Samenvatting Rode loper urineweginfectie

Rode loper urineweginfectie
1. Inleiding
Het urinestelsel is verantwoordelijk voor de aanmaak van urine. Zonder onze
nieren zouden afvalstoffen zich in het bloed ophopen met schadelijke
gevolgen voor de gezondheid.
Een urineweginfectie is een ontsteking van de urineleiders, de blaas of de
urinebuis. Een urineweginfectie komt meer voor bij vrouwen dan bij mannen.
Bij een man is het risico op een gecompliceerd verloop groter. Een
urineweginfectie wordt in principe behandeld met antibiotica. Om een
verergerring van de klachten of de ontsteking te voorkomen, is een
behandeling erg belangrijk.
2. De oorzaak van de ziekte
Over het algemeen wordt een urineweginfectie veroorzaakt door een bacterie
uit de darmen. Deze bacteriën kunnen terecht komen bij de uitmonding van
de urinebuis en van hieruit opstijgen naar de blaas. Dit verklaart waarom
vrouwen er vaker aan leiden dan mannen. De urineweg van een vrouw is
namelijk korter dan die van een man en bovendien mondt de urineweg van de
vrouw dichter bij de anus uit. Er zijn ook enkele andere factoren die de kans
op een urineweginfectie vergroten. Deze zijn:
 Het achterblijven van urine in de blaas. De stilstaande urine is een
voedingsbodem voor bacteriën. Dit komt vaak voor bij oudere mannen
ten gevolge van het benigne prostaathypertrofie. Dit is het goedaardig
vergroten van de prostaat.
 De uitzetting van de urinewegen en een verminderede spierspanning
van de blaas bij zwangere vrouwen.
 Het dunner worden van de slijmvliezen in de urinewegen bij vrouwen
na de overgang.
 Nierstenen in de urinewegen.
 Verblijfkatheters
 Een verminderde weestand bijvoorbeeld suikerziekte, bestraling of het
gebruik van middelen die het immuunsysteem onderdrukken.
Een urineweginfectie wordt aan de hand van risicofactoren ingedeeld. Dit zijn:
 Blaasontsteking bij gezonde, niet-zwangere vrouwen.
 Blaasontsteking bij mensen met een verhoogd risico op een
gecompliceerd verloop, zoals mannen, zwangere vrouwen, mensen
met suikerziekte en mensen met een verblijfskatheter.
 Opstijgende urineweginfectie: hierbij is de ontsteking in de blaas
verdergegaan naar andere weefsels. Dit dit is bijvoorbeeld het geval bij
een nierontsteking.

,  Infecties bij kinderen jongen dan 12 jaar.




1. Pathofysiologie
De nieren (renes) zijn boonvormige organen die zich achter het buikvlies
naarst de langere ruggenwervels bevind. Elke nier weegt ongeveer 150G en
is circa 10 tot 12 cm lang, 5,5 cm breed en 3 cm dik.
De nieren bestaan uit verschillende lagen, dit zijn:
 De nierschors
 Het niermerg
 Het nierbekken
De nieren hebben verschillende functies. Met
name de volgende functies zijn belangrijk.
 Uitscheiden van afvalstoffen via de urine
 Regulatie van de hoeveelheid water in het lichaam
 Regulatie van de hoeveelheid zouten in het lichaam
 Regulatie van de zuurgraad (pH) van het lichaam
 Aanmaak, uitscheiding en metabolisme van hormonen
De nieren spelen een belangrijke rol bij het regelen van de balans tussen
inname en uitscheiding van aan de ene kant water en aan de andere kant
vrijwel allen zouten in het lichaam. De nieren filteren het plasma en
verwijderen afvalstoffen uit het filtraat.
1. Symptomatologie
Bij een urineweginfectie kan sprake zijn van de volgende symptomen:
 Een pijnlijk of branderig gevoel bij he plassen
 Vaker moeten plassen
 Een loze aandrang: het gevoel dat je moet plassen terwijl er
vervolgens niet komt.
 Pijn in de (onder) buik
 Bloed in de urine
Een nierbekkenontsteking als gevolg van een opstijgende urineweginfectie
kan dezelfde symptomen geven als een urineweginfectie. Er is dan echter ook
spraken van andere symptomen, die niet bij een blaasontsteking voorkomen.
Dit zijn: