Samenvatting internationaal en Europees strafrecht
1.2 bronnen van internationaal strafrecht
Gewoonterecht ius cogens = dwingende normen van algemeen volkenrecht.
Het direct afleiden van een concreet strafrechtelijk verwijt uit het internationaal gewoonterecht is niet mogelijk.
Verdragen sommige rechtshulpfiguren alleen mogelijk op basis van een verdrag. Multilaterale verdragen komen vooral tot
stand in het kader van de EU, de Raad van Europa en de VN. Sommige zijn bilaterale verdragen, afspraak met een ander
land. Driepartijen-verdrag is het Benelux uitleverings- en rechtshulpverdrag. Het internationale recht heeft directe
werking en hoeft in principe niet te worden getransformeerd door een nationaalrechtelijke procedure, dit komt door het
monistisch stelsel. Verdragen behoeven goedkeuring van de 1e en 2e kamer.
1.3 algemene beginselen van internationaal strafrecht
Soevereiniteitsbeginsel elke staat is exclusief bevoegd de werking van het strafrecht op zijn grondgebied te
bepalen en andere staten accepteren deze soevereiniteit. (dubbele strafbaarheid, we werken alleen mee aan
uitlevering als het feit ook naar ons recht strafbaar is).
Vertrouwensbeginsel vertrouwen in elkaars rechtssysteem. We gaan er van uit dat verzoeken voor bijvoorbeeld
uitlevering rechtsgeldig zijn gedaan. Keerzijde is de systeembreuk, verdachte dreigt de waarborgen te verliezen
die elk van die systemen hem afzonderlijk bieden.
Wederkerigheidsbeginsel als ene staat rechtshulp verleent aan andere staat, de andere staat in gelijke
omstandigheden ook rechtshulp zal verlenen.
1.4 internationale gremia
Verdragen van de Raad van Europa van groot belang; EVRM en schengenuitvoeringsovereenkomst.
1.5 de Europese Unie
Drie pijlers,
1. (oude) EG-onderwerpen over samenwerking op het gebied van de gemeenschappelijke markt.
2. Buitenlandse optreden van de EU landen gezamenlijk in een relatie met andere landen
3. Samenwerking op gebied van justitie en binnenlandse zaken.
Verordeningen en richtlijn komen uit 1e pijler. Besluiten en gemeenschappelijke standpunten uit de 3e.
Art 29 VEU doel samenwerking op gebied politiële en justitiële samenwerking.
Rechtsmacht
2.1 afbakening van het begrip
De reikwijdte van materiële bepalingen uit het nationale strafrecht. Strafmachtsrecht het objectieve geheel van
rechtsregels, dat bepaalt aan wie of wat en op welke rechtsgrond de bevoegdheid om het bereik van de strafwet te
bepalen toekomt, wat voor soorten van deze bevoegdheid te onderscheiden zijn en hoe deze zich onderling verhouden.
Vraag is rechtsbelang soevereine staat gekrenkt? Of verlangen om te reageren op bepaalde misdrijven die de gehele
internationale gemeenschap met zorg vervullen ongeacht waar ter wereld deze zijn gepleegd. Of de interstatelijke
solidariteit. In de wereldgemeenschap moeten staten voor elkaar op treden als iemand niet in machte is om te
voorkomen omdat de daders vanuit een andere staat opereren. Of eigen onderdanen of personen afkomstig uit de eigen
staat (hierbij dubbele strafbaarheid) uitzondering bij zeer ernstige misdrijven. Als we zonder rechtsmacht doen dan OM
niet-ontvankelijk verklaart.
Vier fundamenten vestigen rechtsmacht: nationale bescherming, bovennationale misdrijven, internationale solidariteit en
normstelling voor eigen onderdanen.
2.3 beginselen van rechtsmacht
Territorialiteitsbeginsel een staat op alle handelingen die op zijn grondgebied worden verricht, zijn strafrecht mag
toepassen tenzij zich in het volkenrecht erkende uitzonderingen voordoen 2 Sr. Onze zeegrens 12 zeemijl (18km) in de
territoriale wateren te liggen. Ook rechtsmacht in de aangrenzende 12 zeemijlen voor zover het gaat om beperkte rechter
ter voorkoming of bestraffing van strafbare feiten met betrekking tot:
1. douane 2. Belasting 3. Immigratie 4. Volksgezondheid
1.2 bronnen van internationaal strafrecht
Gewoonterecht ius cogens = dwingende normen van algemeen volkenrecht.
