ZORGADVIE
S
OWE 8: INDICEREN VAN ZORG
Naam studenten:
Inleverdatum:
Examinator:
,Casuïstiek
De betreffende casus bij het zorgadvies is hier beschreven.
Tim is 22 jaar oud en heeft tijdens een val van de racefiets een dwarslaesie opgelopen op T
(thoracaal) 9. Hij heeft gerevalideerd in de Sint-Maartenskliniek in Nijmegen en is nu klaar om naar
huis te gaan. Tim woont op zichzelf in een studentenwoning in de binnenstad van Nijmegen. Hij
woont daar samen met zeven andere studenten, waarmee hij leuk contact heeft. Om zijn
studentenkamer te betreden moet hij een trap op omhoog. Verder is de woning niet ingericht op
iemand met een beperking, zeker de gedeelde keuken en badkamer niet.
Tim heeft een vriendin sinds 2 jaar. Zijn vriendin Anke is zeer betrokken. Ze probeerde zeker 3 keer
in de week langs te komen in het revalidatiecentrum, maar was er meestal vaker. Tim vond het fijn
als ze langs kwam, maar ze moest niet te dichtbij komen en ze mocht ook niet te veel vragen over de
toekomst. Hij zit met gevoelens zoals: hoe kan ik een goede vriend zijn voor Anke als ik zoveel dingen
niet meer kan. Hoe kan Anke ooit op mij bouwen als ik in een rolstoel zit? Kan ik nog wel leuke
dingen met haar doen? Hoe zit het met het hebben van seks? Fysiek contact hebben ze sinds het
ongeluk niet meer gehad op een hoi en doei zoen na. Anke is geduldig en wil hem de tijd geven,
maar ze vindt het ook heel moeilijk om te accepteren dat hij haar zo op afstand houdt.
Tim studeert aan de HAN aan de opleiding fysiotherapie. Hij heeft nog veel contact met zijn
klasgenoten, het groepje waar hij veel mee samen moest werken is regelmatig bij hem op bezoek
geweest in de Sint-Maartsenskliniek. Hij houdt zich groot maar het doet hem veel om zijn
medestudenten te zien, het is behoorlijk confronterend om te merken dat hij veel dingen die zij wel
kunnen niet meer kan. Hij vindt het belangrijk contact te houden met hen, is daar nu wel
terughoudend in. En houdt iedereen nog een beetje op afstand. Het is ook best moeilijk dat hij eerst
met zijn vrienden leerde voor fysiotherapeut en dat hij nu aan de andere kant van de zorg (als
patiënt) ervaring op doet.
Tim is een echte sporter, hij was hele dagen op de wielrenfiets te vinden. Naast het fietsen deed hij
aan voetbal. Dit mist hij nu enorm, sporten heeft hij nog niet gedaan, wel de fitness en begeleiding
van een fysiotherapeut in het revalidatiecentrum. Maar verder heeft hij zich nog niet verdiept in
mogelijkheden die hij nu heeft in een rolstoel.
Je merkt dat Tim het moeilijk vindt om over zijn leven voor het ongeluk te praten. Je merkt dat het
hem pijn doet om te moeten zien wat hij niet meer kan. Hij vindt het met name heel erg
confronterend dat hij incontinent is geworden. De eerste weken kreeg Tim een verblijfskatheter, nu
mag hij zichzelf gaan katheteriseren. Dit lukt hem onder begeleiding, maar nog niet zelfstandig. Ook
bij de ontlasting heeft hij dit zelfde probleem, hoe gênant is het om twee keer per dag je ontlasting
te moeten legen en dat je daar een verpleegkundige voor nodig hebt.
Tim komt aankomende week naar huis en jij hebt als wijkverpleegkundige een gesprek met hem
gevoerd waar hij bovenstaande allemaal heeft aangegeven. Hij kan niet terug naar zijn
studentenkamer, maar zal tijdelijk bij zijn ouders in huis gaan wonen waar op de benedenverdieping
een badkamer is. Je regelt een bed zodat hij ook beneden kan slapen. Maar het verdere zorgplan is
nog niet bekend en ga je nu samen met je collega’s bedenken. Grote wens van Tim is om zelfstandig
te worden, niet afhankelijk te zijn van anderen. Hij zou ook heel graag weer op zichzelf willen
kunnen wonen.
1
, 1A. Beschrijf met de casus de subjectieve en objectieve gegevens die relevant zijn voor de
verpleegkundige zorg die je gaat indiceren. Orden deze gegevens op een methodische wijze
via Gordon. Benoem tevens of een patroon functioneel of disfunctioneel is. (Max. 5 pt.)
