Training Gespreksvaardigheden Strafrechtelijk kader
Bijeenkomst 1
PowerPoint 1:
Jeugdreclassering: er wordt een delict gepleegd en er is een grote kans dat dit nogmaals gaat
gebeuren (recidive). Er wordt dan een OTS uitgesproken door de jeugdreclassering.
Is een maatregel van de rechtbank. Mislukt deze maatregel (een gegeven kans) dan is de
volgende maatregel waarschijnlijk hoger.
Wat moet er in je leven veranderen om niet nog eens een gevaar te zijn voor anderen of een delict te
plegen? De jeugdreclasseringsmaatregel wordt door een rechter uitgesproken. Doel is om de situatie
die in het belang van de jeugdige is als uitgangspunt te nemen, in dialoog en met de jeugdige, waarbij
sprake is van een samenwerkingsverband/alliantie.
Doelgroep:
Jongeren vanaf 12 jaar die een delict hebben gepleegd en een sanctie opgelegd hebben gekregen
door de rechtbank (de maatregel duurt 2 jaar).
o Gericht op het voorkomen recidive (nogmaals plegen van een delict).
o Specifieke aandacht voor jongeren met een jeugdreclasseringsmaatregel.
Kans op nogmaals plegen delict:
o Jongere voelt zich niet schuldig.
o Familie (het is genormaliseerd).
o Crimineel netwerk (vriendenkeuze).
Een jeugdreclasseerder richt zich vooral op niet-sanctie factoren (vrienden, positieve schoolopvang,
nuttige vrije tijdsbesteding, relaties, middelen- en alcoholgebruik). Hier kan je invloed op uitoefenen,
hier kan de jongere zich in veranderen, zich positief in ontwikkelen.
Binnen dit spanningsveld is het nodig om de jeugdige zo nodig aan te spreken en/of in te grijpen. Als
jeugdreclasseerder heb je vooral veel contact met de jongere, wat minder met het gezin en de familie
om de jongere heen. Het is belangrijk om dit contact met de jeugdige niet kwijt te raken, door:
- Adequaat te positioneren en engageren.
en
- Het inzetten van methodische interventies.
Dan kun je een samenwerkingsrelatie aangaan.
Engageren en positioneren:
Zijn cruciale gespreksvaardigheden die nodig zijn in dit werkveld, maar ook als hulpverlener in de
vrijwillige kader.
Engageren:
Doen wat nodig is om te zorgen dat jeugdige en opvoeders actief meewerken.
Aansluiten bij wensen waar het kan.
Benoemen van positieve factoren.
Versterken van positieve factoren.
, Positioneren:
Dat doen wat nodig is om duidelijk te maken hoe de ontwikkeling en veiligheid van de jeugdige
gewaarborgd kan worden.
Samenwerken.
Duidelijkheid over rollen, bevoegdheden, plichten.
Spanningsveld.
In contact met de cliënt is er constante wisselwerking tussen engageren en positioneren.
Engageren en positioneren in het belang voor het kind…
Engageren: Positioneren:
Luisteren naar hun verhaal en hun Benadrukken dat je vanuit het belang
mening. van jongere denkt en handelt.
Vertellen wat goed gaat/ Aangeven wat moet en dat daarover
complimentengeven als dit lukt. niet valt te onderhandelen.
Je bent er voor de jongere en zorgt er Transparantie. Aangeven wat je ziet!
samen voor dat jongere doelen behaald. Aangeven wat je hoort!
Haalbare doelen die klein zijn (SMART) Bespreken van zaken die wel/niet in het
Kijken waarin je mee kunt gaan met belang zijn van de jongere.
wensen jongere. Vrijwillige hulpverlening heeft niet
Praktische zaken regelen. gewerkt of was niet mogelijk. Dit is
gedwongen en geeft juridische
“dwangmiddelen” zoals: gele/rode
kaart.
Vraagtechnieken:
Toon je interesse
Win je sympathie
Zorg je voor een prettige sfeer
Krijg je informatie
Check je of de ander je begrepen heeft
Gaat de ander nadenken
Hou je het initiatief
Luister niveaus:
Belangrijk bij de gespreksvoering:
1. Negeren:
Je bent er wel in fysieke aanwezigheid, maar luistert bewust niet, er dringt niets van wat
wordt gezegd door, omdat er een focus is op iets anders.
2. Cosmetisch luisteren:
Betekent dat je doet alsof je luistert. Het eerste deel valt niet op bij de spreker. Werkt dus
subtiel, maar zal in tijd uiteindelijk opvallen.
3. Selectief luisteren:
Wat je doet is dat je van onbewust naar bewust luisteren gaat. Je zoekt dan naar wat je wilt
horen en bekijkt of je daar een ingang bij kan krijgen bij de ander. In je brein ga je razend snel
op zoek naar herkenning.
