Griekse Figuratieve Kunst
Vazen en Sculptuur
Ca. 1050 - 146 v.C.
Vanaf Duistere Tijden tot Romeinse Verovering in 146 v.C.
We beginnen zo bij de Duistere Tijden
, 2.1. VAAS SCHILDERKUNST
duistere tijden (1100 – 900 vC)
In de 11e eeuw v.C. (1100 v.C.) vond de ondergang van de Mykeense beschaving plaats –
! Griekenland zeer dunbevolkt, armoede, weinig materiële resten.
Het weinige aardewerk bestaat uit versimpelde Mykeense vormen.
Uit deze schaarse cultuur, ontwikkelt langzaam de volgende stijl: proto-geometrische stijl.
Proto-Geometrische Stijl. (ca. 1050 vC)
Rond 1050 v.Chr. ontstaat een type schijf gedraaid aardewerk met zeer eenvoudige,
geometrische versiering, dat zich over de Griekse wereld verspreidt.
Dit zie je in de enkele cirkels/ruitjes/vierkantjes etc. Men gaat dus weer dingen versieren.
Éen van de ontdekkingen die we zin is de passer. Je ziet het gaatje in het midden zitten.
, Geometrische stijl (900 - 700 vC)
• Geometrische versieringen gaan uitbreiden
• Veel herhaling van geometrische vormen.
• Ook dierfiguren worden toegevoegd aan deze geometrische decoraties. Je ziet dat
deze figuren aangebracht worden in dezelfde herhalende stijl.
De ‘Dipylon amfoor’ (helemaal rechts) (ca.750 v.C.):
Ook weer diezelfde gebruikelijke geometrische patronen. Maar ook een scene van mensen
te. De eerste keer sinds duistere tijden mensen weer afgebeeld worden.
Deze vaas gevonden op groot grasveld (net buiten Athene), waaronder allemaal
crematiegraven lagen (as zat dus niet in de pot). Daarom denk we dat het een soort
grafmonument is. De afbeelding is een specifieke gebeurtenis, en het is waarschijnlijk special
voor deze gelegenheid gemaakt: eenheid van monument en afbeelding dus.
Ook komen in de geometrische tijd de eerste tekenen van (ook voor ons bekende) mythologie:
Zoals deze Dipylon
Krater uit 700 v.C:
Het bijzondere is dat we dit type schilden (8-vormig) alleen kennen uit een tijd ver vóór de
creatie-datum van deze vaas, uit de Mykeense wereld.
Als hier dus inderdaad bewust schilden uit het verleden zijn afgebeeld, betekent dit dat:
• Rond 700 v.C. de Grieken zelf archeologisch gingen graven
• De Griekse bevolking betekenis ging geven aan resten uit het verleden.
Hier is bewust een scene uit het verleden afgebeeld, “met de oude schilden”
Dit is óók de tijd dat de Homerus-verhalen verteld worden!
Zodra we de 700 v.C. naderen worden er steeds meer mythische verhalen verteld en
fantasiewezens op aardewerk afgebeeld….
, Archaïsche periode (700 – 450 v.C)
Orientaliserende stijl (vooral 700-600), zwart-figurige stijl, rood-figurige stijl en witgrondig
Langzaam steeds meer inhoud geven in voorstellingen: inhoudelijke ontwikkeling. Je
ziet dat steeds vaker complexe verhalen worden afgebeeld.
(650 v.C.)
Hier zien we een drinkbeker (550 vC):
Dit is het verhaal van Circe en Odysseus
Het bijzondere is, is dat het niet een soort stripverhaal
is, maar het hele verhaal in 1 scene, in 1 beeld, is
weergegeven.
Het was mogelijk het verhaal zo af te beelden worden
(zonder een eenheid van tijd), omdat mensen dus
blijkbaar het verhaal en de verhaallijn al kende! Dit
wijst erop dat het een populair verhaal was, dat het
vaak verteld werd!
Orientaliseende Stijl
Begin van de Archaïsche Periode
700 – 600 v.C.
De technische ontwikkelingen zie je terug in de steeds complexere afbeeldingen, zoals
de vele complexe Oosterse beesten en fantasiewezens in de oriëntalisterende stijl:
• ‘Orientaliserende’ stijl genoemd, omdat Grieken meer in contact met oosterse
bevolkingsgroepen: nemen allerlei oosterse dieren terug. Dit zie je dus ook terug
in die afbeeldingen van oosterse beesten.
• Ook opvallend is dat in deze specifieke tijd (700 – 600 v.C.) je ziet dat elk vlakje
gevuld moet worden. Iedere ruimte volgeplakt: ‘Horror vacui’ = kunstterm: angst
voor lege ruimten in een afbeelding.
