Zelfconcept: iemands bewustzijn over de eigen persoonlijke
karaktereigenschappen, mogelijkheden en kwaliteiten en hoe deze zijn vergeleken
bij die van andere mensen. Zelfconcept is een multidimensionale constructie
gerelateerd aan zelf beleefde motorische competentie, gedurende de kindertijd
en daarna.
Zelfwaardering: waardebepaling die iemand geeft voor zijn persoonlijke
karaktereigenschappen, mogelijkheden en kwaliteiten.
Zelfconcept is dus hoe iemand zichzelf ziet en zelfwaardering is de waardering die
daaraan gegeven wordt.
Zelfvertrouwen: het geloof dat iemand heeft in zijn persoonlijke
karaktereigenschappen, mogelijkheden en kwaliteiten om een kennis-,
vaardigheids- en/of attitudetaak met goed gevolg op te lossen, te volbrengen.
Gerelateerd aan de situatie.
Competentie = daadwerkelijk succes in het voldaan aan de specifieke eisen die
bereikt dienen te worden. Belangrijke factor in de ontwikkeling van de
zelfwaardering en het zelfconcept.
Beleefde competentie: het gevoel of je aanleg hebt voor het met succes
volbrengen van specifieke eisen die bereikt dienen te worden.
Het zelfconcept is geleerd tijdens de kindertijd en als het zich eenmaal volledig
heeft gevestigd, is het bijna onmogelijk om het te veranderen. Kinderen
ontwikkelen hun zelfconcept in een omgang met liefdevolle, capabele en zorgvolle
volwassenen. Vertrouwen is een kernbegrip. Ouders, onderwijzers en
trainers/coaches zijn belangrijke identificatiefiguren in het leven van kinderen.
Eén van de belangrijkste factoren die motivatie bepalen, is de beleving van de
competentie. De kwaliteit van de ervaringen is daarbij bepalend voor de
ontwikkeling van die competentie. Competentie op zijn beurt stuurt weer het
vertrouwen aan en vertrouwen op zijn beurt vergroot de positieve kijk op jezelf.
Beleefde competentie en feitelijke competentie promoten zelfvertrouwen.
Zelfvertrouwen heeft de mogelijkheid om aspecten van iemands zelfwaardering en zelfconcept te
versterken.
Een negatief zelfconcept kan desastreuze gevolgen hebben voor alle aspecten in het leven van het
kind.
Beleefde competentie in bewegen kan verhoogd en versterkt worden door bewegingsonderwijs dat
gebaseerd is op succesgeoriënteerde activiteiten. Succesgeoriënteerde bewegingservaringen spelen
een belangrijke rol in het versterken van het zelfconcept.
, 5 belangrijkste factoren in de positieve ontwikkeling van het zelfconcept
1) Activiteiten aanbieden, rekening houdend met het ontwikkelingsniveau
2) Activiteiten aanbieden, met een duidelijk opbouw (makkelijk – moeilijk)
3) Stellen van persoonlijke/individuele haalbare doelstellingen
4) Activiteiten die spannend en avontuurlijk zijn
5) Aanmoediging en complimenten
4 C’s bewegingsonderwijs (hoort bij Pijning):
• Constateren: Zag de lesgever de gespeelde loop- en lukproblemen?
• Corrigeren: Nem de lesgever maatregelen om deze op te lossen?
• Controleren: Hadden de oplossingen effect?
• Complimenteren: Beloonde de lesgever het toepassen?
Organisatievormen:
• Klassikale les: hele klas, tegelijkertijd hetzelfde. Bijv.: kringspelen, tikspelen
• Vrije les: allerlei verschillende materialen en activiteiten klaar staan, die uitdagen om te gaan
bewegen. Bijv.: speeltuin les (zwaaien etc)
• Vakken les: Tuintjes. Bijv.: / 4 vakken, 1 leerlijn per vak – leerlijnen combineren
Theorie van Vygotsky
Zone van de actuele ontwikkeling: wat een kind zelfstandig kan.
