Samenvatting toelatingstoets Pre-Master Geneeskunde Rijksuniversiteit
Groningen (Guyton and Hall) -
18 februari 2023
Hoofdstuk 1: Functionele organisatie van het menselijk lichaam en controle van het “interne milieu” 4
Cellen zijn de levende eenheden van het lichaam 4
Extracellulaire vloeistof, het interne milieu 4
Homeostase, instandhouding van een bijna constante milieu intérieur 5
Controlesystemen van het lichaam 6
Hoofdstuk 2: De cel en zijn functies 9
Organisatie van de cel 9
De celstructuur 9
Vergelijking van de dierlijke cel met precellulaire vormen van leven 14
Functionele systemen van de cel 14
Locomotion van cellen 18
Hoofdstuk 4: Transport van stoffen door de celmembranen 21
De celmembraan is een lipide dubbellaag met celmembraan transport eiwitten 21
Diffusie 21
Actieve transport van stoffen door membranen 25
Hoofdstuk 5: Membraan potentialen en actiepotentialen 30
Grondbeginselen van de membraan potentiaal 30
Membraanpotentiaal van neuronen in rust 32
Actiepotentiaal van neuronen 34
Voortplanting van de actiepotentiaal 38
Het opnieuw tot stand brengen van natrium- en kaliumionen gradiënten nadat actiepotentialen zijn voltooid - belang van
energiemetabolisme 38
Plateau in sommige actiepotentialen 39
Ritmiek van sommige prikkelbare weefsels - Repetitieve ontlading 39
Speciale kenmerken van signaaloverdracht in zenuwstammen 40
Excitatie - het proces van het opwekken van de actiepotentiaal 41
Hoofdstuk 6: Samentrekking van de skeletspier 43
Fysiologische anatomie van de skeletspier 43
Algemene mechanisme van een spiersamentrekking 43
Moleculaire mechanisme van spiersamentrekking 44
Energetica van spiersamentrekking 47
Kenmerken van volledige spiercontractie 48
Hoofdstuk 7: Excitatie van de skeletspier: Neuromusculaire transmissie and excitatie-contractie koppeling 51
1
,Neuromusculaire verbinding en transmissie van impulsen van zenuwuiteinden naar skeletspiervezels 51
Spier actiepotentiaal 54
Excitatie-contractie koppeling 55
Hoofdstuk 8: Excitatie en contractie van gladde spieren 57
Contractie van gladde spieren 57
Regeling van contractie door calciumionen 59
Zenuw- en hormonale controle van gladde spiercontractie 61
Hoofdstuk 9: Hartspier: Het hart als pomp en de functie van de hartkleppen 65
Fysiologie van de hartspier 66
Hartcyclus 70
Hoofdstuk 16: De microcirculatie en het lymfestelsel: Capillaire vloeistof uitwisseling, interstitiële vloeistof en
lymfestroom 76
Structuur van de microcirculatie en het capillair systeem 76
Bloedstroom in de haarvaten (capillairen), vasomotie 77
Uitwisseling van water, voedingsstoffen en andere stoffen tussen bloed en interstitiële vloeistof 78
Interstitium en interstitiële vloeistof 79
Vloeistof ltratie door haarvaten 79
Lymfestelsel 84
Hoofdstuk 34: Weerstand van het lichaam tegen infecties: I. Leukocyten, granulocyten, het monocyt-
macrofaagsysteem en ontsteking 88
Leukocyten (witte bloedcellen) 88
Neutro elen en macrofagen verdedigen tegen infecties 89
Monocyt-Macrofaag Celsysteem (Reticulo-endotheliaal Systeem) 91
Ontsteking: Rol van neutro elen en macrofagen 92
Eosino elen 95
Baso elen 96
Leukopenie 96
Leukemieën 96
Hoofdstuk 35: Weerstand van het lichaam tegen infecties: II. Immuniteit en allergie 97
Verworven (adaptieve/acquired) immuniteit 98
Allergie en overgevoeligheid 108
Hoofdstuk 36: Bloedgroepen; transfusie; en weefsel- en orgaantransplantatie 110
Antigeniciteit veroorzaakt immuunreacties van bloed 110
O-A-B Bloedgroepen 110
Bloedgroepen Rh 112
Transfusiereacties als gevolg van niet bij elkaar passende bloedgroepen 114
Transplantatie van weefsels en organen 115
2
,Beste studenten,
Heel veel succes met het studeren voor de toelating van de premaster geneeskunde. In dit document
staat de Nederlandse samenvatting van de Guyton, die ik afgelopen jaar heb gemaakt. Ik ben in 1
keer binnen gekomen door dit echt heel (!) goed te leren en daarnaast nog heel veel te oefenen met
ashcards. Dus dat raad ik jullie ook zeker aan.
