Anatomie, fysiologie en pathologie
,Anatomie, fysiologie en pathologie
De ademhaling
Inleiding
Ademhaling → noodzakelijk voor het opnemen in het bloed van zuurstof uit de lucht.
Koolzuurgas dat door het bloed in de longen is afgegeven, wordt bij het uitademen
verwijderd.
Luchtwegen
AH kunnen we via de mond en de neus, neus ah
is de beste manier.
Neus
In de neus bevinden zich het reukzintuig waardoor de
ingeademde lucht gekeurd wordt.
De neusholte is door het kraakbenige tussenshot verdeeld in L
en R helft, de neusschelpen komen als 3 boven elkaar gelegen
beenplooien van de benige zijwand van de L en R-neusholte.
De bodem van de neusholte wordt gevormd door het dak van
de mondholte. De neusgangen lopen recht naar achten naar
neus-keelholte. Ingeademde lucht wordt verwarmd en
bevochtigd door contact met het vochtige warme slijmvlies.
Neusharen houden grove verontreinigen tegen, neus snuiten na
werken is stof. Dit is de reden dat door de neus ademen
gezonder is dan door de mond.
Neusbijholten
De neusholte staat verder via nauwe buisjes in verbinding met de
eveneens met slijmvlies beklede neusbijholten: beide voorhoofdsholten
en de beide kaakholten. De voorhoofdsholten liggen boven de
neusholten en daardoor kan aanwezig vocht gemakkelijk afvloeien naar
de neusholten. Ze hebben bovendien hun afvoerbuisje aan de
achterkant zitten, zodat zich in de kaakholte gemakkelijk vocht en pus
kan ophopen.
,Anatomie, fysiologie en pathologie
Keelholte en luchtpijp
De lucht komt via de neus-keelholte in de luchtpijp. De luchtpijp wordt tijdens het slikken aan
de bovenzijde afgesloten door het strotklepje. De luchtpijp (trachea) loopt middenvoor in de
hal naar beneden en dringt dan de borstholte binnen, daar splitst hij zich in 2 grote takken de
bronchiën, 1 voor de L en 1 voor de R long. In de longen vertakken deze bronchiën zich
steeds verder en vormen uiteindelijk een soort netwerk.
In de wanden van de luchtpijp en de grotere bronchiën bevinden zich hoefijzervormige
kraakbeenstukjes, die maken dat de wanden stevig zijn en niet samenklappen maar open
blijven zo kan de ademhalingslucht goed passeren.
Het slijmvlies van de luchtpijp (trachea) is bekleed met trilhaarepitheel, bestaande uit cellen
die elk 1 haar dragen, de trilharen maken allemaal tegelijk een zwiepende beweging in de
richting van de neusgaten, waardoor de verontreinigingen die met de lucht naar binnen zijn
gekomen naar buiten worden bewogen en zo worden verwijderd.
In het bovenste deel van de luchtpijp zijn de kraakbeenstukjes groter en hebben ze een
bepaalde vorm strottenhoofd (larynx) waarbinnen de stembanden zich bevinden.
In het bovenste deel van de luchtpijp zijn de kraakbeenstukjes
groter en hebben ze een bepaalde vorm strottenhoofd
(larynx) waarbinnen de stembanden zich bevinden.
In het bovenste deel van de luchtpijp zijn de kraakbeenstukjes
groter en hebben ze een bepaalde vorm strottenhoofd
(larynx) waarbinnen de stembanden zich bevinden.
De stembanden kunnen door de ingeademde lucht in
beweging gebracht worden waardoor er tonen ontstaan. Door
de lippen, de tong vormen we de spraak. De toonhoogte
waarmee we praten wordt bepaald door de lengte van de
stembanden. Bij mannen zijn de stembanden meestal langer
dan bij vrouwen mannen hun stem heeft een lagere
toonhoogte.