1. Patroon van gezondheidsbeleving Disfunctioneel
en -instandhouding Tim heeft een dwarslaesie en heeft het moeilijk met het
accepteren van de gevolgen hiervan. Tim heeft vooral
moeite met het feit dat hij incontinent is voor urine en
ontlasting. Hij heeft een verpleegkundige nodig om te
helpen met katheteriseren.
Wel wil Tim zijn best doen om weer zelfstandig te worden
en uiteindelijk zelfstandig te wonen, nu gaat hij bij zijn
ouders wonen in een redelijk aangepaste woning (dit is wel
functioneel).
2. Voeding/stofwisselingspatroon Niet benoemd in de casus.
3. Uitscheidingspatroon Disfunctioneel
Tim heeft had een verblijfskatheter, nu mag hij zichzelf
gaan katheteriseren. Dit lukt hem onder begeleiding maar
nog niet zelfstandig. Ook bij de ontlasting heeft hij ditzelfde
probleem. Tim vindt het lastig/ gênant dat hij hulp van een
verpleegkundige nodig heeft bij zijn ontlasting.
4. Activiteitenpatroon Disfunctioneel
Tim is een echte sporter, hij was hele dagen op de
wielrenfiets te vinden. Naast het fietsen deed hij aan
voetbal. Dit mist hij nu enorm, sporten heeft hij nog niet
gedaan, wel de fitness en begeleiding van een
fysiotherapeut in het revalidatiecentrum. Maar verder heeft
hij zich nog niet verdiept in mogelijkheden die hij nu heeft in
een rolstoel.
5. Slaap/rustpatroon Niet benoemd in de casus.
6. Cognitiepatroon Functioneel.
Tim studeert aan de HAN aan de opleiding fysiotherapie.
Hij is helder en adequaat. Daarom is het cognitiepatroon
functioneel.
7. Zelfbelevingspatroon Disfunctioneel:
Het zelfbelevingspatroon omvat de beleving van de eigen
vaardigheden. Dit is disfunctioneel in de casus van Tim,
omdat hij door de dwarslaesie niet meer functioneert als
voor zijn ongeluk. Het doet hem pijn om na te denken over
de dingen die hij niet meer kan. Ook vindt hij het gênant om
2
S
OWE 8: INDICEREN VAN ZORG
Naam studenten:
Inleverdatum:
Examinator:
,Casuïstiek
De betreffende casus bij het zorgadvies is hier beschreven.
Tim is 22 jaar oud en heeft tijdens een val van de racefiets een dwarslaesie opgelopen op T
(thoracaal) 9. Hij heeft gerevalideerd in de Sint-Maartenskliniek in Nijmegen en is nu klaar om naar
huis te gaan. Tim woont op zichzelf in een studentenwoning in de binnenstad van Nijmegen. Hij
woont daar samen met zeven andere studenten, waarmee hij leuk contact heeft. Om zijn
studentenkamer te betreden moet hij een trap op omhoog. Verder is de woning niet ingericht op
iemand met een beperking, zeker de gedeelde keuken en badkamer niet.
Tim heeft een vriendin sinds 2 jaar. Zijn vriendin Anke is zeer betrokken. Ze probeerde zeker 3 keer
in de week langs te komen in het revalidatiecentrum, maar was er meestal vaker. Tim vond het fijn
als ze langs kwam, maar ze moest niet te dichtbij komen en ze mocht ook niet te veel vragen over de
toekomst. Hij zit met gevoelens zoals: hoe kan ik een goede vriend zijn voor Anke als ik zoveel dingen
niet meer kan. Hoe kan Anke ooit op mij bouwen als ik in een rolstoel zit? Kan ik nog wel leuke
dingen met haar doen? Hoe zit het met het hebben van seks? Fysiek contact hebben ze sinds het
ongeluk niet meer gehad op een hoi en doei zoen na. Anke is geduldig en wil hem de tijd geven,
maar ze vindt het ook heel moeilijk om te accepteren dat hij haar zo op afstand houdt.
Tim studeert aan de HAN aan de opleiding fysiotherapie. Hij heeft nog veel contact met zijn
klasgenoten, het groepje waar hij veel mee samen moest werken is regelmatig bij hem op bezoek
geweest in de Sint-Maartsenskliniek. Hij houdt zich groot maar het doet hem veel om zijn
medestudenten te zien, het is behoorlijk confronterend om te merken dat hij veel dingen die zij wel
kunnen niet meer kan. Hij vindt het belangrijk contact te houden met hen, is daar nu wel
terughoudend in. En houdt iedereen nog een beetje op afstand. Het is ook best moeilijk dat hij eerst
met zijn vrienden leerde voor fysiotherapeut en dat hij nu aan de andere kant van de zorg (als
patiënt) ervaring op doet.
