Taak 1 - Gezondheid
Leerdoelen
1. Wat is de achtergrond van de definitie van de World Health Organisation?
2. Hoe bepaald men of je een goede of een slechte kwaliteit van leven hebt?
3. Waarom was de oude definitie niet geschikt meer?
4. Wat is de nieuwe definitie van gezondheid?
5. En waarom is dit de nieuwe definitie? Wat zijn de achtergronden?
6. Wat zijn de verschillen tussen de oude en de nieuwe definitie?
7. Wat is een gezonde levensverwachting?
Leerdoel 1 & 3
Definitie WHO: Staat van compleet lichamelijk, psychisch en sociaal welbevinden.
Achtergrond: Rond de 16e was er de opkomst van de geneeskunde. Sinds die tijd begonnen de
onderzoeken naar de anatomie van het lichaam steeds populairder te worden en tegen de helft van
de 19e eeuw ontstond ook de geneeskunde op celniveau. In 1948 was de definitie van WHO
baanbrekend, omdat het meer omvatte dan alleen ‘de afwezigheid van ziekte’. Het zou de
kwaliteiten van balans en volledigheid die filosofen al eerder hadden genoemd combineren. Namelijk
de vijf elementen: hout, vuur, aarde, metaal en water. Verder was het heel baanbrekend dat het niet
alleen de afwezigheid van ziekte was. Dit kwam doordat er in WO2 veel psychische ziekten ontstaan
zijn en trauma’s.
In het begin van de 20e ontstond het public health denken, waarop een betere hygiëne volgende.
Er was wel al vanaf het begin al kritiek op deze definitie, die alleen maar is toegenomen. De meeste
kritiek ging over het feit dat er in de definitie ‘compleet’ staat, want wanneer ervaart iemand
compleet welbevinden, dus het welbevinden op alle vlakken? Doordat er naar een compleet
welbevinden gestreefd zou worden, zou eigenlijk bijna niemand meer gezond zijn. Dit heeft als
gevolg dat veel behandeling nodig zou zijn en dat hier eigenlijk geen einde aan kan komen.
Doordat er tegenwoordig steeds meer chronisch zieken komen en veel minder infectie ziekten
voorkomen dan in 1948, zou dit betekenen dat chronisch zieken nooit uitbehandeld zijn, omdat men
streeft naar een staat van compleet welbevinden.
Verder was er nog meer kritiek, want kan je je in een leven in een ‘staat’ bevinden? Is het niet de
bedoeling dat het leven steeds in beweging is, in plaats van een ‘vaste status’ heeft? We zouden het
leven dus beter dynamisch dan statisch kunnen noemen, omdat er telkens weer nieuwe uitdagingen
op ons pad komen. De definitie is dus heel zwart wit, je bent gezond ja of nee.
Leerdoel 2
Men vindt dat ze een goede kwaliteit van leven hebben als ze ondanks hun ziekte of aandoening
beter in staat zijn om zonder beperkingen en in goede gezondheid te leven. Met andere woorden dat
ze de regie zelf in handen hebben. Verder is een voorwaarde van een goede gezondheid en dus ook
gedeeltelijk voor de kwaliteit van leven het heel belangrijk dan mensen intieme contacten hebben.
Het kan worden gemeten via het ICF model van de WHO, deze is wel heel specifiek. Verder kan de
kwaliteit van leven worden gemeten dmv vragenlijsten.
Leerdoel 4 & 5
De nieuwe definitie is: ‘Het vermogen van mensen zich aan te passen en een eigen regie te voeren, in
het licht van fysieke, emotionele en sociale uitdagingen van het leven’. Men vraagt zich wel af of we
Leerdoelen
1. Wat is de achtergrond van de definitie van de World Health Organisation?
2. Hoe bepaald men of je een goede of een slechte kwaliteit van leven hebt?
3. Waarom was de oude definitie niet geschikt meer?
4. Wat is de nieuwe definitie van gezondheid?
5. En waarom is dit de nieuwe definitie? Wat zijn de achtergronden?
6. Wat zijn de verschillen tussen de oude en de nieuwe definitie?
7. Wat is een gezonde levensverwachting?
Leerdoel 1 & 3
Definitie WHO: Staat van compleet lichamelijk, psychisch en sociaal welbevinden.
Achtergrond: Rond de 16e was er de opkomst van de geneeskunde. Sinds die tijd begonnen de
onderzoeken naar de anatomie van het lichaam steeds populairder te worden en tegen de helft van
de 19e eeuw ontstond ook de geneeskunde op celniveau. In 1948 was de definitie van WHO
baanbrekend, omdat het meer omvatte dan alleen ‘de afwezigheid van ziekte’. Het zou de
kwaliteiten van balans en volledigheid die filosofen al eerder hadden genoemd combineren. Namelijk
de vijf elementen: hout, vuur, aarde, metaal en water. Verder was het heel baanbrekend dat het niet
alleen de afwezigheid van ziekte was. Dit kwam doordat er in WO2 veel psychische ziekten ontstaan
zijn en trauma’s.
In het begin van de 20e ontstond het public health denken, waarop een betere hygiëne volgende.
Er was wel al vanaf het begin al kritiek op deze definitie, die alleen maar is toegenomen. De meeste
kritiek ging over het feit dat er in de definitie ‘compleet’ staat, want wanneer ervaart iemand
compleet welbevinden, dus het welbevinden op alle vlakken? Doordat er naar een compleet
welbevinden gestreefd zou worden, zou eigenlijk bijna niemand meer gezond zijn. Dit heeft als
gevolg dat veel behandeling nodig zou zijn en dat hier eigenlijk geen einde aan kan komen.
Doordat er tegenwoordig steeds meer chronisch zieken komen en veel minder infectie ziekten
voorkomen dan in 1948, zou dit betekenen dat chronisch zieken nooit uitbehandeld zijn, omdat men
streeft naar een staat van compleet welbevinden.
Verder was er nog meer kritiek, want kan je je in een leven in een ‘staat’ bevinden? Is het niet de
bedoeling dat het leven steeds in beweging is, in plaats van een ‘vaste status’ heeft? We zouden het
leven dus beter dynamisch dan statisch kunnen noemen, omdat er telkens weer nieuwe uitdagingen
op ons pad komen. De definitie is dus heel zwart wit, je bent gezond ja of nee.
Leerdoel 2
Men vindt dat ze een goede kwaliteit van leven hebben als ze ondanks hun ziekte of aandoening
beter in staat zijn om zonder beperkingen en in goede gezondheid te leven. Met andere woorden dat
ze de regie zelf in handen hebben. Verder is een voorwaarde van een goede gezondheid en dus ook
gedeeltelijk voor de kwaliteit van leven het heel belangrijk dan mensen intieme contacten hebben.
Het kan worden gemeten via het ICF model van de WHO, deze is wel heel specifiek. Verder kan de
kwaliteit van leven worden gemeten dmv vragenlijsten.
Leerdoel 4 & 5
De nieuwe definitie is: ‘Het vermogen van mensen zich aan te passen en een eigen regie te voeren, in
het licht van fysieke, emotionele en sociale uitdagingen van het leven’. Men vraagt zich wel af of we
