Historische contexten
1 Historische context Britse Rijk 1585-1900
Amerikaanse koloniën (1585-1833)
Eind 16e eeuw gaan Britse ontdekkingsreizigers op zoek naar nieuwe
overzeese gebieden om zich daar te vestigen. Hun motieven hiervoor waren:
Militaire uitvalsbasis: ze zochten een uitvalsbasis voor hun strijd tegen het
Katholieke Spanje.
Economische gewin: ontdekkingsreizigers waren op zoek naar goedkope
gronden, nieuwe grondstoffen en hoopten er goud en zilver aan te treffen.
Noord-Amerika een afzetmarkt maken voor Engelse producten.
Onderdrukking door Anglicaanse kerk: veel religieuze minderheden
(Calvinisten, Lutheranen, Pilgrim Fathers) ontvluchten Engeland en gaan
overzees op zoek naar gebieden waar geen kerkelijke onderdrukking
plaatsvindt.
Pas in de 17e eeuw boekten de Britten een succes met het plaatsen van
definitieve nederzettingen in Noord-Amerika, waarna meer kolonisten
volgden. Dit had een aantal gevolgen, ten eerste namen de kolonisten
ziekten met zich mee waar de inheemse bevolking niet tegen kon. Ten
tweede raakten de kolonisten en de inheemse volkeren geregeld in oorlog om
een stuk land, waarbij de kolonisten betere wapens bezaten dan de inheemse
bevolking. Deze twee gevolgen leidden tot massale sterfte onder dezen.
De Oostkust van Noord-Amerika werd door de Engelsen onderverdeeld in de
eerste dertien koloniën. De noordelijke koloniën werden gebruikt als
vestigingskolonie, met een economie die was gericht op landbouw, handel en
nijverheid. De zuidelijke koloniën ontwikkelden zich als plantage-economieën,
met de focus op het grootschalig verbouwen van gewassen, die daar
groeiden (katoen, bananen en tabak). Ook lagen ten zuiden van Noord-
Amerika Engelse plantagekoloniën, maar deze waren veel winstgevender dan
de koloniën in Noord-Amerika (Jamaica en Barbados). De kolonisten
gebruikten tot slaaf gemaakten om op de plantages te werken. De handel
van deze slaven wordt de driehoekshandel genoemd, de handel tussen
Europa, Amerika en Afrika. Handelsschepen vertrokken vanuit Europa met
textiel, wapens en andere kostbaarheden en voeren naar Afrika toe. In West-
Afrika ruilden deze handelaren dit handelswaar voor tot slaaf gemaakten,
waarna ze vertrokken naar de Amerika’s en de Caraïbische eilanden om deze
slaven te verkopen. Ze voeren terug naar Europa met producten van de
plantages, zoals suiker en katoen. Hier is een afbeelding om dit te illustreren.
De Royal African Company werd door de Engelsen voor deze driehoekshandel
opgericht.
, Figuur 1:
De Britse koloniën in Noord-Amerika vielen onder het bewind van de Britse
overheid, hier kwam in de loop van de 18e eeuw veel verzet tegen. Met name
door de idealen van de Verlichting.
In de tweede helft van de 18e eeuw ontstaat een nieuwe filosofische
stroming, de Verlichting. Dit is een periode waar emotionele redeneringen
plaatsmaken voor rationele redeneringen (=verstand gebruiken). Met deze
gedachte zou de wereld beter kunnen worden gemaakt, er kwam kritiek op
het ancien regime van koning en adel. De gedachte dat alle mensen gelijke
rechten hebben werd steeds belangrijker. Dit leidt tot nieuwe inzichten, de
Trias Politica (=scheiden der machten), volkssoevereiniteit en het
grondwettelijk vastleggen van natuurlijke mensen- en grondrechten worden
ingevoerd. Met deze nieuwe inzichten kregen de kolonisten ook te maken.
Met name de volkssoevereiniteit werd erg belangrijk, vooral het feit dat de
koloniën in eigendom waren van de Britse staat, indirect de Britse vorst,
tergde ze. Ze betaalden wel belasting aan de Britse staat, maar ze werden
niet vertegenwoordigd in het parlement van Groot-Brittannië, waar de
politieke besluiten werden genomen. Alsmede kregen ze de rechten van een
Britse staatsburger niet.
