Samenvatting Ongelukken bij kinderen

Hoofdstuk 13 Ongelukken

De meeste ongelukken gebeuren thuis.

Brandwonden
De ernst van de brandwond wordt vastgesteld door de meting van de diepte en de
grootte van de brandwond.

Diepte van de brandwond

Eerste graads brandwond
Alleen de opperhuid is aangedaan. De verbranding is pijnlijk en geeft roodheid en
lichte oedeemvorming. De huid is wel intact.
De genezing vindt binnen enkele dagen plaats, er worden geen littekens gevormd.

Oppervlakkige tweedegraadsverbranding
De lederhuid is aangetast. Het is zeer pijnlijk. De huid is rood, er zijn blaren met
eventueel lichte necrose aan de opperhuid. Onder de blaren is het vochtig.
De genezing vindt binnen twee weken plaats, er wordt dan nieuw epitheel gevormd.
In principe hoeft er geen littekenvorming op te treden. Soms blijft er een donkere
verkleuring achter.

Diepe tweedegraadsverbranding
De opperhuid en een groot deel van de lederhuid en het onderhuids bindweefsel is
beschadigd. Spontane genenzing is alleen mogelijk als de wond schoon en
infectievrij blijft.
Vaal blijven er lelijke littekens achter, plastische chirurgie kan noodzakelijk zijn.
Omdat een deel van de zenuwuiteinden verbrand is, zijn deze brandwonden minder
pijnlijk.

Derdegraadsverbranding
De gehele opperhuid en lederhuid is verbrand.
Vetweefsel, spieren en de fascie kunnen beschadigd zijn.
Spontane genezing is niet mogelijk omdat de totale opperhuid en lederhuid zijn
verbrand.
Behandeling bestaat uit huidtransplantatie.
Derdegraadsverbrandingen zijn in de acute situatie niet pijnlijk.

Vierdergraadsverbranding
De huid is zwart. Er ontstaat een diepe wond met verkoold en dood weefsel.
Spontane genezing is niet mogelijk, huidtransplantatie is noodzakelijk.
De diepte van de brandwond wordt bepaald door de stof die de verbranding
veroorzaakt maar ook de duur van het contact met de hete stof is bepalend.

, Complicaties bij brandwonden
 De normale vochthuishouding is niet meer intact wat betekent dat kinderen
vocht, eiwitten en mineralen verliezen.
Akls er teveel eiwit verloren gaat, blijft het vocht niet meer in de vaten maar
gaat
buiten de vaten zitten waardoor oedeem veroorzaakt wordt. Wanneer er te
weinig
vocht in de bloedbaan zit, raakt het kind in een hypovolemische shock
 De huid kan niet meer beschermen tegen invloeden van buitenaf
 Bij inademing van rook kan verbranding van de luchtwegen ontstaan. Dit kan
zo erg zijn dat het kind stikt.


Eerste Hulp
 Uitschakelen van de warmtebron
 Afkoeling door water
 Daarna arts raadplegen
 Geen kleding uittrekken
 De onbedekte open brandwonden schoon afdekken
 De ernst van de wonden inschatten
 Bij brandwonden 5-10% wordt een kind opgenomen in het ziekenhuis

Verpleegkundige observaties
 Vochtbalans bijhouden
 Controle op oedeemvorming
 Bewustzijn controleren
 Observeren van de ademhaling
 Registreren van pijn en jeuk

Behandeling
 Infuus voor vocht en mineralenhuishouding
 Albumine geven om verlies van eiwitten te compenseren
 Bij infectie een antibiotica via het infuus
 Wondbehandeling
 Medicatie voor de pijn en jeuk
 Intubatie bij rookinademing


Verpleegkundige zorg
 De behandeling is vooral gericht op het voorkomen van een shock
 Regelmatig controleren van bloeddruk en pols
 Pijnbestrijding
 Vochtbalans om met name de urineproductie in de gaten te houden
 Maatregelen treffen om infectie te voorkomen
 Temperatuurcontrole