Tim is een echte sporter, hij was hele dagen op de wielrenfiets te vinden. Naast het fietsen deed hij
aan voetbal. Dit mist hij nu enorm, sporten heeft hij nog niet gedaan, wel de fitness en begeleiding
van een fysiotherapeut in het revalidatiecentrum. Maar verder heeft hij zich nog niet verdiept in
mogelijkheden die hij nu heeft in een rolstoel.
Je merkt dat Tim het moeilijk vindt om over zijn leven voor het ongeluk te praten. Je merkt dat het
hem pijn doet om te moeten zien wat hij niet meer kan. Hij vindt het met name heel erg
confronterend dat hij incontinent is geworden. De eerste weken kreeg Tim een verblijfskatheter, nu
mag hij zichzelf gaan katheteriseren. Dit lukt hem onder begeleiding, maar nog niet zelfstandig. Ook
bij de ontlasting heeft hij dit zelfde probleem, hoe gênant is het om twee keer per dag je ontlasting
te moeten legen en dat je daar een verpleegkundige voor nodig hebt.
Tim komt aankomende week naar huis en jij hebt als wijkverpleegkundige een gesprek met hem
gevoerd waar hij bovenstaande allemaal heeft aangegeven. Hij kan niet terug naar zijn
studentenkamer, maar zal tijdelijk bij zijn ouders in huis gaan wonen waar op de benedenverdieping
een badkamer is. Je regelt een bed zodat hij ook beneden kan slapen. Maar het verdere zorgplan is
nog niet bekend en ga je nu samen met je collega’s bedenken. Grote wens van Tim is om zelfstandig
te worden, niet afhankelijk te zijn van anderen. Hij zou ook heel graag weer op zichzelf willen
kunnen wonen.
1
, 1A. Beschrijf met de casus de subjectieve en objectieve gegevens die relevant zijn voor de
verpleegkundige zorg die je gaat indiceren. Orden deze gegevens op een methodische wijze
via Gordon. Benoem tevens of een patroon functioneel of disfunctioneel is. (Max. 5 pt.)
1. Patroon van gezondheidsbeleving Disfunctioneel
en -instandhouding Tim heeft een dwarslaesie en heeft het moeilijk met het
accepteren van de gevolgen hiervan. Tim heeft vooral
moeite met het feit dat hij incontinent is voor urine en
ontlasting. Hij heeft een verpleegkundige nodig om te
helpen met katheteriseren.
Wel wil Tim zijn best doen om weer zelfstandig te worden
en uiteindelijk zelfstandig te wonen, nu gaat hij bij zijn
ouders wonen in een redelijk aangepaste woning (dit is wel
functioneel).
2. Voeding/stofwisselingspatroon Niet benoemd in de casus.
3. Uitscheidingspatroon Disfunctioneel
Tim heeft had een verblijfskatheter, nu mag hij zichzelf
gaan katheteriseren. Dit lukt hem onder begeleiding maar
nog niet zelfstandig. Ook bij de ontlasting heeft hij ditzelfde
probleem. Tim vindt het lastig/ gênant dat hij hulp van een
verpleegkundige nodig heeft bij zijn ontlasting.
4. Activiteitenpatroon Disfunctioneel
Tim is een echte sporter, hij was hele dagen op de
wielrenfiets te vinden. Naast het fietsen deed hij aan
voetbal. Dit mist hij nu enorm, sporten heeft hij nog niet
gedaan, wel de fitness en begeleiding van een
fysiotherapeut in het revalidatiecentrum. Maar verder heeft
hij zich nog niet verdiept in mogelijkheden die hij nu heeft in
een rolstoel.
5. Slaap/rustpatroon Niet benoemd in de casus.
6. Cognitiepatroon Functioneel.
Tim studeert aan de HAN aan de opleiding fysiotherapie.
Hij is helder en adequaat. Daarom is het cognitiepatroon
functioneel.
7. Zelfbelevingspatroon Disfunctioneel:
Het zelfbelevingspatroon omvat de beleving van de eigen
vaardigheden. Dit is disfunctioneel in de casus van Tim,
omdat hij door de dwarslaesie niet meer functioneert als
voor zijn ongeluk. Het doet hem pijn om na te denken over
de dingen die hij niet meer kan. Ook vindt hij het gênant om
2
