PEDAGOGIEK EN GEZINSONDERSTEUNING
LES 2: HET VOORSPELBARE KIND
6 kindbeelden
1. Het voorspelbare kind
2. Het kind als burger
3. Het witte kind
4. Het kind als risico
5. Het kind als held
6. Het kind als kapitaal
1. WAT HOUDT HET KINDBEELD IN? (10 ELEMENTEN)
- Het kind is voorspelbaar en in die zin is het een louter technische aangelegenheid.
- De ontwikkeling van het kind verloopt volgens vaste stadia. Bij misloop kijkt men naar wat fout liep in
het vorig stadium.
- Er is een norm en hoe vroeger men die norm bereikt, hoe beter = De Olympische Spelen van de
Ontwikkeling.
- Het kind moet zo perfect mogelijk zijn en er is minder tolerantie voor wie afwijkt van het gemiddelde.
- Wie afwijkt moet zo snel mogelijk geremedieerd worden.
- Het kind dreigt soms opgesloten te zitten in een label en ‘is’ enkel nog het label.
Je wijkt af van de norm
- Erg adult-centrisch model: kind is ‘onaf’ en moet evolueren naar volwassenheid.
- De mens is maakbaar: verbeterbaar.
Klopt niet altijd, niet alles is zomaar maakbaar. Kinderen kunnen soms een heel moeilijk
proces doormaken
- Zinvol is wat we kunnen meten. Wat we niet kunnen meten is minder belangrijk en zinvol.
Meten is weten, perfectie, de norm, het moet vooruitgaan
- De druk op ouders om perfect te zijn is groot.
Je moet de eerste 1000 dagen alles goed doen en een goed contact hebben etc
, 2. WAT IS DE ROL VAN DE VOLWASSENE?
- De volwassene moet de ontwikkeling goed in het oog houden door vroegtijdige opsporing, diagnose
en classificatie.
- De ouder wordt gedwongen in de rol van expert-ouder= ‘Pedagogisering’ van ouders.
- De ouder moet expert worden en is verantwoordelijk voor de ontwikkeling van het kind
3. WAT VERTELT DIT OVER DE SAMENLEVING?
Dit kindbeeld weerspiegelt de neoliberale samenleving die gekenmerkt is door:
- Vooruitgang is belangrijk
- Competitie is belangrijker dan coöperatie: ieder voor zich
- Weinig aandacht voor ongelijke kansen
4. WAT IS DE ROL VAN DE PEDAGOGIEK?
In dit kindbeeld is de rol van de pedagogiek: bijdragen aan de voorspelbaarheid van de opvoeding.
Kritische kanttekening
- De pedagogiek moet niet altijd bijdragen tot de voorspelbaarheid van de opvoeding maar moet wel
leren omgaan met onvoorspelbaarheid. Het niet voorspellen, het niet weten, het samen zoeken is
veel belangrijker. (je weet niet hoe het kind zich verder gaat ontwikkelen)
- Leren omgaan met onvoorspelbaarheid vraagt dialoog en pedagogische bescheidenheid
- Aan ouders duidelijk maken dat het goed is dat ze hun kinderen stimuleren en faciliteren, maar dat
ouderschap onvoorspelbaar is.
- Dialoog en bescheidenheid, dit is belangrijk om als ouder niet te onbescheiden te zijn
LES 2: HET VOORSPELBARE KIND
6 kindbeelden
1. Het voorspelbare kind
2. Het kind als burger
3. Het witte kind
4. Het kind als risico
5. Het kind als held
6. Het kind als kapitaal
1. WAT HOUDT HET KINDBEELD IN? (10 ELEMENTEN)
- Het kind is voorspelbaar en in die zin is het een louter technische aangelegenheid.
- De ontwikkeling van het kind verloopt volgens vaste stadia. Bij misloop kijkt men naar wat fout liep in
het vorig stadium.
- Er is een norm en hoe vroeger men die norm bereikt, hoe beter = De Olympische Spelen van de
Ontwikkeling.
- Het kind moet zo perfect mogelijk zijn en er is minder tolerantie voor wie afwijkt van het gemiddelde.
- Wie afwijkt moet zo snel mogelijk geremedieerd worden.
- Het kind dreigt soms opgesloten te zitten in een label en ‘is’ enkel nog het label.
Je wijkt af van de norm
- Erg adult-centrisch model: kind is ‘onaf’ en moet evolueren naar volwassenheid.
- De mens is maakbaar: verbeterbaar.
Klopt niet altijd, niet alles is zomaar maakbaar. Kinderen kunnen soms een heel moeilijk
proces doormaken
- Zinvol is wat we kunnen meten. Wat we niet kunnen meten is minder belangrijk en zinvol.
Meten is weten, perfectie, de norm, het moet vooruitgaan
- De druk op ouders om perfect te zijn is groot.
Je moet de eerste 1000 dagen alles goed doen en een goed contact hebben etc
, 2. WAT IS DE ROL VAN DE VOLWASSENE?
- De volwassene moet de ontwikkeling goed in het oog houden door vroegtijdige opsporing, diagnose
en classificatie.
- De ouder wordt gedwongen in de rol van expert-ouder= ‘Pedagogisering’ van ouders.
- De ouder moet expert worden en is verantwoordelijk voor de ontwikkeling van het kind
3. WAT VERTELT DIT OVER DE SAMENLEVING?
Dit kindbeeld weerspiegelt de neoliberale samenleving die gekenmerkt is door:
- Vooruitgang is belangrijk
- Competitie is belangrijker dan coöperatie: ieder voor zich
- Weinig aandacht voor ongelijke kansen
4. WAT IS DE ROL VAN DE PEDAGOGIEK?
In dit kindbeeld is de rol van de pedagogiek: bijdragen aan de voorspelbaarheid van de opvoeding.
Kritische kanttekening
- De pedagogiek moet niet altijd bijdragen tot de voorspelbaarheid van de opvoeding maar moet wel
leren omgaan met onvoorspelbaarheid. Het niet voorspellen, het niet weten, het samen zoeken is
veel belangrijker. (je weet niet hoe het kind zich verder gaat ontwikkelen)
- Leren omgaan met onvoorspelbaarheid vraagt dialoog en pedagogische bescheidenheid
- Aan ouders duidelijk maken dat het goed is dat ze hun kinderen stimuleren en faciliteren, maar dat
ouderschap onvoorspelbaar is.
- Dialoog en bescheidenheid, dit is belangrijk om als ouder niet te onbescheiden te zijn