1 Historische context Britse Rijk 1585-1900
Amerikaanse koloniën (1585-1833)
Eind 16e eeuw gaan Britse ontdekkingsreizigers op zoek naar nieuwe
overzeese gebieden om zich daar te vestigen. Hun motieven hiervoor waren:
Militaire uitvalsbasis: ze zochten een uitvalsbasis voor hun strijd tegen het
Katholieke Spanje.
Economische gewin: ontdekkingsreizigers waren op zoek naar goedkope
gronden, nieuwe grondstoffen en hoopten er goud en zilver aan te treffen.
Noord-Amerika een afzetmarkt maken voor Engelse producten.
Onderdrukking door Anglicaanse kerk: veel religieuze minderheden
(Calvinisten, Lutheranen, Pilgrim Fathers) ontvluchten Engeland en gaan
overzees op zoek naar gebieden waar geen kerkelijke onderdrukking
plaatsvindt.
Pas in de 17e eeuw boekten de Britten een succes met het plaatsen van
definitieve nederzettingen in Noord-Amerika, waarna meer kolonisten
volgden. Dit had een aantal gevolgen, ten eerste namen de kolonisten
ziekten met zich mee waar de inheemse bevolking niet tegen kon. Ten
tweede raakten de kolonisten en de inheemse volkeren geregeld in oorlog om
een stuk land, waarbij de kolonisten betere wapens bezaten dan de inheemse
bevolking. Deze twee gevolgen leidden tot massale sterfte onder dezen.
De Oostkust van Noord-Amerika werd door de Engelsen onderverdeeld in de
eerste dertien koloniën. De noordelijke koloniën werden gebruikt als
vestigingskolonie, met een economie die was gericht op landbouw, handel en
nijverheid. De zuidelijke koloniën ontwikkelden zich als plantage-economieën,
met de focus op het grootschalig verbouwen van gewassen, die daar
groeiden (katoen, bananen en tabak). Ook lagen ten zuiden van Noord-
Amerika Engelse plantagekoloniën, maar deze waren veel winstgevender dan
de koloniën in Noord-Amerika (Jamaica en Barbados). De kolonisten
gebruikten tot slaaf gemaakten om op de plantages te werken. De handel
van deze slaven wordt de driehoekshandel genoemd, de handel tussen
Europa, Amerika en Afrika. Handelsschepen vertrokken vanuit Europa met
textiel, wapens en andere kostbaarheden en voeren naar Afrika toe. In West-
Afrika ruilden deze handelaren dit handelswaar voor tot slaaf gemaakten,
waarna ze vertrokken naar de Amerika’s en de Caraïbische eilanden om deze
slaven te verkopen. Ze voeren terug naar Europa met producten van de
plantages, zoals suiker en katoen. Hier is een afbeelding om dit te illustreren.
De Royal African Company werd door de Engelsen voor deze driehoekshandel
opgericht.
, Figuur 1:
De Britse koloniën in Noord-Amerika vielen onder het bewind van de Britse
overheid, hier kwam in de loop van de 18e eeuw veel verzet tegen. Met name
door de idealen van de Verlichting.
In de tweede helft van de 18e eeuw ontstaat een nieuwe filosofische
stroming, de Verlichting. Dit is een periode waar emotionele redeneringen
plaatsmaken voor rationele redeneringen (=verstand gebruiken). Met deze
gedachte zou de wereld beter kunnen worden gemaakt, er kwam kritiek op
het ancien regime van koning en adel. De gedachte dat alle mensen gelijke
rechten hebben werd steeds belangrijker. Dit leidt tot nieuwe inzichten, de
Trias Politica (=scheiden der machten), volkssoevereiniteit en het
grondwettelijk vastleggen van natuurlijke mensen- en grondrechten worden
ingevoerd. Met deze nieuwe inzichten kregen de kolonisten ook te maken.
Met name de volkssoevereiniteit werd erg belangrijk, vooral het feit dat de
koloniën in eigendom waren van de Britse staat, indirect de Britse vorst,
tergde ze. Ze betaalden wel belasting aan de Britse staat, maar ze werden
niet vertegenwoordigd in het parlement van Groot-Brittannië, waar de
politieke besluiten werden genomen. Alsmede kregen ze de rechten van een
Britse staatsburger niet.