, Anatomie, fysiologie en pathologie
Longblaasjes
De kleinste vertakkingen van de bronchiën eindigen allemaal in een trosje longblaasjes, door
die trosvorming wordt een aanzienlijke vergroting van het oppervlak van het eigenlijke
longweefsel bereikt, dit oppervlak zorgt voor een intensief contact tussen de ingeademde
lucht en het longweefsel. Longblaasjes hebben een zeer dunne wand
en ze zijn aan de buitenkant omgeven door een netwerk van haarvaten. In de haarvaten
gebeurt de afgifte van koolzuurgas en de opname van zuurstof.
Beide longen zijn omgeven door vliezen (pleurabladen) waartussen een zeker ruimte is. In
die ruimte bevindt zich een kleine hoeveelheid vocht, dat de oppervlakte van de vliezen glad
houdt. Het binnenste vlies ligt direct op de long zelf en is ermee vergroeid, het buitenste vlies
ligt tegen de buitenwand van de borstkas aan
Mechanische van de ademhaling
Gebeurt oiv spieren, beschrijven van de tekening.
Mechanisme van de AH wordt bestuurd door het AH centrum, een zenuwcentrum dat op de
grens van de hersenen en het ruggenmerg ligt. Dit AH centrum is erg gevoelig voor het
koolzuurgasgehalte (co2)van het bloed. Na een uitademing stijgt dit gehalte geleidelijk tot
het niveau heeft bereikt waarop het AH centrum geprikkeld wordt impuls voor een
nieuwe AH wordt gegeven. Deze impuls is des te sterker naarmate het koolzuurgasgehalte
groter is. Probeer maar eens een tijdje je adem in te houden en je prikkel om te ademen
wordt groter.
Het AH centrum wordt ook geprikkeld door een verhoogde zuurtegraad van het bloed, we
zien dit bvb optreden bij ene diabetisch coma, waarbij de zuurtegraad van het bloed
verhoogd is = dit noemen we de kussmauladeademhaling.
Een andere prikkel voor het AH centrum is de zuurstof tekort, dit kan optreden bij een
uitgebreide longontsteking of bij een verblijf op grote hoogte (in de bergen) waar het
zuurstofgehalte in de lucht lager is. Zuurstof remt het AH centrum en het kan ook het AH
centrum ongevoelig maken voor de koolzuurgasprikkel
,Anatomie, fysiologie en pathologie
De ademhaling
Inleiding
Ademhaling → noodzakelijk voor het opnemen in het bloed van zuurstof uit de lucht.
Koolzuurgas dat door het bloed in de longen is afgegeven, wordt bij het uitademen
verwijderd.
Luchtwegen
AH kunnen we via de mond en de neus, neus ah
is de beste manier.
Neus
In de neus bevinden zich het reukzintuig waardoor de
ingeademde lucht gekeurd wordt.
De neusholte is door het kraakbenige tussenshot verdeeld in L
en R helft, de neusschelpen komen als 3 boven elkaar gelegen
beenplooien van de benige zijwand van de L en R-neusholte.
De bodem van de neusholte wordt gevormd door het dak van
de mondholte. De neusgangen lopen recht naar achten naar
neus-keelholte. Ingeademde lucht wordt verwarmd en
bevochtigd door contact met het vochtige warme slijmvlies.
Neusharen houden grove verontreinigen tegen, neus snuiten na
werken is stof. Dit is de reden dat door de neus ademen
gezonder is dan door de mond.
Neusbijholten
De neusholte staat verder via nauwe buisjes in verbinding met de
eveneens met slijmvlies beklede neusbijholten: beide voorhoofdsholten
en de beide kaakholten. De voorhoofdsholten liggen boven de
neusholten en daardoor kan aanwezig vocht gemakkelijk afvloeien naar
de neusholten. Ze hebben bovendien hun afvoerbuisje aan de
achterkant zitten, zodat zich in de kaakholte gemakkelijk vocht en pus
kan ophopen.
,Anatomie, fysiologie en pathologie
Keelholte en luchtpijp
De lucht komt via de neus-keelholte in de luchtpijp. De luchtpijp wordt tijdens het slikken aan
de bovenzijde afgesloten door het strotklepje. De luchtpijp (trachea) loopt middenvoor in de
hal naar beneden en dringt dan de borstholte binnen, daar splitst hij zich in 2 grote takken de
bronchiën, 1 voor de L en 1 voor de R long. In de longen vertakken deze bronchiën zich
steeds verder en vormen uiteindelijk een soort netwerk.