Heel veel succes!
3
,Hoofdstuk 1: Functionele organisatie van het menselijk lichaam en controle van het
“interne milieu”
Fysiologie is de wetenschap die tracht de fysieke en chemische mechanismes te verklaren die
verantwoordelijk zijn voor het ontstaan, de ontwikkeling en de voortgang van herleven. Dit
uitgebreide gebied wordt onderverdeelt in virale, bacteriële, cellulaire, plant, ongewervelde,
gewervelde, zoogdieren en menselijke fysiologie en nog meer.
De wetenschap van de menselijke fysiologie probeert de speci eke kenmerken en
mechanismen te verklaren dat het menselijke lichaam levend maakt. Het verbindt de
basiswetenschap met de geneeskunde en integreert meerdere functies van het lichaam, dit vereist
communicatie en coördinatie door een groot aantal controlesystemen die op elk niveau werken.
Cellen zijn de levende eenheden van het lichaam
De levende basiseenheid van het lichaam is de cel, elk weefsel of orgaan is een verzameling van
vele verschillende cellen die bij elkaar worden gehouden door intercellulaire ondersteunde
structuren. Elk type cel is gespecialiseerd om één of enkele speci eke functies uit te voeren. Er
zitten 25 biljoen rode bloedcellen in een persoon, rode bloedcellen zijn dan ook de meest
voorkomende van alle soorten cellen in het lichaam. Een rode bloedcel vervoert zuurstof van de
longen naar de weefsels. Echter heeft een geheel menselijk lichaam 35 tot 40 biljoen cellen en zijn
er dus nog biljoenen extra cellen van andere types die andere functies vervullen.
Hoewel alle cellen aanzienlijk verschillen, hebben ze allemaal bepaalde kenmerken die op
elkaar lijken. Bijvoorbeeld: zuurstof reageert met koolhydraten (carbohydrate), vetten en eiwitten
(proteins) om energie vrij te maken voor het functioneren van alle cellen. De algemene chemische
mechanismen voor het omzetten van voedingsstoffen in energie zijn in principe hetzelfde in alle
cellen en alle cellen geven producten hiervan af aan hun omgeving. Ook hebben bijna alle cellen
het vermogen om extra cellen van hun eigen type te reproduceren, wanneer cellen van een
bepaald type vernietigd zijn kunnen de overgebleven cellen dus nieuwe cellen genereren.
Naast menselijke cellen zijn er biljoenen microben in het lichaam, op de huid, in de mond,
darmen en neus. Een microbe (micro-organisme) is een eencellige of kleine meercellige.
Bijvoorbeeld: het maagdarmkanaal (gastrointestinal) bevat 400 tot 1000 soorten microben.
Microbiota zijn gemeenschappen van vele dezelfde microben, ze kunnen ziektes veroorzaken
maar leven voornamelijk in harmonie samen met hun menselijke host. Ze leveren vitale functions
die essentieel zijn voor ons lichaam, denk aan spijsvertering.
Extracellulaire vloeistof, het interne milieu
Ongeveer 50 tot 70% van het volwassen lichaam bestaat uit vloeistof, voornamelijk water met
opgeloste ionen en andere substanties. Ongeveer één derde van deze vloeistof is in de ruimtes
buiten de cellen, extracellulair, en is in constante beweging. Het wordt snel getransporteerd in het
circulerende bloed en vervolgens gemengd tussen het bloed en de weefselvloeistoffen door
diffusie door de capillaire wanden. Extracellulaire vloeistof bevat ionen en voedingsstoffen die de
cellen nodig hebben, namelijk: grote hoeveelheden natrium (sodium), chloride, bicarbonaat-ionen
en zuurstof, glucose, vetzuren, aminozuren. Ook bevat het kool(stof)dioxide dat naar de longen
vervoerd waar excretie plaatsvindt, hiernaast bevat het andere afvalstoffen die naar de nieren
vervoerd worden voor excretie. Alle cellen leven in wezen in dezelfde omgeving, daarom is de
extracellulaire vloeistof ook wel intern milieu (milieu intérieur) genoemd. De intracellulaire
vloeistof bevat grote hoeveelheden kalium (potassium), magnesium en fosfaationen. Cellen leven
en functioneren zolang de juiste concentraties van zuurstof, glucose, verschillende ionen,
aminozuren, vetzuren en andere bestanddelen beschikbaar zijn in het interne milieu.
