Samenvatting Internationaal publiekrecht
‘Internationaal publiekrecht’ en ‘soevereiniteit’ definiëren;
Internationaal publiekrecht: Het geheel van internationale rechtsregels
dat de publiekrechtelijke rechtsbetrekkingen regelt tussen
internationale rechtssubjecten. De functie van het internationaal recht
is het scheppen van orde en rechtszekerheid in de internationale
betrekkingen tussen staten.
1. De afwezigheid van een internationaal systeem van handhaven.
Het ontbreken van een centraal systeem van uitvoerende,
wetgevende en handhavende macht in het internationaal
systeem heeft als gevolg dat er niet één centraal orgaan is aan
te wijzen dat wetten of regels maakt.
Soevereiniteit: Bevoegdheid van elk land de eigen rechtsorde vast te
stellen en te onderhouden.
De synoniemen van het begrip ‘internationaal publiekrecht’
benoemen;
- Volkenrecht
- Internationaal recht
Internationaal publiekrecht onderscheiden van internationaal
privaatrecht en Nederlands publiekrecht;
Internationaal privaatrecht: richt zich met name op geschillen tussen
natuurlijke personen en/of rechtspersonen onderling. Met internationaal
privaatrecht hebben we te maken als in een privaatrechtelijke situatie
sprake is van verbinding tussen twee of meer landen. Staten maken
zelf internationaal privaatrecht om dit soort problemen op te lossen.
Eigenlijk gaat het hier niet over internationaal recht zoals bij
internationaal publiekrecht, maar over nationaal recht. Staten kunnen
namelijk zelf bepalen welke regels van internationaal privaatrecht ze
maken. Nederland kan dus regels maken waarin staat welke rechter
bevoegd is om een zaak van internationaal privaatrecht te behandelen
en welk nationale recht in dat geval van toepassing is.
Formeel internationaal privaatrecht: Het gaat hier onder meer over het
internationaal procesrecht. Over de rechtsmacht, over de erkenning
van buitenlandse uitspraken en authentieke akten en over
internationale samenwerking tussen staten.
Materieel internationaal privaatrecht: Het gaat hier om de vraag welk
(nationaal) recht van toepassing is.
Internationaal publiekrecht: Het geheel van internationale rechtsregels
dat de publiekrechtelijke rechtsbetrekkingen regelt tussen
internationale rechtssubjecten. De functie van het internationaal recht
is het scheppen van orde en rechtszekerheid in de internationale
betrekkingen tussen staten.
, De drie kenmerken van de internationale rechtsorde benoemen
en toelichten;
1. Decentraal
De belangrijkste spelers in de internationale rechtsorde zijn
staten. Deze kunnen afspraken met elkaar maken, dit hoeft niet
altijd over controversiële onderwerpen te gaan. Maar kan ook
over samenwerking gaan. Deze afspraken worden vaak
schriftelijk vastgelegd in overeenkomsten die we verdragen
noemen. Ook internationale organisaties kunnen verdragen
sluiten, zoals de EU met de VS. Door het over en weer sluiten
van verdragen ontstaat een kader waarbinnen het internationaal
recht wordt ontwikkeld en zijn bestaan vindt. Er is sprake van
een horizontale werking in het internationaal recht, staten zijn
soeverein aan elkaar. Ze hebben allemaal de hoogste macht,
staten mogen zelf regels maken in hun eigen grondgebied.
Staten hoeven geen hogere macht boven zich te dulden.
Vreedzame co-existentie: staten bemoeien zich niet met elkaars
binnenlandse aangelegenheden. Artikel 2 lid 3/7 van het VN-
Handvest.
2. Afhankelijkheid
Ondanks dat staten soeverein zijn ten opzichte van elkaar, is er
in de praktijk ook sprake van onderlinge afhankelijkheid. Staten
hebben elkaar nodig om afspraken met elkaar te maken over
bijvoorbeeld grensoverschrijdende milieuproblemen. Staten zijn
in toenemende mate afhankelijk (= interdependent) van elkaar.
