Mijn dagje in Walibi Holland
We werden al vroeg wakker de dag dat we naar Walibi zouden gaan, we wouden er namelijk
het liefst om 11 uur zijn, dan ging het park open en was het hopelijk dus nog niet zo druk.
We hebben anderhalf uur gereden.
Toen we aankwamen hoefden we gelukkig niet in de mega rij te staan die we als eerste
zagen! Mijn ouders hadden online tickets gekocht dus hoefde we de tickets alleen maar te
scannen en konden we gelijk doorlopen. Dat scheelde ons weer een half uur!
Helaas hadden we daarna minder geluk, we wouden als eerste graag in de xpress, een
achtbaan die we als eerste tegenkwamen. We hadden gelijk al problemen.
Blijkbaar moet je een app downloaden waarop je dus een achtbaan kunt opzoeken waar je in
wil, daar klik je dan op en dan moet je soort van eerst online in de rij staan, als je dan een
bepaalde tijd had gewacht kreeg je een QR code, die moest je laten zien aan degene die bij
die attractie staat laten zien en dan moet je ook nog eens in het echte leven in een rij gaan
staan.
Na allemaal drama hadden we eindelijk een klein beetje door hoe het werkte. Na ongeveer
een half uur staan en verveeld wachten konden we eindelijk de achtbaan in.
Mijn moeder en jongste broertje zijn niet meegegaan, die gingen rond lopen in het park
want mijn jongste broertje was te klein voor die attractie.
De attractie was echt super leuk! Als eerst ging je door een soort spookhuis alleen dan
zonder mensen die je laten schrikken, het was donker en je moest door een paar smalle
gangen en kamers lopen, er was geluid van krakende vloeren en treinen die je ieder moment
aan zouden kunnen rijden. We vonden het best wel leuk en eng! Vooral mijn broertje, die
vond het geweldig! En dan moest nog de achtbaan komen!
Natuurlijk zaten ik en mijn zusje vooraan in de achtbaan! Dat gebeurd echt altijd maar vind ik
ook wel echt gaaf!
Voordat de achtbaan begon te rijden hoorde je een geluid dat zo echt was alsof je in de
Millennium Falcon van Star Wars zit dat op het punt staat een hyperspace jump te maken
(dan gaat het schip dus soort van ineens heel snel! Sneller dan licht!) En als je naar boven en
recht voor je keek leek het nog echter! Zelf al bewoog je niet leek het net alsof je heel snel
vooruit ging!
Toen ging de achtbaan vooruit en ook wel echt snel! Iedereen vond het echt geweldig! Je
ging echt van links naar rechts, van onder naar boven en ging zelfs zo vaak op z’n kop dat je
er gewoon duizelig van werd.
Hierna hebben we mijn moeder en jongste broertje opgezocht. Hun zaten in een super
schattig treintje dat over een spoor door het park heen reed, hun hebben het gelukkig ook
leuk gehad!
We zijn nog in een paar attracties geweest, het was allemaal erg leuk! Helaas heeft het wel
een behoorlijk tijdje geregend waardoor uiteindelijk heel veel achtbanen dicht moesten. Dat
was wel erg jammer. In veel attracties zijn we ook niet geweest. Je moest bijna voor alle
attracties twee uur wachten, maar dat is bijna in alle attractieparken zo.
We werden al vroeg wakker de dag dat we naar Walibi zouden gaan, we wouden er namelijk
het liefst om 11 uur zijn, dan ging het park open en was het hopelijk dus nog niet zo druk.
We hebben anderhalf uur gereden.
Toen we aankwamen hoefden we gelukkig niet in de mega rij te staan die we als eerste
zagen! Mijn ouders hadden online tickets gekocht dus hoefde we de tickets alleen maar te
scannen en konden we gelijk doorlopen. Dat scheelde ons weer een half uur!
Helaas hadden we daarna minder geluk, we wouden als eerste graag in de xpress, een
achtbaan die we als eerste tegenkwamen. We hadden gelijk al problemen.
Blijkbaar moet je een app downloaden waarop je dus een achtbaan kunt opzoeken waar je in
wil, daar klik je dan op en dan moet je soort van eerst online in de rij staan, als je dan een
bepaalde tijd had gewacht kreeg je een QR code, die moest je laten zien aan degene die bij
die attractie staat laten zien en dan moet je ook nog eens in het echte leven in een rij gaan
staan.
Na allemaal drama hadden we eindelijk een klein beetje door hoe het werkte. Na ongeveer
een half uur staan en verveeld wachten konden we eindelijk de achtbaan in.
Mijn moeder en jongste broertje zijn niet meegegaan, die gingen rond lopen in het park
want mijn jongste broertje was te klein voor die attractie.
De attractie was echt super leuk! Als eerst ging je door een soort spookhuis alleen dan
zonder mensen die je laten schrikken, het was donker en je moest door een paar smalle
gangen en kamers lopen, er was geluid van krakende vloeren en treinen die je ieder moment
aan zouden kunnen rijden. We vonden het best wel leuk en eng! Vooral mijn broertje, die
vond het geweldig! En dan moest nog de achtbaan komen!
Natuurlijk zaten ik en mijn zusje vooraan in de achtbaan! Dat gebeurd echt altijd maar vind ik
ook wel echt gaaf!
Voordat de achtbaan begon te rijden hoorde je een geluid dat zo echt was alsof je in de
Millennium Falcon van Star Wars zit dat op het punt staat een hyperspace jump te maken
(dan gaat het schip dus soort van ineens heel snel! Sneller dan licht!) En als je naar boven en
recht voor je keek leek het nog echter! Zelf al bewoog je niet leek het net alsof je heel snel
vooruit ging!
Toen ging de achtbaan vooruit en ook wel echt snel! Iedereen vond het echt geweldig! Je
ging echt van links naar rechts, van onder naar boven en ging zelfs zo vaak op z’n kop dat je
er gewoon duizelig van werd.
Hierna hebben we mijn moeder en jongste broertje opgezocht. Hun zaten in een super
schattig treintje dat over een spoor door het park heen reed, hun hebben het gelukkig ook
leuk gehad!
We zijn nog in een paar attracties geweest, het was allemaal erg leuk! Helaas heeft het wel
een behoorlijk tijdje geregend waardoor uiteindelijk heel veel achtbanen dicht moesten. Dat
was wel erg jammer. In veel attracties zijn we ook niet geweest. Je moest bijna voor alle
attracties twee uur wachten, maar dat is bijna in alle attractieparken zo.