Het direct afleiden van een concreet strafrechtelijk verwijt uit het internationaal gewoonterecht is niet mogelijk.
Verdragen sommige rechtshulpfiguren alleen mogelijk op basis van een verdrag. Multilaterale verdragen komen vooral tot
stand in het kader van de EU, de Raad van Europa en de VN. Sommige zijn bilaterale verdragen, afspraak met een ander
land. Driepartijen-verdrag is het Benelux uitleverings- en rechtshulpverdrag. Het internationale recht heeft directe
werking en hoeft in principe niet te worden getransformeerd door een nationaalrechtelijke procedure, dit komt door het
monistisch stelsel. Verdragen behoeven goedkeuring van de 1e en 2e kamer.
1.3 algemene beginselen van internationaal strafrecht
Soevereiniteitsbeginsel elke staat is exclusief bevoegd de werking van het strafrecht op zijn grondgebied te
bepalen en andere staten accepteren deze soevereiniteit. (dubbele strafbaarheid, we werken alleen mee aan
uitlevering als het feit ook naar ons recht strafbaar is).
Vertrouwensbeginsel vertrouwen in elkaars rechtssysteem. We gaan er van uit dat verzoeken voor bijvoorbeeld
uitlevering rechtsgeldig zijn gedaan. Keerzijde is de systeembreuk, verdachte dreigt de waarborgen te verliezen
die elk van die systemen hem afzonderlijk bieden.
Wederkerigheidsbeginsel als ene staat rechtshulp verleent aan andere staat, de andere staat in gelijke
omstandigheden ook rechtshulp zal verlenen.
1.4 internationale gremia
Verdragen van de Raad van Europa van groot belang; EVRM en schengenuitvoeringsovereenkomst.
1.5 de Europese Unie
Drie pijlers,
1. (oude) EG-onderwerpen over samenwerking op het gebied van de gemeenschappelijke markt.
2. Buitenlandse optreden van de EU landen gezamenlijk in een relatie met andere landen
3. Samenwerking op gebied van justitie en binnenlandse zaken.
Verordeningen en richtlijn komen uit 1e pijler. Besluiten en gemeenschappelijke standpunten uit de 3e.
Art 29 VEU doel samenwerking op gebied politiële en justitiële samenwerking.
Rechtsmacht
2.1 afbakening van het begrip
De reikwijdte van materiële bepalingen uit het nationale strafrecht. Strafmachtsrecht het objectieve geheel van
rechtsregels, dat bepaalt aan wie of wat en op welke rechtsgrond de bevoegdheid om het bereik van de strafwet te
bepalen toekomt, wat voor soorten van deze bevoegdheid te onderscheiden zijn en hoe deze zich onderling verhouden.
Vraag is rechtsbelang soevereine staat gekrenkt? Of verlangen om te reageren op bepaalde misdrijven die de gehele
internationale gemeenschap met zorg vervullen ongeacht waar ter wereld deze zijn gepleegd. Of de interstatelijke
solidariteit. In de wereldgemeenschap moeten staten voor elkaar op treden als iemand niet in machte is om te
voorkomen omdat de daders vanuit een andere staat opereren. Of eigen onderdanen of personen afkomstig uit de eigen
staat (hierbij dubbele strafbaarheid) uitzondering bij zeer ernstige misdrijven. Als we zonder rechtsmacht doen dan OM
niet-ontvankelijk verklaart.
Vier fundamenten vestigen rechtsmacht: nationale bescherming, bovennationale misdrijven, internationale solidariteit en
normstelling voor eigen onderdanen.
2.3 beginselen van rechtsmacht
Territorialiteitsbeginsel een staat op alle handelingen die op zijn grondgebied worden verricht, zijn strafrecht mag
toepassen tenzij zich in het volkenrecht erkende uitzonderingen voordoen 2 Sr. Onze zeegrens 12 zeemijl (18km) in de
territoriale wateren te liggen. Ook rechtsmacht in de aangrenzende 12 zeemijlen voor zover het gaat om beperkte rechter
ter voorkoming of bestraffing van strafbare feiten met betrekking tot:
1. douane 2. Belasting 3. Immigratie 4. Volksgezondheid