Bijeenkomst 1
PowerPoint 1:
Jeugdreclassering: er wordt een delict gepleegd en er is een grote kans dat dit nogmaals gaat
gebeuren (recidive). Er wordt dan een OTS uitgesproken door de jeugdreclassering.
Is een maatregel van de rechtbank. Mislukt deze maatregel (een gegeven kans) dan is de
volgende maatregel waarschijnlijk hoger.
Wat moet er in je leven veranderen om niet nog eens een gevaar te zijn voor anderen of een delict te
plegen? De jeugdreclasseringsmaatregel wordt door een rechter uitgesproken. Doel is om de situatie
die in het belang van de jeugdige is als uitgangspunt te nemen, in dialoog en met de jeugdige, waarbij
sprake is van een samenwerkingsverband/alliantie.
Doelgroep:
Jongeren vanaf 12 jaar die een delict hebben gepleegd en een sanctie opgelegd hebben gekregen
door de rechtbank (de maatregel duurt 2 jaar).
o Gericht op het voorkomen recidive (nogmaals plegen van een delict).
o Specifieke aandacht voor jongeren met een jeugdreclasseringsmaatregel.
Kans op nogmaals plegen delict:
o Jongere voelt zich niet schuldig.
o Familie (het is genormaliseerd).
o Crimineel netwerk (vriendenkeuze).
Een jeugdreclasseerder richt zich vooral op niet-sanctie factoren (vrienden, positieve schoolopvang,
nuttige vrije tijdsbesteding, relaties, middelen- en alcoholgebruik). Hier kan je invloed op uitoefenen,
hier kan de jongere zich in veranderen, zich positief in ontwikkelen.
Binnen dit spanningsveld is het nodig om de jeugdige zo nodig aan te spreken en/of in te grijpen. Als
jeugdreclasseerder heb je vooral veel contact met de jongere, wat minder met het gezin en de familie
om de jongere heen. Het is belangrijk om dit contact met de jeugdige niet kwijt te raken, door:
- Adequaat te positioneren en engageren.
en
- Het inzetten van methodische interventies.
Dan kun je een samenwerkingsrelatie aangaan.
Engageren en positioneren:
Zijn cruciale gespreksvaardigheden die nodig zijn in dit werkveld, maar ook als hulpverlener in de
vrijwillige kader.
Engageren:
Doen wat nodig is om te zorgen dat jeugdige en opvoeders actief meewerken.
Aansluiten bij wensen waar het kan.
Benoemen van positieve factoren.
Versterken van positieve factoren.
, Positioneren:
Dat doen wat nodig is om duidelijk te maken hoe de ontwikkeling en veiligheid van de jeugdige
gewaarborgd kan worden.
Samenwerken.
Duidelijkheid over rollen, bevoegdheden, plichten.
Spanningsveld.
In contact met de cliënt is er constante wisselwerking tussen engageren en positioneren.
Engageren en positioneren in het belang voor het kind…
Engageren: Positioneren:
Luisteren naar hun verhaal en hun Benadrukken dat je vanuit het belang
mening. van jongere denkt en handelt.
Vertellen wat goed gaat/ Aangeven wat moet en dat daarover
complimentengeven als dit lukt. niet valt te onderhandelen.
Je bent er voor de jongere en zorgt er Transparantie. Aangeven wat je ziet!
samen voor dat jongere doelen behaald. Aangeven wat je hoort!
Haalbare doelen die klein zijn (SMART) Bespreken van zaken die wel/niet in het
Kijken waarin je mee kunt gaan met belang zijn van de jongere.
wensen jongere. Vrijwillige hulpverlening heeft niet
Praktische zaken regelen. gewerkt of was niet mogelijk. Dit is
gedwongen en geeft juridische
“dwangmiddelen” zoals: gele/rode
kaart.
Vraagtechnieken:
Toon je interesse
Win je sympathie
Zorg je voor een prettige sfeer
Krijg je informatie
Check je of de ander je begrepen heeft
Gaat de ander nadenken
Hou je het initiatief
Luister niveaus:
Belangrijk bij de gespreksvoering:
1. Negeren:
Je bent er wel in fysieke aanwezigheid, maar luistert bewust niet, er dringt niets van wat
wordt gezegd door, omdat er een focus is op iets anders.
2. Cosmetisch luisteren:
Betekent dat je doet alsof je luistert. Het eerste deel valt niet op bij de spreker. Werkt dus
subtiel, maar zal in tijd uiteindelijk opvallen.
3. Selectief luisteren:
Wat je doet is dat je van onbewust naar bewust luisteren gaat. Je zoekt dan naar wat je wilt
horen en bekijkt of je daar een ingang bij kan krijgen bij de ander. In je brein ga je razend snel
op zoek naar herkenning.