4
, Homeostase, instandhouding van een bijna constante milieu intérieur
De fysioloog Walter Cannon bedacht de term homeostase, de instandhouding van nagenoeg
constante condities in het interne milieu. Eigenlijk werken alle organen en weefsels hieraan mee,
bijvoorbeeld: longen leveren zuurstof aan de extracellulaire vloeistof om de door cellen gebruikte
zuurstof aan te vullen, de nieren handhaven constante ionen concentraties, het gastrointestinale
systeem zorgt voor voedingsstoffen terwijl het afvalstoffen uit het lichaam verwijdert. De diverse
ionen, voedingsstoffen, afvalstoffen en andere bestanddelen van het lichaam worden normaliter
geregeld binnen een bepaald bereik van waarden, niet een vaste waarde. Voor watersto onen
concentraties in het bloed is deze variatie normaal extreem klein, namelijk minder dan 5
nanomol/liter. De natriumconcentratie in het bloed is ook strak gereguleerd, varieert slechts
enkele millimol/liter, nog steeds 1 miljoen keer meer dan bij watersto onen.
Sterke controlesystemen bestaan om deze concentraties in stand te houden en zorgen
ervoor dat de cellen, weefsels en organen hun normale functies kunnen uitvoeren, ondanks grote
verschillen in milieu door verwonding en ziekte. Geïntegreerde acties van cellen, weefsels,
organen en meerdere zenuw-, hormoon- en lokale controlesystemen zijn samen vereist voor
homeostase en normaal lichamelijk functioneren.
Ziekte wordt gezien als een staat van verstoorde homeostase. Echter, zelfs in de aanwezigheid van
ziekte blijven homeostatische mechanismes werken en vitale functies behouden door meerdere
compensaties. Hierdoor is het lastig om de primaire oorzaak van ziekte te onderscheiden van de
compenserende reacties. Bijvoorbeeld: ziektes die vermogen van nier aantasten om zout en water
uit te scheiden leidt tot hoge bloeddruk ter compensatie, zodat de uitscheiding weer normaal
wordt. Op langere termijn kan hoge bloeddruk verscheidene organen beschadigen, ook de nieren,
waardoor de bloeddruk nog meer stijgt en de nieren nog meer beschadigd raken. Op lange termijn
kunnen de compensaties die noodzakelijk zijn voor de instandhouding van de vitale
lichaamsfuncties dus bijdragen aan bijkomende afwijkingen van de lichaamsfunctie.
Extracellulaire vloeistof wordt op twee fases getransporteerd door het lichaam, via het bloed door
de bloedvaten en de beweging van vloeistof tussen de haarvaten en de intercellulaire ruimtes
tussen cellen. In de guur linksonder is de algemene bloedcirculatie te zien
dat al het bloed één keer per minuut doorkruist in rust en zo’n zes keer per
minuut tijdens extreme inspanning. In de haarvaten vindt continue
uitwisseling van extracellulaire vloeistoffen plaats tussen het plasma deel
van het bloed en de interstitiële vloeistof dat de intercellulaire ruimtes
vult. De wand van haarvaten is doorlaatbaar voor meeste moleculen
behalve plasma-eiwitten. Grote hoeveelheden diffunderen op deze manier
tussen het bloed en de weefselruimten. Diffusie wordt veroorzaakt door
kinetische beweging van de moleculen, die continu stuiteren in alle
richtingen en dus ook door de capillaire poriën. Dit mixen (diffusie)
gebeurd bij bijna alle cellen binnen een paar seconden, wat de
homogeniteit van de extracellulaire vloeistof bewaard.
Ademhalingssysteem: bloed stroomt altijd langs longen waar zuurstof
wordt opgenomen in de alveoli. Het alveolaire membraan is maar 0,4 tot 2
micrometer dik, wat een snelle diffusie van zuurstof tussen het lumen
(vaatholte) van de longhaarvaten en de alveoli mogelijk maakt.
Gastro-intestinale stelsel: het grote deel bloed wat hierlangs stroomt
absorbeert verschillende opgeloste voedingsstoffen uit het verteerde
voedsel in de extracellulaire vloeistof in het bloed, stoffen zoals
koolhydraten, vetzuren en aminozuren.
