Geschiedenis in Afrika
1 – De wording van de nationale staat in Afrika
Het besef ‘inwoner van een bepaalde staat’ zijn bestaat sinds de 19 e eeuw. Zo voelden de
mensen in Nederland zich een echte Nederlander doordat ze in Nederland woonden maar
ook door wat ze leerden, de geschiedenis, ABN en nationale liederen dit alles leiden tot het
natievormingproces. In Afrika zit dit anders door de kunstmatige grenzen voelen ze zich niet
een met hun land maar bijvoorbeeld wel met hun stam. Om deze natievorming te
bevorderen word er veel nadruk gelegd op de kleuren van de vlag, het wapen en het
volkslied. Dit boekje gaan we het hebben over Uganda en Senegal.
2 – Het vroegere Afrika: Handel en staatsvorming tot eind 19e eeuw
Senegal
Met de trans-Saharahandel werden zout en goud verhandeld door Afrika. Langs deze
karavaanroutes ontstonden kleine marktplaatsen die later uitgroeiden tot grote steden. Om
deze handel te organiseren en beschermen ontstonden een aantal koninkrijken zoals Mali en
Ghana. Deze macht nam later weer af, maar als gevolg van deze handel verspreidden de
Islam zich over Afrika. Arabisch werd de schrijftaal van West-Afrika en veel inwoners van
steden werden moslim. Op het platteland bleven veel mensen trouw aan hun traditionele
godsdienst. Aan het eind van de 11e eeuw trokken de Almoraviden, een streng islamitische
beweging uit Noord-Afrika naar West-Afrika om iedereen te bekeren. Hierdoor nam de islam
steeds meer toe. Ook later nog, onder andere door rondtrekkende mallams (leraren) die ook
mensen bekeerden. Sommige van deze mallams ontwikkelden zich tot marabouts en werden
de leiders van islamitische broederschappen. Sommige kregen zoveel macht dat ze een
jihad, heilige oorlog startten tegen het ongeloof.
Nadat de Europeanen Afrika hadden ontdekt, was er al snel minder belangstelling voor het
goud en ivoor en meer in de slaven. De vraag naar slaven was groot, langs de handelsposten
haalden ze de slaven op om ze vervolgens te vervoeren naar Amerika waar ze konden
werken op plantages. Het binnenland van Afrika zagen de Europeanen niet, de Afrikaanse
machthebbers vingen de slaven en brachten die naar de kust. In ruil voor Europese
producten zoals wapens, hierdoor leden lokale ambachtslieden in Afrika veel verlies. In 1807
werd de slavenhandel afgeschaft maar de slavernij ging door, ook in Afrika. Er was veel vraag
naar palmolie, waardoor er meer vraag was naar slaven op de Afrikaanse plantages.
Sommige slaven kwamen ook goed terecht en leerden schrijven en lezen, maar dat waren er
maar weinig.
Buganda
Na de slavenhandel ontdekten de Europeanen ook het binnenland van Afrika. Organisaties
en regeringen steunden deze ontdekkingsreizigers die naar Afrika gingen om de
slavenhandel te bestrijden en het christendom te verspreiden. Andere gingen op
ontdekkingstochten voor handel en kennis ook was er in Europa veel belangstellingen naar
deze verhalen. Toen ze meer naar het Oosten en centraal Afrika trokken ontdekten ze het
grote koninkrijk Buganda. Het had een eigen bestuurssysteem en kabaka (koning), hij eiste
absolute gehoorzaamheid van de inwoners. Mensen die hij niet vertrouwde werden
vermoord en die hij wel vertrouwde benoemde hij. De dorpen waren onder leiding van
chiefs. De kabaka trok veel rond om zo controle te hebben en de indruk te wekken dat hij
1 – De wording van de nationale staat in Afrika
Het besef ‘inwoner van een bepaalde staat’ zijn bestaat sinds de 19 e eeuw. Zo voelden de
mensen in Nederland zich een echte Nederlander doordat ze in Nederland woonden maar
ook door wat ze leerden, de geschiedenis, ABN en nationale liederen dit alles leiden tot het
natievormingproces. In Afrika zit dit anders door de kunstmatige grenzen voelen ze zich niet
een met hun land maar bijvoorbeeld wel met hun stam. Om deze natievorming te
bevorderen word er veel nadruk gelegd op de kleuren van de vlag, het wapen en het
volkslied. Dit boekje gaan we het hebben over Uganda en Senegal.
2 – Het vroegere Afrika: Handel en staatsvorming tot eind 19e eeuw
Senegal
Met de trans-Saharahandel werden zout en goud verhandeld door Afrika. Langs deze
karavaanroutes ontstonden kleine marktplaatsen die later uitgroeiden tot grote steden. Om
deze handel te organiseren en beschermen ontstonden een aantal koninkrijken zoals Mali en
Ghana. Deze macht nam later weer af, maar als gevolg van deze handel verspreidden de
Islam zich over Afrika. Arabisch werd de schrijftaal van West-Afrika en veel inwoners van
steden werden moslim. Op het platteland bleven veel mensen trouw aan hun traditionele
godsdienst. Aan het eind van de 11e eeuw trokken de Almoraviden, een streng islamitische
beweging uit Noord-Afrika naar West-Afrika om iedereen te bekeren. Hierdoor nam de islam
steeds meer toe. Ook later nog, onder andere door rondtrekkende mallams (leraren) die ook
mensen bekeerden. Sommige van deze mallams ontwikkelden zich tot marabouts en werden
de leiders van islamitische broederschappen. Sommige kregen zoveel macht dat ze een
jihad, heilige oorlog startten tegen het ongeloof.
Nadat de Europeanen Afrika hadden ontdekt, was er al snel minder belangstelling voor het
goud en ivoor en meer in de slaven. De vraag naar slaven was groot, langs de handelsposten
haalden ze de slaven op om ze vervolgens te vervoeren naar Amerika waar ze konden
werken op plantages. Het binnenland van Afrika zagen de Europeanen niet, de Afrikaanse
machthebbers vingen de slaven en brachten die naar de kust. In ruil voor Europese
producten zoals wapens, hierdoor leden lokale ambachtslieden in Afrika veel verlies. In 1807
werd de slavenhandel afgeschaft maar de slavernij ging door, ook in Afrika. Er was veel vraag
naar palmolie, waardoor er meer vraag was naar slaven op de Afrikaanse plantages.
Sommige slaven kwamen ook goed terecht en leerden schrijven en lezen, maar dat waren er
maar weinig.
Buganda
Na de slavenhandel ontdekten de Europeanen ook het binnenland van Afrika. Organisaties
en regeringen steunden deze ontdekkingsreizigers die naar Afrika gingen om de
slavenhandel te bestrijden en het christendom te verspreiden. Andere gingen op
ontdekkingstochten voor handel en kennis ook was er in Europa veel belangstellingen naar
deze verhalen. Toen ze meer naar het Oosten en centraal Afrika trokken ontdekten ze het
grote koninkrijk Buganda. Het had een eigen bestuurssysteem en kabaka (koning), hij eiste
absolute gehoorzaamheid van de inwoners. Mensen die hij niet vertrouwde werden
vermoord en die hij wel vertrouwde benoemde hij. De dorpen waren onder leiding van
chiefs. De kabaka trok veel rond om zo controle te hebben en de indruk te wekken dat hij
