Tonic van Ralf Mohren
Tonic van Ralf Mohren 1
Waardering 1
Secundaire literatuur 4
Artikelen 4
Bronnenlijst 5
Waardering
Tonic vertelt over een man uit Woensel, Nederland die aan de ziekte van alcoholisme lijdt. In
het boek lees je over zijn strijd en hoe zijn gedrag de mensen in zijn omgeving beïnvloedt.
Arthur Poolman en zijn vrouw Maite Poolman wonen in Woensel. Arthur lijdt aan de ziekte
van alcoholisme. Hij ziet het niet als ziekte en hij gelooft niet dat hij eraan lijdt. Hij gaat
nietsvermoedend door met zijn leven waarin drank de baas is. Elke vrijdag gaan de teugels
los en drinkt hij om zijn zorgen te vergeten. Elke maandag wordt hij wakker geschud met
een kater om vervolgens weer aan de werkweek te beginnen. Door het drinken komen er
gevoelens als angst en schaamte in hem naar boven. Om deze gevoelens te verwerken
besluit hij weer te gaan drinken met een vicieuze cirkel tot gevolg. Arthur maakt het steeds
bonter, terwijl de mensen in zijn omgeving zich alleen maar meer zorgen maken. Op een
moment raakt hij de bodem met één keuze tot gevolg: nooit meer drinken of alles kwijtraken.
Hij besluit om naar een kliniek in Amsterdam te gaan en gaat wekelijks naar de AA. Hij mist
de drank en ervaart dat hij minder gezellig is op een bodem van Tonic en Spa rood. Hij merkt
dat door het niet-drinken hij heel veel tijd over heeft. Daarnaast laat het een leegte achter die
hij moeilijk weet te vullen.
Ik vond dit een erg leerzaam boek en zoals mijn leeftijdsgenoten zouden zeggen 'niet zo erg
om te lezen'. Dit boek heb ik gekozen, omdat ik op het nieuws zag hoe ‘Dry January’ steeds
populairder werd. Het viel mij op hoe het soms als 'taboe' wordt gezien als iemand geen
alcohol drinkt. Zo vinden veel mensen dat het dan minder gezellig is en dat de persoon die
niet drinkt veel dingen mist. Arthur merkte dat hij minder gezellig was als hij niet dronk.
Gezelligheid is dan ook een van de beweegredenen om alcohol te drinken (GGZ Interventie,
2021). Ik vond het interessant om te lezen hoe dun de lijn is tussen af en toe net iets te ver
gaan en de ziekte alcoholisme en hoe deze ziekte naast fysiek zwaar ook een grote tol van
de mentale gezondheid eist. Het viel mij op hoeveel overeenkomsten ik zag tussen wat ik in
het boek las en hoe ik mensen met alcohol om zie gaan “Het is een verhaal dat uit het leven
gegrepen is en ik denk dat het daarom veel mensen aanspreekt.” (Van Debutant tot
Bestseller, 2015). Na een zware middag even lekker een trappistje, de zondagse Whisky.
Maar waar de mensen om mij heen het bij een, soms twee trappistjes kunnen laten, gaat de
gemiddelde alcoholist vrolijk door. Het is een gewoonte geworden die het moeilijk maakt om
te stoppen (Admin, 2020). Dit schrille contrast met de overeenkomsten die ik zag gaven mij
een andere kijk op alcohol in het algemeen. Ik ga dan ook mijn familie aanraden om dit boek
Tonic van Ralf Mohren 1
Waardering 1
Secundaire literatuur 4
Artikelen 4
Bronnenlijst 5
Waardering
Tonic vertelt over een man uit Woensel, Nederland die aan de ziekte van alcoholisme lijdt. In
het boek lees je over zijn strijd en hoe zijn gedrag de mensen in zijn omgeving beïnvloedt.
Arthur Poolman en zijn vrouw Maite Poolman wonen in Woensel. Arthur lijdt aan de ziekte
van alcoholisme. Hij ziet het niet als ziekte en hij gelooft niet dat hij eraan lijdt. Hij gaat
nietsvermoedend door met zijn leven waarin drank de baas is. Elke vrijdag gaan de teugels
los en drinkt hij om zijn zorgen te vergeten. Elke maandag wordt hij wakker geschud met
een kater om vervolgens weer aan de werkweek te beginnen. Door het drinken komen er
gevoelens als angst en schaamte in hem naar boven. Om deze gevoelens te verwerken
besluit hij weer te gaan drinken met een vicieuze cirkel tot gevolg. Arthur maakt het steeds
bonter, terwijl de mensen in zijn omgeving zich alleen maar meer zorgen maken. Op een
moment raakt hij de bodem met één keuze tot gevolg: nooit meer drinken of alles kwijtraken.
Hij besluit om naar een kliniek in Amsterdam te gaan en gaat wekelijks naar de AA. Hij mist
de drank en ervaart dat hij minder gezellig is op een bodem van Tonic en Spa rood. Hij merkt
dat door het niet-drinken hij heel veel tijd over heeft. Daarnaast laat het een leegte achter die
hij moeilijk weet te vullen.
Ik vond dit een erg leerzaam boek en zoals mijn leeftijdsgenoten zouden zeggen 'niet zo erg
om te lezen'. Dit boek heb ik gekozen, omdat ik op het nieuws zag hoe ‘Dry January’ steeds
populairder werd. Het viel mij op hoe het soms als 'taboe' wordt gezien als iemand geen
alcohol drinkt. Zo vinden veel mensen dat het dan minder gezellig is en dat de persoon die
niet drinkt veel dingen mist. Arthur merkte dat hij minder gezellig was als hij niet dronk.
Gezelligheid is dan ook een van de beweegredenen om alcohol te drinken (GGZ Interventie,
2021). Ik vond het interessant om te lezen hoe dun de lijn is tussen af en toe net iets te ver
gaan en de ziekte alcoholisme en hoe deze ziekte naast fysiek zwaar ook een grote tol van
de mentale gezondheid eist. Het viel mij op hoeveel overeenkomsten ik zag tussen wat ik in
het boek las en hoe ik mensen met alcohol om zie gaan “Het is een verhaal dat uit het leven
gegrepen is en ik denk dat het daarom veel mensen aanspreekt.” (Van Debutant tot
Bestseller, 2015). Na een zware middag even lekker een trappistje, de zondagse Whisky.
Maar waar de mensen om mij heen het bij een, soms twee trappistjes kunnen laten, gaat de
gemiddelde alcoholist vrolijk door. Het is een gewoonte geworden die het moeilijk maakt om
te stoppen (Admin, 2020). Dit schrille contrast met de overeenkomsten die ik zag gaven mij
een andere kijk op alcohol in het algemeen. Ik ga dan ook mijn familie aanraden om dit boek