Lever: de lever verandert de chemische samenstelling van vele stoffen naar
5
Groningen (Guyton and Hall) -
18 februari 2023
Hoofdstuk 1: Functionele organisatie van het menselijk lichaam en controle van het “interne milieu” 4
Cellen zijn de levende eenheden van het lichaam 4
Extracellulaire vloeistof, het interne milieu 4
Homeostase, instandhouding van een bijna constante milieu intérieur 5
Controlesystemen van het lichaam 6
Hoofdstuk 2: De cel en zijn functies 9
Organisatie van de cel 9
De celstructuur 9
Vergelijking van de dierlijke cel met precellulaire vormen van leven 14
Functionele systemen van de cel 14
Locomotion van cellen 18
Hoofdstuk 4: Transport van stoffen door de celmembranen 21
De celmembraan is een lipide dubbellaag met celmembraan transport eiwitten 21
Diffusie 21
Actieve transport van stoffen door membranen 25
Hoofdstuk 5: Membraan potentialen en actiepotentialen 30
Grondbeginselen van de membraan potentiaal 30
Membraanpotentiaal van neuronen in rust 32
Actiepotentiaal van neuronen 34
Voortplanting van de actiepotentiaal 38
Het opnieuw tot stand brengen van natrium- en kaliumionen gradiënten nadat actiepotentialen zijn voltooid - belang van
energiemetabolisme 38
Plateau in sommige actiepotentialen 39
Ritmiek van sommige prikkelbare weefsels - Repetitieve ontlading 39
Speciale kenmerken van signaaloverdracht in zenuwstammen 40
Excitatie - het proces van het opwekken van de actiepotentiaal 41
Hoofdstuk 6: Samentrekking van de skeletspier 43
Fysiologische anatomie van de skeletspier 43
Algemene mechanisme van een spiersamentrekking 43
Moleculaire mechanisme van spiersamentrekking 44
Energetica van spiersamentrekking 47
Kenmerken van volledige spiercontractie 48
Hoofdstuk 7: Excitatie van de skeletspier: Neuromusculaire transmissie and excitatie-contractie koppeling 51
1
,Neuromusculaire verbinding en transmissie van impulsen van zenuwuiteinden naar skeletspiervezels 51
Spier actiepotentiaal 54
Excitatie-contractie koppeling 55
Hoofdstuk 8: Excitatie en contractie van gladde spieren 57
Contractie van gladde spieren 57
Regeling van contractie door calciumionen 59
Zenuw- en hormonale controle van gladde spiercontractie 61
Hoofdstuk 9: Hartspier: Het hart als pomp en de functie van de hartkleppen 65
Fysiologie van de hartspier 66
Hartcyclus 70
Hoofdstuk 16: De microcirculatie en het lymfestelsel: Capillaire vloeistof uitwisseling, interstitiële vloeistof en
lymfestroom 76
Structuur van de microcirculatie en het capillair systeem 76
Bloedstroom in de haarvaten (capillairen), vasomotie 77
Uitwisseling van water, voedingsstoffen en andere stoffen tussen bloed en interstitiële vloeistof 78
Interstitium en interstitiële vloeistof 79
Vloeistof ltratie door haarvaten 79
Lymfestelsel 84
Hoofdstuk 34: Weerstand van het lichaam tegen infecties: I. Leukocyten, granulocyten, het monocyt-
macrofaagsysteem en ontsteking 88
Leukocyten (witte bloedcellen) 88
Neutro elen en macrofagen verdedigen tegen infecties 89
Monocyt-Macrofaag Celsysteem (Reticulo-endotheliaal Systeem) 91
Ontsteking: Rol van neutro elen en macrofagen 92
Eosino elen 95
Baso elen 96
Leukopenie 96
Leukemieën 96
Hoofdstuk 35: Weerstand van het lichaam tegen infecties: II. Immuniteit en allergie 97
Verworven (adaptieve/acquired) immuniteit 98
Allergie en overgevoeligheid 108
Hoofdstuk 36: Bloedgroepen; transfusie; en weefsel- en orgaantransplantatie 110
Antigeniciteit veroorzaakt immuunreacties van bloed 110
O-A-B Bloedgroepen 110
Bloedgroepen Rh 112
Transfusiereacties als gevolg van niet bij elkaar passende bloedgroepen 114
Transplantatie van weefsels en organen 115
2
,Beste studenten,
Heel veel succes met het studeren voor de toelating van de premaster geneeskunde. In dit document
staat de Nederlandse samenvatting van de Guyton, die ik afgelopen jaar heb gemaakt. Ik ben in 1
keer binnen gekomen door dit echt heel (!) goed te leren en daarnaast nog heel veel te oefenen met
ashcards. Dus dat raad ik jullie ook zeker aan.