In de wanden van de luchtpijp en de grotere bronchiën bevinden zich hoefijzervormige
kraakbeenstukjes, die maken dat de wanden stevig zijn en niet samenklappen maar open
blijven zo kan de ademhalingslucht goed passeren.
Het slijmvlies van de luchtpijp (trachea) is bekleed met trilhaarepitheel, bestaande uit cellen
die elk 1 haar dragen, de trilharen maken allemaal tegelijk een zwiepende beweging in de
richting van de neusgaten, waardoor de verontreinigingen die met de lucht naar binnen zijn
gekomen naar buiten worden bewogen en zo worden verwijderd.
In het bovenste deel van de luchtpijp zijn de kraakbeenstukjes groter en hebben ze een
bepaalde vorm strottenhoofd (larynx) waarbinnen de stembanden zich bevinden.
In het bovenste deel van de luchtpijp zijn de kraakbeenstukjes
groter en hebben ze een bepaalde vorm strottenhoofd
(larynx) waarbinnen de stembanden zich bevinden.
In het bovenste deel van de luchtpijp zijn de kraakbeenstukjes
groter en hebben ze een bepaalde vorm strottenhoofd
(larynx) waarbinnen de stembanden zich bevinden.
De stembanden kunnen door de ingeademde lucht in
beweging gebracht worden waardoor er tonen ontstaan. Door
de lippen, de tong vormen we de spraak. De toonhoogte
waarmee we praten wordt bepaald door de lengte van de
stembanden. Bij mannen zijn de stembanden meestal langer
dan bij vrouwen mannen hun stem heeft een lagere
toonhoogte.
, Anatomie, fysiologie en pathologie
Longblaasjes
De kleinste vertakkingen van de bronchiën eindigen allemaal in een trosje longblaasjes, door
die trosvorming wordt een aanzienlijke vergroting van het oppervlak van het eigenlijke
longweefsel bereikt, dit oppervlak zorgt voor een intensief contact tussen de ingeademde
lucht en het longweefsel. Longblaasjes hebben een zeer dunne wand
en ze zijn aan de buitenkant omgeven door een netwerk van haarvaten. In de haarvaten
gebeurt de afgifte van koolzuurgas en de opname van zuurstof.
Beide longen zijn omgeven door vliezen (pleurabladen) waartussen een zeker ruimte is. In
die ruimte bevindt zich een kleine hoeveelheid vocht, dat de oppervlakte van de vliezen glad
houdt. Het binnenste vlies ligt direct op de long zelf en is ermee vergroeid, het buitenste vlies
ligt tegen de buitenwand van de borstkas aan
Mechanische van de ademhaling
Gebeurt oiv spieren, beschrijven van de tekening.
Mechanisme van de AH wordt bestuurd door het AH centrum, een zenuwcentrum dat op de
grens van de hersenen en het ruggenmerg ligt. Dit AH centrum is erg gevoelig voor het
koolzuurgasgehalte (co2)van het bloed. Na een uitademing stijgt dit gehalte geleidelijk tot
het niveau heeft bereikt waarop het AH centrum geprikkeld wordt impuls voor een
nieuwe AH wordt gegeven. Deze impuls is des te sterker naarmate het koolzuurgasgehalte
groter is. Probeer maar eens een tijdje je adem in te houden en je prikkel om te ademen
wordt groter.
Het AH centrum wordt ook geprikkeld door een verhoogde zuurtegraad van het bloed, we
zien dit bvb optreden bij ene diabetisch coma, waarbij de zuurtegraad van het bloed
verhoogd is = dit noemen we de kussmauladeademhaling.
Een andere prikkel voor het AH centrum is de zuurstof tekort, dit kan optreden bij een
uitgebreide longontsteking of bij een verblijf op grote hoogte (in de bergen) waar het
zuurstofgehalte in de lucht lager is. Zuurstof remt het AH centrum en het kan ook het AH
centrum ongevoelig maken voor de koolzuurgasprikkel
