Samenvatting klinisch redeneren (in de kinesitherapie)

KLINISCH REDENEREN
Inhoudsopgave
1.belang van klinisch redeneren...............................................................................2
2.klinisch redeneren binnen een biopsychosociaal model.............................................3
3.klinisch redeneermodel.........................................................................................4
3.1.globale structuur van het model.......................................................................4
3.2.beperkingen van het model.............................................................................5
4.belangrijke termen..............................................................................................6
4.1.herkenbare klachten.......................................................................................6
4.2.‘Treatable aspects’ (behandelbare aspecten).....................................................6
4.3.comparable sign............................................................................................7
5.de verschillende onderdelen van het klinisch redeneermodel.....................................8
5.1.hypothese na de anamnese.............................................................................8
5.1.1.pathoanatomische diagnose en structuurdifferentiatie...................................9
5.1.1.1.pathoanatomische diagnose.................................................................9
5.1.1.2.rode vlaggen......................................................................................9
5.1.1.3.structuurdifferentiatie..........................................................................9
5.1.1.4.differentiaaldiagnostiek........................................................................9
5.1.1.5.informatie uit de anamnese..................................................................9
5.1.1.6.sturing van het klinisch onderzoek.......................................................14
5.1.1.7.beperkingen van het pathoanatomische model......................................14
5.1.1.8.belang van de pathoanatomische diagnose...........................................15
5.1.2.pijnclassificatie.......................................................................................16
5.1.2.1.nociceptieve pijn...............................................................................16
5.1.2.2.neuropatische pijn.............................................................................19
5.1.2.3.nociplastische pijn.............................................................................21
5.1.2.4.gemengd type..................................................................................22
5.1.3.klachtenmechanisme...............................................................................23
5.1.3.1.sturing van het klinische onderzoek.....................................................26
5.1.4.invloed van levenstijl en algemene gezondheid...........................................27
5.1.5. samengevat..........................................................................................27
5.2.voorzorgsmaatregelen voor het klinisch onderzoek...........................................27
6.kinesitherapeutische diagnose.............................................................................28
6.1.de hypothese na de anamnese.......................................................................28
6.2.de hypothese na het klinisch onderzoek..........................................................28

1

, 6.3.kritische reflectie..........................................................................................29
7.bijlagen............................................................................................................30
7.1. schema klinisch redeneermodel.....................................................................30




1.BELANG VAN KLINISCH REDENEREN

Klinisch redeneren is een proces dat een therapeut begeleidt door de verschillende
interacties met een patiënt, beginnend met de eerste ontmoeting tot aan de afsluiting
van de behandeling.

Therapeut

 Info verzamelen over patiënt

2

, o Hypotheses vormen over aard problematiek en gepaste aanpak
 Tijdens anamnese en klinisch onderzoek
o Hypothese vormen over Kinesitherapeutische diagnose
 Samenspraak patiënt behandeling starten
 Krijgen nieuwe info  hypothese evalueren
o Bevestigt
o Verworpen
 Veel info bij anamnese
o Herevalueren en toetsen hypothese veelvuldig gebeuren
 Toetsen hypothese gebeurt ook in latere fase
 gedurende behandelsessies extra informatie verkregen zal
worden door zowel verbale als non-verbale interacties met
de patiënt
 voorvallen behandeling niet in het verwachte effect
resulteert, waardoor de therapeut zijn hypotheses opnieuw
ter discussie moet stellen




Figuur 1: patient-centred model of clinical reasoning
2.KLINISCH REDENEREN BINNEN EEN BIOPSYCHOSOCIAAL MODEL

Klinisch redeneren betekent dat een therapeut rekening houdt met alle factoren die
een invloed (kunnen) hebben op de klachten of het functioneren van de patiënt.

Redeneren problematiek  meer dan enkel medische pathoanatomische info

 Patiënten zelfde pathologie en medische situatie  andere aanpak
o Oorzaken
 Beleving , intensiteit, pijn  sterk beïnvloed door


‘kinesitherapeutische diagnose’ verstaan we niet
enkel de pathoanatomische diagnose, maar ook de
fysieke, persoonlijke en externe factoren die ze
beïnvloeden en dus rechtstreeks of onrechtstreeks
de kinesitherapeutische behandeling zullen sturen.
3

,  Contextuele factoren
 Emoties
 Cognities
 Activiteiten en participatie niveau patiënt bepalen  bepalen welke
maten de klacht hindert in leven patiënt
 Externe factoren
 Thuissituatie
 Interne factoren Bepalen omgang met klacht
 Weerbaarheid
 Pathologie kan op fysiek vlak anders presenteren bij elke patiënt
 Pathologie verschillende oorzaken en gevolgen hebben

Klinisch redeneerproces

 Therapeut te weten komen welke factoren inw elke maten functioneren patiënt
beïnvloeden
 Hoe deze factoren in kaart te brengen
 Implicaties van het behandelplan

 belang altijd vanuit het individueel perspectief van de patiënt gebeurt (patient
centered)

 factoren dragen bij tot het stellen van een kinesitherapeutische diagnose.  ICF

Basisbegrip Omschrijving uitvoeren van
Anatomische Positie, aanwezigheid, activiteiten.
eigenschappen vorm en continuïteit Participatie Iemands deelname aan
van onderdelen van het het maatschappelijke
lichaam. leven.
Functies Fysiologische en Participatieproblemen Problemen die iemand
mentale eigenschappen heeft met het
van het menselijke deelnemen aan het
organisme. maatschappelijke
Stoornissen Afwijkingen in of leven.
verlies van functies of Externe factoren Iemands fysieke en
anatomische sociale omgeving.
eigenschappen. Persoonlijke factoren Iemands individuele
Activiteiten Onderdelen van achtergrond.
iemands handelen.
Beperkingen Moeilijkheden die
iemand heeft met het



3.KLINISCH REDENEERMODEL

3.1.GLOBALE STRUCTUUR VAN HET MODEL

Doel: sturing geven beginnende therapeut

 gestructureerde denkwijze en manier van aanpak te stimuleren

4

,  klinisch onderzoek belangrijk om een gestructureerde selectie van testen en
evaluaties uit te voeren
o vermeden dat er een overmaat aan (onnodige) testen wordt uitgevoerd
 nadelen overmaat aan testen
 kostbare tijdverspilling
 onnodige ongerustheid creëren bij patiënt
 overzicht verliezen
 klachten onnodig provoceren

globale structuur klinisch redeneermodel

 groen en oranje = info anamnese en
klinisch onderzoek, redenring en
hypothesevorming
 blauw= behandelplan en (her)evaluatie




Figuur 2: globale structuur van het klinisch
redeneermodel




3.2.BEPERKINGEN VAN HET MODEL

1ste

 uitschijnen dat
o anamnese, klinisch onderzoek en behandeling = 3 aparte onderdelen
 onderdelen echter veel invloed op elkaar en zal de interactie het
verloop van deze onderdelen zeer sterk bepalen
 pijlen weg gelaten uit model  verwarring




Figuur 3: weergaven van de onderlinge interactie tussen
'anamnese', 'klinisch onderzoek' en 'behandeling'




2de



5