Heel veel succes!
3
,Hoofdstuk 1: Functionele organisatie van het menselijk lichaam en controle van het
“interne milieu”
Fysiologie is de wetenschap die tracht de fysieke en chemische mechanismes te verklaren die
verantwoordelijk zijn voor het ontstaan, de ontwikkeling en de voortgang van herleven. Dit
uitgebreide gebied wordt onderverdeelt in virale, bacteriële, cellulaire, plant, ongewervelde,
gewervelde, zoogdieren en menselijke fysiologie en nog meer.
De wetenschap van de menselijke fysiologie probeert de speci eke kenmerken en
mechanismen te verklaren dat het menselijke lichaam levend maakt. Het verbindt de
basiswetenschap met de geneeskunde en integreert meerdere functies van het lichaam, dit vereist
communicatie en coördinatie door een groot aantal controlesystemen die op elk niveau werken.
Cellen zijn de levende eenheden van het lichaam
De levende basiseenheid van het lichaam is de cel, elk weefsel of orgaan is een verzameling van
vele verschillende cellen die bij elkaar worden gehouden door intercellulaire ondersteunde
structuren. Elk type cel is gespecialiseerd om één of enkele speci eke functies uit te voeren. Er
zitten 25 biljoen rode bloedcellen in een persoon, rode bloedcellen zijn dan ook de meest
voorkomende van alle soorten cellen in het lichaam. Een rode bloedcel vervoert zuurstof van de
longen naar de weefsels. Echter heeft een geheel menselijk lichaam 35 tot 40 biljoen cellen en zijn
er dus nog biljoenen extra cellen van andere types die andere functies vervullen.
Hoewel alle cellen aanzienlijk verschillen, hebben ze allemaal bepaalde kenmerken die op
elkaar lijken. Bijvoorbeeld: zuurstof reageert met koolhydraten (carbohydrate), vetten en eiwitten
(proteins) om energie vrij te maken voor het functioneren van alle cellen. De algemene chemische
mechanismen voor het omzetten van voedingsstoffen in energie zijn in principe hetzelfde in alle
cellen en alle cellen geven producten hiervan af aan hun omgeving. Ook hebben bijna alle cellen
het vermogen om extra cellen van hun eigen type te reproduceren, wanneer cellen van een
bepaald type vernietigd zijn kunnen de overgebleven cellen dus nieuwe cellen genereren.
Naast menselijke cellen zijn er biljoenen microben in het lichaam, op de huid, in de mond,
darmen en neus. Een microbe (micro-organisme) is een eencellige of kleine meercellige.
Bijvoorbeeld: het maagdarmkanaal (gastrointestinal) bevat 400 tot 1000 soorten microben.
Microbiota zijn gemeenschappen van vele dezelfde microben, ze kunnen ziektes veroorzaken
maar leven voornamelijk in harmonie samen met hun menselijke host. Ze leveren vitale functions
die essentieel zijn voor ons lichaam, denk aan spijsvertering.
Extracellulaire vloeistof, het interne milieu
Ongeveer 50 tot 70% van het volwassen lichaam bestaat uit vloeistof, voornamelijk water met
opgeloste ionen en andere substanties. Ongeveer één derde van deze vloeistof is in de ruimtes
buiten de cellen, extracellulair, en is in constante beweging. Het wordt snel getransporteerd in het
circulerende bloed en vervolgens gemengd tussen het bloed en de weefselvloeistoffen door
diffusie door de capillaire wanden. Extracellulaire vloeistof bevat ionen en voedingsstoffen die de
cellen nodig hebben, namelijk: grote hoeveelheden natrium (sodium), chloride, bicarbonaat-ionen
en zuurstof, glucose, vetzuren, aminozuren. Ook bevat het kool(stof)dioxide dat naar de longen
vervoerd waar excretie plaatsvindt, hiernaast bevat het andere afvalstoffen die naar de nieren
vervoerd worden voor excretie. Alle cellen leven in wezen in dezelfde omgeving, daarom is de
extracellulaire vloeistof ook wel intern milieu (milieu intérieur) genoemd. De intracellulaire
vloeistof bevat grote hoeveelheden kalium (potassium), magnesium en fosfaationen. Cellen leven
en functioneren zolang de juiste concentraties van zuurstof, glucose, verschillende ionen,
aminozuren, vetzuren en andere bestanddelen beschikbaar zijn in het interne milieu.