Vazen en Sculptuur
Ca. 1050 - 146 v.C.
Vanaf Duistere Tijden tot Romeinse Verovering in 146 v.C.
We beginnen zo bij de Duistere Tijden
, 2.1. VAAS SCHILDERKUNST
duistere tijden (1100 – 900 vC)
In de 11e eeuw v.C. (1100 v.C.) vond de ondergang van de Mykeense beschaving plaats –
! Griekenland zeer dunbevolkt, armoede, weinig materiële resten.
Het weinige aardewerk bestaat uit versimpelde Mykeense vormen.
Uit deze schaarse cultuur, ontwikkelt langzaam de volgende stijl: proto-geometrische stijl.
Proto-Geometrische Stijl. (ca. 1050 vC)
Rond 1050 v.Chr. ontstaat een type schijf gedraaid aardewerk met zeer eenvoudige,
geometrische versiering, dat zich over de Griekse wereld verspreidt.
Dit zie je in de enkele cirkels/ruitjes/vierkantjes etc. Men gaat dus weer dingen versieren.
Éen van de ontdekkingen die we zin is de passer. Je ziet het gaatje in het midden zitten.
, Geometrische stijl (900 - 700 vC)
• Geometrische versieringen gaan uitbreiden
• Veel herhaling van geometrische vormen.
• Ook dierfiguren worden toegevoegd aan deze geometrische decoraties. Je ziet dat
deze figuren aangebracht worden in dezelfde herhalende stijl.
De ‘Dipylon amfoor’ (helemaal rechts) (ca.750 v.C.):
Ook weer diezelfde gebruikelijke geometrische patronen. Maar ook een scene van mensen
te. De eerste keer sinds duistere tijden mensen weer afgebeeld worden.
Deze vaas gevonden op groot grasveld (net buiten Athene), waaronder allemaal
crematiegraven lagen (as zat dus niet in de pot). Daarom denk we dat het een soort
grafmonument is. De afbeelding is een specifieke gebeurtenis, en het is waarschijnlijk special
voor deze gelegenheid gemaakt: eenheid van monument en afbeelding dus.
Ook komen in de geometrische tijd de eerste tekenen van (ook voor ons bekende) mythologie:
Zoals deze Dipylon
Krater uit 700 v.C:
Het bijzondere is dat we dit type schilden (8-vormig) alleen kennen uit een tijd ver vóór de
creatie-datum van deze vaas, uit de Mykeense wereld.
Als hier dus inderdaad bewust schilden uit het verleden zijn afgebeeld, betekent dit dat:
• Rond 700 v.C. de Grieken zelf archeologisch gingen graven
• De Griekse bevolking betekenis ging geven aan resten uit het verleden.
Hier is bewust een scene uit het verleden afgebeeld, “met de oude schilden”
Dit is óók de tijd dat de Homerus-verhalen verteld worden!
Zodra we de 700 v.C. naderen worden er steeds meer mythische verhalen verteld en
fantasiewezens op aardewerk afgebeeld….
, Archaïsche periode (700 – 450 v.C)
Orientaliserende stijl (vooral 700-600), zwart-figurige stijl, rood-figurige stijl en witgrondig
Langzaam steeds meer inhoud geven in voorstellingen: inhoudelijke ontwikkeling. Je
ziet dat steeds vaker complexe verhalen worden afgebeeld.
(650 v.C.)
Hier zien we een drinkbeker (550 vC):
Dit is het verhaal van Circe en Odysseus
Het bijzondere is, is dat het niet een soort stripverhaal
is, maar het hele verhaal in 1 scene, in 1 beeld, is
weergegeven.
Het was mogelijk het verhaal zo af te beelden worden
(zonder een eenheid van tijd), omdat mensen dus
blijkbaar het verhaal en de verhaallijn al kende! Dit
wijst erop dat het een populair verhaal was, dat het
vaak verteld werd!
Orientaliseende Stijl
Begin van de Archaïsche Periode
700 – 600 v.C.
De technische ontwikkelingen zie je terug in de steeds complexere afbeeldingen, zoals
de vele complexe Oosterse beesten en fantasiewezens in de oriëntalisterende stijl:
• ‘Orientaliserende’ stijl genoemd, omdat Grieken meer in contact met oosterse
bevolkingsgroepen: nemen allerlei oosterse dieren terug. Dit zie je dus ook terug
in die afbeeldingen van oosterse beesten.
• Ook opvallend is dat in deze specifieke tijd (700 – 600 v.C.) je ziet dat elk vlakje
gevuld moet worden. Iedere ruimte volgeplakt: ‘Horror vacui’ = kunstterm: angst
voor lege ruimten in een afbeelding.
