Oefenvragen
huwelijksvermogensrecht
College 1
Vraag 1
Berend is jaren geleden onder curatele gesteld wegens een ernstige psychiatrische ziekte. Berend
heeft Maralies leren kennen in een inrichting. Marlies staat niet onder curatele. Berend en Marlies
willen trouwen. Welke bewering is juist?
a. Berend heeft voor zijn voorgenomen huwelijk met Marlies geen toestemming nodig van zijn
curator of de kantonrechter.
b. Berend heeft voor zijn voorgenomen huwelijk met Marlies alleen toestemming nodig van zijn
curator. (art. 37 BW)
c. Berend heeft voor zijn voorgenomen huwelijk met Marlies toestemming nodig van de
kantonrechter.
Antwoord: C, op grond van Art. 1:38 BW, hierin staat namelijk: “Hij die wegens een zijn lichamelijke
of geestelijke toestand onder curatele staat, mag geen huwelijk aangaan zonder toestemming van de
kantonrechter”. Berend staat onder curatele en mag geen huwelijk aangaan zonder de toestemming
van de kantonrechter.
Vraag 2
Ina vraagt Lies op 1 maart 2018 ten huwelijk. Lies beantwoordt de vraag van Ina bevestigend. Op
voorstel van Ina leggen ze samen op papier vast dat zij voor 2019 in het huwelijk zullen treden en
dat, voor het geval een van beiden toch mocht besluiten om het huwelijk niet door te laten gaan,
die dan aan de ander een bedrag van 25.000 euro als schadevergoeding moet betalen. In mei 2018,
nog voordat zij aangifte bij de ambtenaar van de burgerlijke stand hebben gedaan van hun
voorgenomen huwelijk, laat Lies aan Ina weten dat zij toch niet met Ina wil trouwen. Welke van de
onderstaande beweringen is juist?
a. Ina heeft recht op het bedrag van 25.000 euro en eventuele aanvullende schadevergoeding
wegens emotionele schade
b. Ina heeft alleen recht op het bedrag van 25.000 euro; dit zijn zij immers overeengekomen en
is zelfs schriftelijk vastgelegd
c. Ina heeft geen recht op het bedrag van 25.000 euro. Ook heeft zij geen recht op
schadevergoeding wegens de niet-vervulling van de beloften
Antwoord: C, op grond van Artikel 1:49 lid 1 BW, hierin staat namelijk: “Trouwbeloften geven geen
rechtsvordering tot het aangaan van een huwelijk, noch tot schadevergoeding wegens de niet-
vervulling van de beloften; alle afwijkende bedingen zijn nietig”. Hetgeen dat zij op papier hebben
vastgelegd, namelijk dat er een bedrag van 25.000 euro betaald moet worden wanneer een van
beiden toch besluit om het huwelijk niet door te laten gaan, is een afwijkend beding en wordt dus
nietig verklaard.
Daarnaast staat er in art. 1:49 lid 2 BW dat “een vordering tot vergoeding der werkelijke
vermogensverliezen alleen kan worden opgeleverd indien het voornemen tot aangaan van een
huwelijk aan een ambtenaar van de burgerlijke stand kenbaar is gemaakt”. In de casus staat dat ze
nog geen aangifte hebben gedaan bij de ambtenaar van de burgerlijke stand van hun voorgenomen
huwelijk, waardoor de vergoeding dus niet mag worden gevorderd. Daarnaast zijn er ook nog geen
werkelijke vermogensverliezen gemaakt.
1
huwelijksvermogensrecht
College 1
Vraag 1
Berend is jaren geleden onder curatele gesteld wegens een ernstige psychiatrische ziekte. Berend
heeft Maralies leren kennen in een inrichting. Marlies staat niet onder curatele. Berend en Marlies
willen trouwen. Welke bewering is juist?
a. Berend heeft voor zijn voorgenomen huwelijk met Marlies geen toestemming nodig van zijn
curator of de kantonrechter.
b. Berend heeft voor zijn voorgenomen huwelijk met Marlies alleen toestemming nodig van zijn
curator. (art. 37 BW)
c. Berend heeft voor zijn voorgenomen huwelijk met Marlies toestemming nodig van de
kantonrechter.
Antwoord: C, op grond van Art. 1:38 BW, hierin staat namelijk: “Hij die wegens een zijn lichamelijke
of geestelijke toestand onder curatele staat, mag geen huwelijk aangaan zonder toestemming van de
kantonrechter”. Berend staat onder curatele en mag geen huwelijk aangaan zonder de toestemming
van de kantonrechter.
Vraag 2
Ina vraagt Lies op 1 maart 2018 ten huwelijk. Lies beantwoordt de vraag van Ina bevestigend. Op
voorstel van Ina leggen ze samen op papier vast dat zij voor 2019 in het huwelijk zullen treden en
dat, voor het geval een van beiden toch mocht besluiten om het huwelijk niet door te laten gaan,
die dan aan de ander een bedrag van 25.000 euro als schadevergoeding moet betalen. In mei 2018,
nog voordat zij aangifte bij de ambtenaar van de burgerlijke stand hebben gedaan van hun
voorgenomen huwelijk, laat Lies aan Ina weten dat zij toch niet met Ina wil trouwen. Welke van de
onderstaande beweringen is juist?
a. Ina heeft recht op het bedrag van 25.000 euro en eventuele aanvullende schadevergoeding
wegens emotionele schade
b. Ina heeft alleen recht op het bedrag van 25.000 euro; dit zijn zij immers overeengekomen en
is zelfs schriftelijk vastgelegd
c. Ina heeft geen recht op het bedrag van 25.000 euro. Ook heeft zij geen recht op
schadevergoeding wegens de niet-vervulling van de beloften
Antwoord: C, op grond van Artikel 1:49 lid 1 BW, hierin staat namelijk: “Trouwbeloften geven geen
rechtsvordering tot het aangaan van een huwelijk, noch tot schadevergoeding wegens de niet-
vervulling van de beloften; alle afwijkende bedingen zijn nietig”. Hetgeen dat zij op papier hebben
vastgelegd, namelijk dat er een bedrag van 25.000 euro betaald moet worden wanneer een van
beiden toch besluit om het huwelijk niet door te laten gaan, is een afwijkend beding en wordt dus
nietig verklaard.
Daarnaast staat er in art. 1:49 lid 2 BW dat “een vordering tot vergoeding der werkelijke
vermogensverliezen alleen kan worden opgeleverd indien het voornemen tot aangaan van een
huwelijk aan een ambtenaar van de burgerlijke stand kenbaar is gemaakt”. In de casus staat dat ze
nog geen aangifte hebben gedaan bij de ambtenaar van de burgerlijke stand van hun voorgenomen
huwelijk, waardoor de vergoeding dus niet mag worden gevorderd. Daarnaast zijn er ook nog geen
werkelijke vermogensverliezen gemaakt.
1
