Voorbereiding hoorcollege week 4
Cellen
Kleinste eenheid waaruit het lichaam is opgebouwd zijn onze cellen.
Processen in de cel
Met stofwisseling (metabolisme) worden alle biochemische reactes bedoeld die in de cellen
kunnen optreden. Er zijn twee type:
- anabole reactee
kleine molecule worden samengevoegd tot grotere. Word gebruikt voor groei, onderhoud
en reparate van weefsel. Opbouwstofwisseling (assimilate).
- ketabole reactee
grotere moleculen worden afgebroken tot kleinere. Bij deze reacte komt energie vrij die
gebruikt kan worden voor assimilate of andere energievragende processen (beweging of
warmteproducte). Afraakstofwisseling (dissimilate).
Veelvoorkomende afraakreacte is de verbranding. Een energierijke stof (brandstof),
meestal glucose, reageert met zuurstof. Omdat er altjd zuurstof nodig is voor verbranding is
dit een aerobe dieeimilate. Verbranding word ook wel celademhaling genoemd. Het doel van
verbranding is het vrijmaken van energie. Er komen ook afvalstofen vrijj koolstofdioxide
(ademen we uit) en water (word hergebruikt in de cellen).
Verbranding van glucose:
glucose + zuurstof -> energie + water + koolstofdioxide
Wanneer er geen glucose beschikbaar is kan de cel ook veten verbranden. Dee methode is
minder “schoon”. Er komen meer afvalstofen vrij die de cellen moet zien kwijt te raken.
Verbranding van veten:
Veten + zuurstof -> energie + water + koolstofdioxide + afvalstofen
Wanneer er in de cel geen zuurstof aanwezig is maar er is wel energie nodig, schakelt de cel
over op afraak van energierijke stofen (anaerobe dieeimilate). Voordeel: er kan toch
energie worden vrijgemaakt, Nadeel: energieopbrengst is laag en er zijn meer afvalstofen.
De anaerobe dissimilate:
glucose -> energie + melkzuur + water
anaerobe dissimilate gebeurd bijvoorbeeld in de spieren. Melkzuur is een organische stof
die zo snel mogelijk afgebroken moet worden, melkzuur is gifig. Gevolg van melkzuur in de
spiercellen is spierpijn.
, Energie word meestal eerst opgeslagen doordat er energierijke bindingen worden gevormd.
De stof die de energie kan ‘opladen’ heet adenoeinedifoefaat (ADP). Er ziten twee fosfaat
moleculen vast aan eiwit adenosine en er zweven losse fosfaatmoleculen in de cel. Zodra er
energie door verbranding vrijkomt kan er een derde fosfaatmolecuul aan ADP worden
gebonden. Tegelijk met het fosfaatmolecuul word er een beetje energie opgeslagen. De stof
heet dan adenoeinetrifoefaat (ATP). ADP is nu ‘opgeladen’. Die derde fosfaatbinding noem je
dan ook een energierijke binding.
Vorming van adenosinetrifosfaat:
De ATP- moleculen kunnen zich overal in de cel bevinden. Zodra ergens energie nodig is
word de derde fosfaatmolecuul heel snel losgekoppeld en komt de energie weer vrij.
Vrijmaken van energie uit ATP-molecuul:
ATP -> ADP + P + energie
Alle biochemische reactes in de cellen vinden plaats met behulp van reacteversnellers, de
enzymen. De belangrijkste kenmerken van enzymen zijn:
- het zijn altjd eiwiten.
- worden door het lichaam zelf gemaakt.
- Kunnen biochemische reactes razendsnel laten verlopen.
- zijn reactespecifekj voor elk soort reacte is er een eigen enzym.
- zijn temperatuurspecifekj optmmumtemperatmumur is meestal 37 graden. Bij een lagere
temperatuur word de enzym trager, bij een hogere temperatuur kan de moleculaire
structuur onherstelbaar beschadigt worden.
- Zijn zuurgraadspecifekj in een te zure of basische omgeving werkt de enzym trager of niet.
- worden zelf niet verbruikt of chemisch beïnvloed.
- hebben in veel gevallen een bepaalde stof nodig die meehelpt de reacte goed te laten
verlopen (co-enzym). Metaal, ijzer of een klein organisch molecuul.
- Worden meestal vernoemd naar de stof die ze splitsen of de reacte die ze beïnvloeden en
eindigt op –ase.
