DEEL 1
Wat is Shapin's kritiek op Koyré's visie op de 'SR'?
→ Koyré legt volgens hem te veel focus op de wiskunde & het veranderde beeld van de kosmos alsof
dat de enige twee dingen waren die er in de 17e eeuw belangrijk waren. Voor Koryé was de SR
immers een “mutation de l’intellect humain”, dus een onomkeerbare verandering in het denken en
de natuurlijke filosofie die aanleiding gaf tot “la physique classique”. Daartoe behoren 2 specifieke
elementen nl. de vernietiging van de kosmos als eindig, gesloten en geordend systeem & de
geometrisering en infinitisering van de ruimte. De taal van die p.c. is de wiskunde en meer bepaald
de meetkunde.
→ Shapin ziet de S.R. bovendien niet als een conceptuele verandering die beïnvloedde hoe mensen
dachten. Maar: het merendeel van de mensen in de 17e eeuw waren zich niet bewust of waren het
niet eens met de denkers van de S.R. & het beeld dat wij hebben van de S.R. als een radicale
verandering komt voort uit de 17e eeuwse denkers die zelf benadrukten hoe vernieuwend wat zij
deden was
→ Shapin vindt dat de wetenschap niet los te zien valt van de religieuze sociologische of politieke
context en dat de praktijken en ideeën hierin zijn ingebed, terwijl Koyré vindt dat de SR onafhankelijk
optrad van sociologische, culturele en technologische factoren.
→ Koyré maakt en erg nauwe selectie van de wetenschappelijke ideeën die hij erkent en heeft een
zeer enge visie op zijn ‘helden’ (Kepler, Galileo, Descartes en Newton)
→ Koyré heeft een internalistische visie; de focus ligt op de ontwikkeling van ideeën, en het zijn ook
die ideeën waarop veranderingen zich voltrekken. Zijn nadruk ligt op ideeën, het conceptuele,
noumena en theorie. Shapin daarentegen stelt dat er in het algemeen een verschuiving is van theorie
naar context en praktijk en dat de SR dus evenzeer ging over praktijken als ideeën.
Overeenkomsten met Koyré:
→ Erkennen dat de ideeën die de wetenschappelijke denkers die wij bestueerd hadden, niet
altijd gedeeld werden door de massa (gangbare denkwijze)
→ Koyré erkent ook dat we met een hedendaagse blik naar de wetenschap van toen kijken,
maar hij verzet zich tegen deze Whig-interpretatie en wijst om historische relativiteit en
rationaliteit
Wat is Henry’s kritiek op Koyré's visie op de 'SR'?
→ Volgens Henry ontstond er tijdens de SR een wetenschappelijk denken dat bestond uit 2
componenten, nl. de mathematisering van het wereldbeeld en experimentalisme. Koryé verstond
onder die mathematisering de overgang van een Aristoteaanse manier van kijken naar een
Platonistische/ Pythagoreïsche manier. Henry ging hier niet mee akkoord: die mathematisering zag
hij als de overgang van een instrumentaal naar realistisch perspectief + verdwijning tussen boven- en
ondermaanse sfeer + toegenomen autoriteit van wiskundige bij de productie van kennisclaims tov de
fysieke wereld.
→ Koyré had 4 ‘helden’ centraal staan; Kepler, Descartes, Newton en Galileo. Hij schilderde deze
figuren echter wel op een bepaalde manier af, Galileo en Descartes werden door hem slechts gezien
als wiskundige en conceptuele vernieuwers. Als we dan naar hun wetenschappelijke praktijk kijken,
zien we dat beiden zich ook sterk hebben beziggehouden met experimenten. Hij had dus een zeer
enge visie op deze figuren. Henry daarentegen bespreekt ten eerste al meer dan 4 figuren. Bij de
bespreking van de belangrijkste wiskundige realisten noemt hij o.a. Copernicus, Brahe, Kepler,
Galileo, Descartes en Newton. Ook heeft hij, in tegenstelling tot Koyré, wel oog voor hun
experimenten.
