TAAK 2: SNAVELDOKTER
Hypothese: het pak van de snaveldokter biedt bescherming tegen besmetting van door
de pest.
In hoeverre is dit een toetsbare hypothese?
De hypothese is toetsbaar. Je kan het aantal besmettingen met de pest in
normale omstandigheden vergelijkingen met het aantal besmettingen in de groep
snaveldokters. De onderzoekers ondervinden dat er duidelijk minder
besmettingen zijn onder de snaveldokters dan in een gewone groep mensen. Dus
ze besluiten dat het pak bescherming biedt.
Is deze hypothese het resultaat van deductie of inductie? Licht uw antwoord toe- door te
verwijzen naar de kenmerken van een deductieve en inductieve benadering die u kent
uit de lesstof.
De hypothese is het resultaat van een inductie. Ze hebben de conclusie getrokken
uit de waarneming dat mensen die het pak droegen effectief minder besmet
werden. Hierbij wordt rekening gehouden met een foutenmarge. Soms werden
deze mensen ook ziek, maar in de meeste gevallen niet.
De conclusie dat het pak werkt komt niet voort uit de veronderstelling dat het zou
werken gebaseerd op voorgaande onderzoeken, hiervoor is het geen voorbeeld
van deductie.
Van welke causale relaties wordt uitgegaan in de vogel-luchttheorie ter verklaring voor
het al dan niet besmet worden door de pest? Werk ook de causale relaties die ten
grondslag liggen aan de rattenvlo theorie schematisch uit.
Vogel-luchttheorie: De pest wordt verspreid door vogels, het pak lijkt op een vogel
dus trekt de ziekte aan. Nadien zorgen de rode ogen voor het afstoten van het
kwaad van de ziekte dus de ziekte verdwijnt.
Rattenvlo: De pest wordt verspreid door de rattenvlo. Door het dragen van de
lange cape kan de vlo niet bijten dus kan deze de ziekte niet overbrengen.
Een dokter in de middeleeuwen is ervan overtuigd dat de pest wordt verspreid door de
lucht. Hij gaat deze hypothese toetsen door een groot aantal waarnemingen te doen. Hij
constateert dat snaveldokters met een beschermend pak niet worden besmet, maar dat
mensen zonder dat pak wel worden besmet. Ergo, hij vindt alleen maar bevestiging voor
de hypothese. In methodologische termen, wat is niet goed aan de gevolgde methode
van onderzoek?
De dokter heeft geen rekening gehouden met een andere mogelijke variabele (de
vlo). Hij merkt dat wanneer het pak gedragen wordt er minder verspreiding van
de ziekte is. Dus hij gaat ervan uit dat het pak de ziekte aantrekt. Het verband
berust hier op toeval: het pak van de snaveldokter beschermt toevallig tegen de
pest doordat de vlo niet kan doordringen tot de snaveldokter. Een correcte
conclusie was dat het pak beschermt tegen de ziekte, meteen besluiten dat dit
komt doordat de ziekte wordt aangetrokken door de gelijkenis met een vogel kan
dan weer niet.
Hypothese: het pak van de snaveldokter biedt bescherming tegen besmetting van door
de pest.
In hoeverre is dit een toetsbare hypothese?
De hypothese is toetsbaar. Je kan het aantal besmettingen met de pest in
normale omstandigheden vergelijkingen met het aantal besmettingen in de groep
snaveldokters. De onderzoekers ondervinden dat er duidelijk minder
besmettingen zijn onder de snaveldokters dan in een gewone groep mensen. Dus
ze besluiten dat het pak bescherming biedt.
Is deze hypothese het resultaat van deductie of inductie? Licht uw antwoord toe- door te
verwijzen naar de kenmerken van een deductieve en inductieve benadering die u kent
uit de lesstof.
De hypothese is het resultaat van een inductie. Ze hebben de conclusie getrokken
uit de waarneming dat mensen die het pak droegen effectief minder besmet
werden. Hierbij wordt rekening gehouden met een foutenmarge. Soms werden
deze mensen ook ziek, maar in de meeste gevallen niet.
De conclusie dat het pak werkt komt niet voort uit de veronderstelling dat het zou
werken gebaseerd op voorgaande onderzoeken, hiervoor is het geen voorbeeld
van deductie.
Van welke causale relaties wordt uitgegaan in de vogel-luchttheorie ter verklaring voor
het al dan niet besmet worden door de pest? Werk ook de causale relaties die ten
grondslag liggen aan de rattenvlo theorie schematisch uit.
Vogel-luchttheorie: De pest wordt verspreid door vogels, het pak lijkt op een vogel
dus trekt de ziekte aan. Nadien zorgen de rode ogen voor het afstoten van het
kwaad van de ziekte dus de ziekte verdwijnt.
Rattenvlo: De pest wordt verspreid door de rattenvlo. Door het dragen van de
lange cape kan de vlo niet bijten dus kan deze de ziekte niet overbrengen.
Een dokter in de middeleeuwen is ervan overtuigd dat de pest wordt verspreid door de
lucht. Hij gaat deze hypothese toetsen door een groot aantal waarnemingen te doen. Hij
constateert dat snaveldokters met een beschermend pak niet worden besmet, maar dat
mensen zonder dat pak wel worden besmet. Ergo, hij vindt alleen maar bevestiging voor
de hypothese. In methodologische termen, wat is niet goed aan de gevolgde methode
van onderzoek?
De dokter heeft geen rekening gehouden met een andere mogelijke variabele (de
vlo). Hij merkt dat wanneer het pak gedragen wordt er minder verspreiding van
de ziekte is. Dus hij gaat ervan uit dat het pak de ziekte aantrekt. Het verband
berust hier op toeval: het pak van de snaveldokter beschermt toevallig tegen de
pest doordat de vlo niet kan doordringen tot de snaveldokter. Een correcte
conclusie was dat het pak beschermt tegen de ziekte, meteen besluiten dat dit
komt doordat de ziekte wordt aangetrokken door de gelijkenis met een vogel kan
dan weer niet.