Zone van de naaste ontwikkeling: aanspreken van het kind op een niveau dat net buiten bereik is van
wat een kind op eigen kracht kan. Het kind kan dit niveau niet zelfstandig bereiken, maar wel met
hulp van een leerkracht (bijvoorbeeld).
karaktereigenschappen, mogelijkheden en kwaliteiten en hoe deze zijn vergeleken
bij die van andere mensen. Zelfconcept is een multidimensionale constructie
gerelateerd aan zelf beleefde motorische competentie, gedurende de kindertijd
en daarna.
Zelfwaardering: waardebepaling die iemand geeft voor zijn persoonlijke
karaktereigenschappen, mogelijkheden en kwaliteiten.
Zelfconcept is dus hoe iemand zichzelf ziet en zelfwaardering is de waardering die
daaraan gegeven wordt.
Zelfvertrouwen: het geloof dat iemand heeft in zijn persoonlijke
karaktereigenschappen, mogelijkheden en kwaliteiten om een kennis-,
vaardigheids- en/of attitudetaak met goed gevolg op te lossen, te volbrengen.
Gerelateerd aan de situatie.
Competentie = daadwerkelijk succes in het voldaan aan de specifieke eisen die
bereikt dienen te worden. Belangrijke factor in de ontwikkeling van de
zelfwaardering en het zelfconcept.
Beleefde competentie: het gevoel of je aanleg hebt voor het met succes
volbrengen van specifieke eisen die bereikt dienen te worden.
Het zelfconcept is geleerd tijdens de kindertijd en als het zich eenmaal volledig
heeft gevestigd, is het bijna onmogelijk om het te veranderen. Kinderen
ontwikkelen hun zelfconcept in een omgang met liefdevolle, capabele en zorgvolle
volwassenen. Vertrouwen is een kernbegrip. Ouders, onderwijzers en
trainers/coaches zijn belangrijke identificatiefiguren in het leven van kinderen.
Eén van de belangrijkste factoren die motivatie bepalen, is de beleving van de
competentie. De kwaliteit van de ervaringen is daarbij bepalend voor de
ontwikkeling van die competentie. Competentie op zijn beurt stuurt weer het
vertrouwen aan en vertrouwen op zijn beurt vergroot de positieve kijk op jezelf.
Beleefde competentie en feitelijke competentie promoten zelfvertrouwen.
Zelfvertrouwen heeft de mogelijkheid om aspecten van iemands zelfwaardering en zelfconcept te
versterken.
Een negatief zelfconcept kan desastreuze gevolgen hebben voor alle aspecten in het leven van het
kind.
Beleefde competentie in bewegen kan verhoogd en versterkt worden door bewegingsonderwijs dat
gebaseerd is op succesgeoriënteerde activiteiten. Succesgeoriënteerde bewegingservaringen spelen
een belangrijke rol in het versterken van het zelfconcept.
, 5 belangrijkste factoren in de positieve ontwikkeling van het zelfconcept
1) Activiteiten aanbieden, rekening houdend met het ontwikkelingsniveau
2) Activiteiten aanbieden, met een duidelijk opbouw (makkelijk – moeilijk)
3) Stellen van persoonlijke/individuele haalbare doelstellingen
4) Activiteiten die spannend en avontuurlijk zijn
5) Aanmoediging en complimenten
4 C’s bewegingsonderwijs (hoort bij Pijning):
• Constateren: Zag de lesgever de gespeelde loop- en lukproblemen?
• Corrigeren: Nem de lesgever maatregelen om deze op te lossen?
• Controleren: Hadden de oplossingen effect?
• Complimenteren: Beloonde de lesgever het toepassen?
Organisatievormen:
• Klassikale les: hele klas, tegelijkertijd hetzelfde. Bijv.: kringspelen, tikspelen
• Vrije les: allerlei verschillende materialen en activiteiten klaar staan, die uitdagen om te gaan
bewegen. Bijv.: speeltuin les (zwaaien etc)
• Vakken les: Tuintjes. Bijv.: / 4 vakken, 1 leerlijn per vak – leerlijnen combineren
Theorie van Vygotsky
Zone van de actuele ontwikkeling: wat een kind zelfstandig kan.
Zone van de naaste ontwikkeling: aanspreken van het kind op een niveau dat net buiten bereik is van
wat een kind op eigen kracht kan. Het kind kan dit niveau niet zelfstandig bereiken, maar wel met
hulp van een leerkracht (bijvoorbeeld).
