Ontwikkelingspsychologie
1.1 Inleiding ontwikkeling kind
Een definitie van ontwikkelingspsychologie geven:
Ontwikkelingspsychologie is een wetenschappelijke benadering van vraagstukken over
groei, verandering eb stabiliteit in ons hele leven, maar met de nadruk op vraagstukken die
spelen vanaf onze conceptie tot aan onze volwassenheid.
Een beschrijving geven van de uitgangspunten en reikwijdte van het vakgebied:
Het vakgebied omvat de fysieke ontwikkeling, de cognitieve ontwikkeling de sociale
ontwikkeling en de persoonlijkheidsontwikkeling, waarbij meestal een globale indeling
wordt gehanteerd: Prenatale periode, baby- en peutertijd kleutertijd. Schooltijd en
adolescentie.
De belangrijkste onderwerpen en vraagstukken binnen de ontwikkelingspsychologie
benoemen:
1. In hoeverre is de ontwikkeling van kinderen continue (kwantitatief, geleidelijk,
prestaties vloeien voort uit de vorige niveaus) en discontinu (kwalitatief, aparte
stappen, elk stadium levert gedrag op anders dan de vorige)
2. Wordt de ontwikkeling bepaald door kritieke (onomkeerbare gevolgen) of gevoelige
perioden (sterk ontvankelijk voor gebeurtenissen)
3. Concentreren op bepaalde belangrijke perioden of juist het hele leven
4. Nature/nurture debat
De recente ontwikkelingen en de toekomst van het vakgebied schetsen:
Verschillende invloeden op de menselijke ontwikkeling onderscheiden:
Stimuli: prikkels waarop een organisme reageert.
Plasticiteit: de mate waarin een zichzelf ontwikkelend gedragspatroon of fysieke structuur
veranderbaar is.
Maturatie: het proces van het zich geleidelijk ontvouwen van voorbestemde genetische informatie.
De individuele ontwikkeling wordt beïnvloed door:
- Normatieve leeftijdsgebonden invloeden
- Normatieve historisch bepaalde invloeden
- Niet-normatieve gebeurtenissen
1.2 Theoretische perspectieven en onderzoek
, kennis en inzicht demonstreren van/in de belangrijkste theoretische perspectieven binnen
de ontwikkelingspsychologie:
1. Psychodynamisch: Focus op innerlijke krachten, herinneringen en conflicten; nauwelijks
bewust en geen controle over.
Gedurende hele leven beïnvloed dit gedrag.
Freud grote invloed: onbewuste krachten bepalend voor iemands persoonlijkheid en
gedrag. Elke persoonlijkheid 3 principes: ID (primitieve, ongeorganiseerde aangeboren
deel; genotsprincipe), Ego (rationeel, redelijk; realiteitsprincipe) en Superego (geweten;
goed en kwaad). Psychoseksuele ontwikkeling bestaat uit 5 fasen en telkens gericht op
een ander deel vh lichaam. Een fase kan fixeren: blijven steken, onopgelost conflict.
Erikson: nadruk sociale interactie. Mensen worden gevormd & belemmerd door de
maatschappij. In tegenstelling tot Freud (ontwikkeling compleet na adolescentie), groei
en verandering gaat het hele leven door, adolescentie is het startpunt eigen identiteit.
2. Behavioristisch
Kijken naar waarneembaar gedrag en externe stimuli in de omgeving om de
ontwikkeling van het individu te begrijpen. Bekijkt de mens van volledig buitenaf
(exogeen). Nurture is belangrijker dan Nature. Ontwikkeling is kwantitatief. Stimulus-
respons-leren bestaat uit klassieke en operante conditionering:
1.1 Inleiding ontwikkeling kind
Een definitie van ontwikkelingspsychologie geven:
Ontwikkelingspsychologie is een wetenschappelijke benadering van vraagstukken over
groei, verandering eb stabiliteit in ons hele leven, maar met de nadruk op vraagstukken die
spelen vanaf onze conceptie tot aan onze volwassenheid.
Een beschrijving geven van de uitgangspunten en reikwijdte van het vakgebied:
Het vakgebied omvat de fysieke ontwikkeling, de cognitieve ontwikkeling de sociale
ontwikkeling en de persoonlijkheidsontwikkeling, waarbij meestal een globale indeling
wordt gehanteerd: Prenatale periode, baby- en peutertijd kleutertijd. Schooltijd en
adolescentie.
De belangrijkste onderwerpen en vraagstukken binnen de ontwikkelingspsychologie
benoemen:
1. In hoeverre is de ontwikkeling van kinderen continue (kwantitatief, geleidelijk,
prestaties vloeien voort uit de vorige niveaus) en discontinu (kwalitatief, aparte
stappen, elk stadium levert gedrag op anders dan de vorige)
2. Wordt de ontwikkeling bepaald door kritieke (onomkeerbare gevolgen) of gevoelige
perioden (sterk ontvankelijk voor gebeurtenissen)
3. Concentreren op bepaalde belangrijke perioden of juist het hele leven
4. Nature/nurture debat
De recente ontwikkelingen en de toekomst van het vakgebied schetsen:
Verschillende invloeden op de menselijke ontwikkeling onderscheiden:
Stimuli: prikkels waarop een organisme reageert.
Plasticiteit: de mate waarin een zichzelf ontwikkelend gedragspatroon of fysieke structuur
veranderbaar is.
Maturatie: het proces van het zich geleidelijk ontvouwen van voorbestemde genetische informatie.
De individuele ontwikkeling wordt beïnvloed door:
- Normatieve leeftijdsgebonden invloeden
- Normatieve historisch bepaalde invloeden
- Niet-normatieve gebeurtenissen
1.2 Theoretische perspectieven en onderzoek
, kennis en inzicht demonstreren van/in de belangrijkste theoretische perspectieven binnen
de ontwikkelingspsychologie:
1. Psychodynamisch: Focus op innerlijke krachten, herinneringen en conflicten; nauwelijks
bewust en geen controle over.
Gedurende hele leven beïnvloed dit gedrag.
Freud grote invloed: onbewuste krachten bepalend voor iemands persoonlijkheid en
gedrag. Elke persoonlijkheid 3 principes: ID (primitieve, ongeorganiseerde aangeboren
deel; genotsprincipe), Ego (rationeel, redelijk; realiteitsprincipe) en Superego (geweten;
goed en kwaad). Psychoseksuele ontwikkeling bestaat uit 5 fasen en telkens gericht op
een ander deel vh lichaam. Een fase kan fixeren: blijven steken, onopgelost conflict.
Erikson: nadruk sociale interactie. Mensen worden gevormd & belemmerd door de
maatschappij. In tegenstelling tot Freud (ontwikkeling compleet na adolescentie), groei
en verandering gaat het hele leven door, adolescentie is het startpunt eigen identiteit.
2. Behavioristisch
Kijken naar waarneembaar gedrag en externe stimuli in de omgeving om de
ontwikkeling van het individu te begrijpen. Bekijkt de mens van volledig buitenaf
(exogeen). Nurture is belangrijker dan Nature. Ontwikkeling is kwantitatief. Stimulus-
respons-leren bestaat uit klassieke en operante conditionering:
