Samenvatting Hoofstuk 6 Inleiding Staatsrecht van 'Staatsrecht begrepen'

Hoofdstuk 6 Wetgeving
6.2 Wat is wetgeving
6.2.1 Wet in materiële zin
 Wat is wetgeving? Het maken van algemeen verbindende voorschriften (AVV) ->
bindende regels met een algemene gelding.
 Wetgeving: alle geldende regels
 AVV = ook wel een wet in materiële zin genoemd
 Wet in materiële genoemd: een publiekrechtelijk besluit met algemene gelding, dan
eenieder op wie de regel van toepassing is, bindt.
 Artikel 81 GW
 Wet in materiële zin: Deze wetten zijn vaak vastgelegd in wetboeken, zoals het
Burgerlijk Wetboek of het Strafwetboek. Ze regelen bijvoorbeeld zaken als
eigendomsrechten, contractuele verplichtingen, aansprakelijkheid, strafbaarheid
enzovoort.
Een wet in materiële zin is dus een concrete regel die betrekking heeft op een
specifiek onderwerp en die directe gevolgen heeft voor de rechten en plichten van
individuen en organisaties in de maatschappij.
6.2.2 wet in formele zin
 Artikel 81 GW
 Wet in formele zin wordt gemaakt door de regering en Staten-Generaal gezamenlijk
 Indien en dat is het meestal het geval, een wet in formele zin ook algemene regels
bevat is er ook sprake van een wet in materiële zin
 Een begrotingswet, toestemmingswet en een beschikking zij formele wetten en geen
materiële wetten.
 Wet in materiële zin =
o Grondwet
o Wet
o AMvB -> koninklijk besluit houdende algemeen verbindende voorschriften
o Ministeriële regel
o Provinciale verordening
o Waterschap verordening
o Gemeenteverordening / eilandverordening (BES)
 Artikel 89 en artikel 127 Grondwet

, 6.3 Bevoegdheidsgrondslag voor wetgeving
 Iedere materiële wet behoeft een expliciete grondslag via attributie en
(sub)delegatie.
Opdracht door de rechter tot regelgeving
 De Nationale rechter kan de wetgever in formele zin geen opdrachten geven.
 Medebewind? Medebewind is een term die gebruikt wordt om aan te geven dat
verschillende overheden samenwerken bij de uitvoering van wet- en regelgeving. Het
gaat hierbij om de samenwerking tussen de centrale overheid (bijvoorbeeld de
Rijksoverheid) en de decentrale overheden (zoals gemeenten, provincies en
waterschappen) bij de uitvoering van taken en verantwoordelijkheden.
Bij medebewind delen de verschillende overheden de verantwoordelijkheid voor de
uitvoering van wet- en regelgeving. De centrale overheid stelt de kaders vast
waarbinnen de decentrale overheden hun taken moeten uitvoeren, maar laat hen
wel de vrijheid om deze taken op hun eigen manier uit te voeren.
Een voorbeeld van medebewind is de uitvoering van de Wet maatschappelijke
ondersteuning (Wmo) door gemeenten. De centrale overheid stelt de kaders vast
voor de uitvoering van deze wet, maar de gemeenten hebben de vrijheid om deze
wet op hun eigen manier uit te voeren, rekening houdend met lokale
omstandigheden en behoeften.
6.4 Wie maakt wetgeving en hoe?
6.4.1 Grondwet
 Na aanvaarding tot het wijzigen van de grondwet moet er nog een tweede lezing
plaatsvinden in beide kamers van de SG, alwaar het voorstel dan met een twee derde
meerderheid moet worden aangenomen.
 En moet er tussen de eerste lezing en de tweede een ontbinding van de Tweede
Kamer en nieuwe verkiezingen hebben plaatsgevonden -> artikel 137 GW.
6.4.2 Rijkswet
 Rijkswet is een wet in formele zin.
6.4.3 indiening
 Voorstellen van wet worden veelal ingediend door de regering.
 Ook de Tweede Kamer heeft het recht op initiatief en kan voorstellen aanhangig
maken.
 Een voorstel kan worden ingetrokken door de indiener zolang het nog niet is
aangenomen door de SG
 Een eigen voorstel kan worden gewijzigd door de regering zolang het nog niet is
aangenomen door de Tweede Kamer


Amendementen