Cellen
Kleinste eenheid waaruit het lichaam is opgebouwd zijn onze cellen.
Processen in de cel
Met stofwisseling (metabolisme) worden alle biochemische reactes bedoeld die in de cellen
kunnen optreden. Er zijn twee type:
- anabole reactee
kleine molecule worden samengevoegd tot grotere. Word gebruikt voor groei, onderhoud
en reparate van weefsel. Opbouwstofwisseling (assimilate).
- ketabole reactee
grotere moleculen worden afgebroken tot kleinere. Bij deze reacte komt energie vrij die
gebruikt kan worden voor assimilate of andere energievragende processen (beweging of
warmteproducte). Afraakstofwisseling (dissimilate).
Veelvoorkomende afraakreacte is de verbranding. Een energierijke stof (brandstof),
meestal glucose, reageert met zuurstof. Omdat er altjd zuurstof nodig is voor verbranding is
dit een aerobe dieeimilate. Verbranding word ook wel celademhaling genoemd. Het doel van
verbranding is het vrijmaken van energie. Er komen ook afvalstofen vrijj koolstofdioxide
(ademen we uit) en water (word hergebruikt in de cellen).
Verbranding van glucose:
glucose + zuurstof -> energie + water + koolstofdioxide
Wanneer er geen glucose beschikbaar is kan de cel ook veten verbranden. Dee methode is
minder “schoon”. Er komen meer afvalstofen vrij die de cellen moet zien kwijt te raken.
Verbranding van veten:
Veten + zuurstof -> energie + water + koolstofdioxide + afvalstofen
Wanneer er in de cel geen zuurstof aanwezig is maar er is wel energie nodig, schakelt de cel
over op afraak van energierijke stofen (anaerobe dieeimilate). Voordeel: er kan toch
energie worden vrijgemaakt, Nadeel: energieopbrengst is laag en er zijn meer afvalstofen.
De anaerobe dissimilate:
glucose -> energie + melkzuur + water
anaerobe dissimilate gebeurd bijvoorbeeld in de spieren. Melkzuur is een organische stof
die zo snel mogelijk afgebroken moet worden, melkzuur is gifig. Gevolg van melkzuur in de
spiercellen is spierpijn.
, Energie word meestal eerst opgeslagen doordat er energierijke bindingen worden gevormd.
De stof die de energie kan ‘opladen’ heet adenoeinedifoefaat (ADP). Er ziten twee fosfaat
moleculen vast aan eiwit adenosine en er zweven losse fosfaatmoleculen in de cel. Zodra er
energie door verbranding vrijkomt kan er een derde fosfaatmolecuul aan ADP worden
gebonden. Tegelijk met het fosfaatmolecuul word er een beetje energie opgeslagen. De stof
heet dan adenoeinetrifoefaat (ATP). ADP is nu ‘opgeladen’. Die derde fosfaatbinding noem je
dan ook een energierijke binding.
Vorming van adenosinetrifosfaat:
De ATP- moleculen kunnen zich overal in de cel bevinden. Zodra ergens energie nodig is
word de derde fosfaatmolecuul heel snel losgekoppeld en komt de energie weer vrij.
Vrijmaken van energie uit ATP-molecuul:
ATP -> ADP + P + energie
Alle biochemische reactes in de cellen vinden plaats met behulp van reacteversnellers, de
enzymen. De belangrijkste kenmerken van enzymen zijn:
- het zijn altjd eiwiten.
- worden door het lichaam zelf gemaakt.
- Kunnen biochemische reactes razendsnel laten verlopen.
- zijn reactespecifekj voor elk soort reacte is er een eigen enzym.
- zijn temperatuurspecifekj optmmumtemperatmumur is meestal 37 graden. Bij een lagere
temperatuur word de enzym trager, bij een hogere temperatuur kan de moleculaire
structuur onherstelbaar beschadigt worden.
- Zijn zuurgraadspecifekj in een te zure of basische omgeving werkt de enzym trager of niet.
- worden zelf niet verbruikt of chemisch beïnvloed.
- hebben in veel gevallen een bepaalde stof nodig die meehelpt de reacte goed te laten
verlopen (co-enzym). Metaal, ijzer of een klein organisch molecuul.
- Worden meestal vernoemd naar de stof die ze splitsen of de reacte die ze beïnvloeden en
eindigt op –ase.