Wat is Shapin's kritiek op Koyré's visie op de 'SR'?
→ Koyré legt volgens hem te veel focus op de wiskunde & het veranderde beeld van de kosmos alsof
dat de enige twee dingen waren die er in de 17e eeuw belangrijk waren. Voor Koryé was de SR
immers een “mutation de l’intellect humain”, dus een onomkeerbare verandering in het denken en
de natuurlijke filosofie die aanleiding gaf tot “la physique classique”. Daartoe behoren 2 specifieke
elementen nl. de vernietiging van de kosmos als eindig, gesloten en geordend systeem & de
geometrisering en infinitisering van de ruimte. De taal van die p.c. is de wiskunde en meer bepaald
de meetkunde.
→ Shapin ziet de S.R. bovendien niet als een conceptuele verandering die beïnvloedde hoe mensen
dachten. Maar: het merendeel van de mensen in de 17e eeuw waren zich niet bewust of waren het
niet eens met de denkers van de S.R. & het beeld dat wij hebben van de S.R. als een radicale
verandering komt voort uit de 17e eeuwse denkers die zelf benadrukten hoe vernieuwend wat zij
deden was
→ Shapin vindt dat de wetenschap niet los te zien valt van de religieuze sociologische of politieke
context en dat de praktijken en ideeën hierin zijn ingebed, terwijl Koyré vindt dat de SR onafhankelijk
optrad van sociologische, culturele en technologische factoren.
→ Koyré maakt en erg nauwe selectie van de wetenschappelijke ideeën die hij erkent en heeft een
zeer enge visie op zijn ‘helden’ (Kepler, Galileo, Descartes en Newton)
→ Koyré heeft een internalistische visie; de focus ligt op de ontwikkeling van ideeën, en het zijn ook
die ideeën waarop veranderingen zich voltrekken. Zijn nadruk ligt op ideeën, het conceptuele,
noumena en theorie. Shapin daarentegen stelt dat er in het algemeen een verschuiving is van theorie
naar context en praktijk en dat de SR dus evenzeer ging over praktijken als ideeën.
Overeenkomsten met Koyré:
→ Erkennen dat de ideeën die de wetenschappelijke denkers die wij bestueerd hadden, niet
altijd gedeeld werden door de massa (gangbare denkwijze)
→ Koyré erkent ook dat we met een hedendaagse blik naar de wetenschap van toen kijken,
maar hij verzet zich tegen deze Whig-interpretatie en wijst om historische relativiteit en
rationaliteit
Wat is Henry’s kritiek op Koyré's visie op de 'SR'?
→ Volgens Henry ontstond er tijdens de SR een wetenschappelijk denken dat bestond uit 2
componenten, nl. de mathematisering van het wereldbeeld en experimentalisme. Koryé verstond
onder die mathematisering de overgang van een Aristoteaanse manier van kijken naar een
Platonistische/ Pythagoreïsche manier. Henry ging hier niet mee akkoord: die mathematisering zag
hij als de overgang van een instrumentaal naar realistisch perspectief + verdwijning tussen boven- en
ondermaanse sfeer + toegenomen autoriteit van wiskundige bij de productie van kennisclaims tov de
fysieke wereld.
→ Koyré had 4 ‘helden’ centraal staan; Kepler, Descartes, Newton en Galileo. Hij schilderde deze
figuren echter wel op een bepaalde manier af, Galileo en Descartes werden door hem slechts gezien
als wiskundige en conceptuele vernieuwers. Als we dan naar hun wetenschappelijke praktijk kijken,
zien we dat beiden zich ook sterk hebben beziggehouden met experimenten. Hij had dus een zeer
enge visie op deze figuren. Henry daarentegen bespreekt ten eerste al meer dan 4 figuren. Bij de
bespreking van de belangrijkste wiskundige realisten noemt hij o.a. Copernicus, Brahe, Kepler,
Galileo, Descartes en Newton. Ook heeft hij, in tegenstelling tot Koyré, wel oog voor hun
experimenten.
