Methodische beschrijving ziektebeeld: Decompensatio Cordis (hartfalen)
De methodische beschrijving van de gezondheidsverstoring (MBG): Decompensatio Cordis
Omschrijving ziektebeeld met oorzaken en aard van de oorzaken:
Omschrijving:
Decompensatio cordis of te wel hartfalen is het hart niet meer in staat om al het bloed weg te
pompen. Er zijn twee verschillende varianten van hartfalen:
- Decompensatio cordis links
- Decompensatio cordis rechts
Bij decompensatio cordis links is de linker harthelft aangedaan. Hierdoor kan er minder bloed per
hartslag het lichaam in worden gepompt, wat tot verschillende problemen kan leiden. Bij ernstige
decompensatio cordis kunnen er ook ernstige longproblemen optreden stuwing longen.
Omdat de linker harthelft meer bloed ontvangt dan het kan wegpompen, gaat er bloed ophopen in
het gebied voor de linkerharthelft, dit zijn de longen. De druk in de hartvaatjes van de longen neemt
sterk toe, wat er toe kan leiden dat er bloed uittreedt in de longblaasjes. Als dit veel en lang gebeurt,
kan dit ernstige longproblemen veroorzaken. Zo kan er astma cardiale ontstaan: ernstige ophoping
van bloed in de longen, wat leidt tot kortademigheid. In de meest ernstige gevallen kan dit tot
longoedeem leiden: longen die gevuld zijn met vocht. Stuwing in de longen is vaak het ergst
gedurende de nacht, wanneer de patiënt ligt. Het bloed blijft dan door de houding langer in de longen
achter. Bij een gezond hard blijft dit ruim binnen de perken, bij hartfalen kan dit wel problemen
veroorzaken.
Bij decompensatio cordis rechts wil zeggen dat de rechter harthelft is aangedaan en kracht heeft
verloren. Dit betekent dat de rechter harthelft beschadigd is, waardoor deze pompkracht heeft
verloren. Dit leidt vooral tot problemen in de afvoerende bloedvaten vanaf het weefsel: de aderen.
De rechter harthelft is minder goed in staat het bloed naar de longen te pompen. Ondertussen
ontvangt het wel de normale hoeveelheid bloed. Bij iedere hartslag blijft er bloed achter. Wanneer dit
lang doorgaat, blijft er erg veel bloed over in het hart, wat zorgt voor een verhoogde bloeddruk in de
aderen. Vooral de dichtstbijzijnde aderen, de holle aders ondergaan een hoge druk.
De linker harthelft ontvangt door decompensatio cordis rechts structureel minder vers bloed.
Regelmatig zien we dat hartfalen rechts ook voor hartfalen links kan zorgen en andersom. Het hart is
tenslotte een eenheid en een fout in één deel ervan, kan zorgen voor fouten in het andere deel.
Daarnaast is er minder zuurstofrijk bloed dat het lichaam rond gepompt kan worden, wat voor
moeheid en duizeligheid kan zorgen.
(Forward failure en backward failure wordt later uitgelegd bij prognose)
NYHA-classificatie: hartfalen
Klasse I Geen beperking van het inspanningsvermogen; normale lichamelijke activiteit
veroorzaakt geen overmatige vermoeidheid, palpitaties of dyspneu
Klasse II Enige beperking van het inspanningsvermogen; in rust geen klachten maar
normale lichamelijke inspanning veroorzaakt overmatige vermoeidheid,
palpitaties of dyspneu
Klasse III Ernstige beperking van het inspanningsvermogen; in rust geen of weinig
klachten, maar lichte lichamelijke inspanning veroorzaakt overmatige
vermoeidheid, palpitaties of dyspneu
Klasse IV Geen enkele lichamelijke inspanning mogelijk zonder klachten; ook klachten
in rust.
De methodische beschrijving van de gezondheidsverstoring (MBG): Decompensatio Cordis
Omschrijving ziektebeeld met oorzaken en aard van de oorzaken:
Omschrijving:
Decompensatio cordis of te wel hartfalen is het hart niet meer in staat om al het bloed weg te
pompen. Er zijn twee verschillende varianten van hartfalen:
- Decompensatio cordis links
- Decompensatio cordis rechts
Bij decompensatio cordis links is de linker harthelft aangedaan. Hierdoor kan er minder bloed per
hartslag het lichaam in worden gepompt, wat tot verschillende problemen kan leiden. Bij ernstige
decompensatio cordis kunnen er ook ernstige longproblemen optreden stuwing longen.
Omdat de linker harthelft meer bloed ontvangt dan het kan wegpompen, gaat er bloed ophopen in
het gebied voor de linkerharthelft, dit zijn de longen. De druk in de hartvaatjes van de longen neemt
sterk toe, wat er toe kan leiden dat er bloed uittreedt in de longblaasjes. Als dit veel en lang gebeurt,
kan dit ernstige longproblemen veroorzaken. Zo kan er astma cardiale ontstaan: ernstige ophoping
van bloed in de longen, wat leidt tot kortademigheid. In de meest ernstige gevallen kan dit tot
longoedeem leiden: longen die gevuld zijn met vocht. Stuwing in de longen is vaak het ergst
gedurende de nacht, wanneer de patiënt ligt. Het bloed blijft dan door de houding langer in de longen
achter. Bij een gezond hard blijft dit ruim binnen de perken, bij hartfalen kan dit wel problemen
veroorzaken.
Bij decompensatio cordis rechts wil zeggen dat de rechter harthelft is aangedaan en kracht heeft
verloren. Dit betekent dat de rechter harthelft beschadigd is, waardoor deze pompkracht heeft
verloren. Dit leidt vooral tot problemen in de afvoerende bloedvaten vanaf het weefsel: de aderen.
De rechter harthelft is minder goed in staat het bloed naar de longen te pompen. Ondertussen
ontvangt het wel de normale hoeveelheid bloed. Bij iedere hartslag blijft er bloed achter. Wanneer dit
lang doorgaat, blijft er erg veel bloed over in het hart, wat zorgt voor een verhoogde bloeddruk in de
aderen. Vooral de dichtstbijzijnde aderen, de holle aders ondergaan een hoge druk.
De linker harthelft ontvangt door decompensatio cordis rechts structureel minder vers bloed.
Regelmatig zien we dat hartfalen rechts ook voor hartfalen links kan zorgen en andersom. Het hart is
tenslotte een eenheid en een fout in één deel ervan, kan zorgen voor fouten in het andere deel.
Daarnaast is er minder zuurstofrijk bloed dat het lichaam rond gepompt kan worden, wat voor
moeheid en duizeligheid kan zorgen.
(Forward failure en backward failure wordt later uitgelegd bij prognose)
NYHA-classificatie: hartfalen
Klasse I Geen beperking van het inspanningsvermogen; normale lichamelijke activiteit
veroorzaakt geen overmatige vermoeidheid, palpitaties of dyspneu
Klasse II Enige beperking van het inspanningsvermogen; in rust geen klachten maar
normale lichamelijke inspanning veroorzaakt overmatige vermoeidheid,
palpitaties of dyspneu
Klasse III Ernstige beperking van het inspanningsvermogen; in rust geen of weinig
klachten, maar lichte lichamelijke inspanning veroorzaakt overmatige
vermoeidheid, palpitaties of dyspneu
Klasse IV Geen enkele lichamelijke inspanning mogelijk zonder klachten; ook klachten
in rust.
