behavior consistency’. Een
belangrijke verklaring voor de frequente zwakte van attitude-behavior correlaties is
dat mensen er vaak in mislukken om hun gedrag te monitoren in relatie tot deze
attitudes.
1
