10.2 Chronische hoge bloeddruk (hypertensie)
Symptomen hypertensie:
Moeheid
Hoofdpijn
Hartkloppingen
De bloeddruk wordt bepaald door de hoeveelheid bloed die in het volume van alle vaten
wordt gepompt.
*Moet er veel bloed door een beperkte ruimte, dan is de druk hoog.
*Is er weinig bloed voor een grote ruimte, dan is de druk laag.
Streefwaarde bloeddruk = 140/90 Hg
Verschijnselen na jarenlang hypertensie:
Pijn op de borst of een hartinfarct => omdat de coronair vaten* in het hart zijn
aangetast.
Herseninfarct => de vaten in de hersenen zijn aangetast.
Problemen met zien => vaten in het netvlies zijn aangedaan.
Nierfunctiestoornissen => door beschadiging van nierslagaders en letsel in de nier
filters.
*Corona => het Latijnse woord voor krans
Onderzoek bij chronische hypertensie:
Regelmatig controleren bloeddruk
Cholesterolspiegel controleren
Controle van de nierfunctie
Controle van het netvlies
Behandeling bestaat in 1ste instantie uit:
Een dieet => om gewicht te verliezen
Vermijden van overmatig drop eten en roken
Bevorderen van lichaamsbeweging
Als dit geen effect heeft wordt er medicatie ingezet
Medicatie chronische hypertensie te behandelen:
Diuretica, plastabletten => Hierdoor daalt het circulerende volume en daalt de
bloeddruk
Bètablokkers, middelen die het slagvolume en de hartfrequentie remmen.
ACE-remmers, middelen die de aanmaak remmen van een hormoon dat zorgt voor
stijging van de bloeddruk.
Calciumantagonisten, middelen die de spanning in het gladde spierweefsel van
kleine slagaders beïnvloeden en zo de bloedruk verlagen.
Aandachtspunten bij de verzorging en begeleiding:
1
, Zorgvrager op de hoogte brengen van de verschijnselen om onnodige angst te
voorkomen
Goede voorlichting over medicijn gebruik en de bijwerkingen
Bij veelvuldig wijzigen van medicatie eventueel thuiszorg uitbreiden (bij b.v. ouderen
zorgvragers)
Evalueren van de levenswijze van de zorgvrager (er kan sprake zijn van stress,
ongezonde leefstijl, al dan niet bewust)
Eventueel inzet van een deskundige (diëtiste, fysiotherapeut)
10.3 Perifeer arterieel vaatlijden
Perifeer arterieel vaatlijden
Verzamelnaam voor vaatlijden door aderverkalking in de slagaderen vanaf de nierslagader
tot de slagaders in de voeten.
Deze aandoeningen vormen een risicofactor voor het ontwikkelen van:
Een herseninfarct
Chronische hartfalen
Coronaire hartziekte
10.3.1 Claudicatio intermittens
(etalagebenen)
Vernauwing van de slagaders in de benen door
aderverkalking.
Optreden van kramp in kuit, dijbeen of bil na
een stukje lopen.
De pijn wordt veroorzaakt door verzuring van
de spieren in de benen door zuurstofgebrek.
Zuurstofgebrek ontstaat omdat de
vernauwde arteriën niet genoeg bloed
kunnen aanvoeren.
Men kan ook last hebben van
koude voeten, tintelingen en
verdikte teennagels.
Als de toevoer nog verder
verslechterd, sterft weefsel af en
ontstaat gangreen.
2