4
, Homeostase, instandhouding van een bijna constante milieu intérieur
De fysioloog Walter Cannon bedacht de term homeostase, de instandhouding van nagenoeg
constante condities in het interne milieu. Eigenlijk werken alle organen en weefsels hieraan mee,
bijvoorbeeld: longen leveren zuurstof aan de extracellulaire vloeistof om de door cellen gebruikte
zuurstof aan te vullen, de nieren handhaven constante ionen concentraties, het gastrointestinale
systeem zorgt voor voedingsstoffen terwijl het afvalstoffen uit het lichaam verwijdert. De diverse
ionen, voedingsstoffen, afvalstoffen en andere bestanddelen van het lichaam worden normaliter
geregeld binnen een bepaald bereik van waarden, niet een vaste waarde. Voor watersto onen
concentraties in het bloed is deze variatie normaal extreem klein, namelijk minder dan 5
nanomol/liter. De natriumconcentratie in het bloed is ook strak gereguleerd, varieert slechts
enkele millimol/liter, nog steeds 1 miljoen keer meer dan bij watersto onen.
Sterke controlesystemen bestaan om deze concentraties in stand te houden en zorgen
ervoor dat de cellen, weefsels en organen hun normale functies kunnen uitvoeren, ondanks grote
verschillen in milieu door verwonding en ziekte. Geïntegreerde acties van cellen, weefsels,
organen en meerdere zenuw-, hormoon- en lokale controlesystemen zijn samen vereist voor
homeostase en normaal lichamelijk functioneren.
Ziekte wordt gezien als een staat van verstoorde homeostase. Echter, zelfs in de aanwezigheid van
ziekte blijven homeostatische mechanismes werken en vitale functies behouden door meerdere
compensaties. Hierdoor is het lastig om de primaire oorzaak van ziekte te onderscheiden van de
compenserende reacties. Bijvoorbeeld: ziektes die vermogen van nier aantasten om zout en water
uit te scheiden leidt tot hoge bloeddruk ter compensatie, zodat de uitscheiding weer normaal
wordt. Op langere termijn kan hoge bloeddruk verscheidene organen beschadigen, ook de nieren,
waardoor de bloeddruk nog meer stijgt en de nieren nog meer beschadigd raken. Op lange termijn
kunnen de compensaties die noodzakelijk zijn voor de instandhouding van de vitale
lichaamsfuncties dus bijdragen aan bijkomende afwijkingen van de lichaamsfunctie.
Extracellulaire vloeistof wordt op twee fases getransporteerd door het lichaam, via het bloed door
de bloedvaten en de beweging van vloeistof tussen de haarvaten en de intercellulaire ruimtes
tussen cellen. In de guur linksonder is de algemene bloedcirculatie te zien
dat al het bloed één keer per minuut doorkruist in rust en zo’n zes keer per
minuut tijdens extreme inspanning. In de haarvaten vindt continue
uitwisseling van extracellulaire vloeistoffen plaats tussen het plasma deel
van het bloed en de interstitiële vloeistof dat de intercellulaire ruimtes
vult. De wand van haarvaten is doorlaatbaar voor meeste moleculen
behalve plasma-eiwitten. Grote hoeveelheden diffunderen op deze manier
tussen het bloed en de weefselruimten. Diffusie wordt veroorzaakt door
kinetische beweging van de moleculen, die continu stuiteren in alle
richtingen en dus ook door de capillaire poriën. Dit mixen (diffusie)
gebeurd bij bijna alle cellen binnen een paar seconden, wat de
homogeniteit van de extracellulaire vloeistof bewaard.
Ademhalingssysteem: bloed stroomt altijd langs longen waar zuurstof
wordt opgenomen in de alveoli. Het alveolaire membraan is maar 0,4 tot 2
micrometer dik, wat een snelle diffusie van zuurstof tussen het lumen
(vaatholte) van de longhaarvaten en de alveoli mogelijk maakt.
Gastro-intestinale stelsel: het grote deel bloed wat hierlangs stroomt
absorbeert verschillende opgeloste voedingsstoffen uit het verteerde
voedsel in de extracellulaire vloeistof in het bloed, stoffen zoals
koolhydraten, vetzuren en aminozuren.
Lever: de lever verandert de chemische samenstelling van vele stoffen naar
5