Grensoverschrijdende kwesties kan een staat niet alleen
oplossen.
3. Invloed van politieke factoren en machtsverhoudingen
De internationale rechtsorde kan niet los worden gezien van het
politieke klimaat in een land.
De doorwerking van internationaal publiekrecht in de
Nederlandse rechtsorde beschrijven, uitleggen en toepassen op
een casus of stelling;
Monisme: dan is het internationale recht automatisch onderdeel van
het nationale recht Dualisme: dan moet het internationaal recht eerst
omgezet worden in het nationaal recht.
Nederland kent een gematigd monistisch stelsel, burgers kunnen zich
beroepen op het internationale recht. In Nederland wordt internationale
regelgeving gepubliceerd in het Tractatenblad. Of een burger of een
overheidsorgaan zich op een internationaal recht kan beroepen, hangt
af van het soort systeem waarvoor een lidstaat heeft gekozen. Als een
staat kiest voor het monisme, dan is internationaal recht automatisch
deel van de nationale rechtsorde. Omzetting van internationaal recht
naar nationaal recht via een speciale wet is dan niet nodig. Als een
staat kiest voor het dualisme, dan moet internationaal recht worden
omgezet of getransformeerd naar nationaal recht via een aparte wet.
Nederland kent een gematigd monistisch stelsel. Eenieder verbindende
bepaling van verdragen en besluiten van volkenrechtelijke organisaties
, hebben verbindende kracht nadat zij zijn bekendgemaakt. Dit wil
zeggen dat burgers hierop voor een nationale rechter een beroep op
kunnen doen, of dat het hen kan worden tegengeworpen.
Internationaalrechtelijke regels hebben voorrang op Nederlandse regels
die daarvan afwijken. Volgens de uitspraak van de Hoge Raad in het
Nyugat-arrest uit 1959 geldt dit niet voor regels van
internationaalrechtelijke gewoonterecht.
Internationaal recht:
o Burger: Art. 93 Gw.
o Regering: Art. 90 Gw. Art. 97 Gw.
o Parlement: Art. 91 Gw. Art. 96 Gw. Art. 100 lid 1 Gw.
o Rechter: Art. 93,94 Gw. Art. 120 Gw.
Doorwerking IPUR:
NL: gematigd monistisch stelsel art. 93 (rechtstreekse werking) en
94 Gw (voorrang).
Art. 93 Gw
Rechtstreekse werking, oftewel beroep op internationaal
publiekrecht enkel mogelijk indien:
- Het een bepaling van een verdrag of een besluit van een
volkenrechtelijke organisatie betreft;
- Én deze naar haar inhoud eenieder kan verbinden;
- Én bekend is gemaakt (in het Tractenblad).
Een bepaling van een verdrag of een besluit van een
volkenrechtelijke organisatie is te beschouwen als naar haar inhoud
eenieder verbindend indien:
- Deze is gericht tot eenieder algemene strekking;
- Én duidelijk bedoeld is als een (objectieve) recht of plicht (dat
ook in de vorm van een verbod kan zijn geformuleerd), zonder
dat daarbij een uitvoerende maatregel door een staat nodig is
(dus geen nadere inspanning, waarborging, regeling etc.) Self
executing.
- Én voldoende nauwkeurigheid geformuleerd is om door een
individu te kunnen worden ingeroepen bijvoorbeeld art. 6
EVRM.
Art. 94 Gw
Conflict tussen toepasselijk Nederlands recht en rechtstreeks
doorwerkende bepaling van een verdrag of besluit van een
volkenrechtelijke organisatie? Dan heeft het internationaal recht
voorrang rechter verklaard Nederlands recht buiten toepassing in de
zaak.
De bijzondere rol van Nederland binnen de internationale
rechtsorde toelichten;
Nederland heeft van oudsher banden met het internationaal recht.
Nederland heeft tal van internationale organisaties gehuisvest, zoals
het Vredespaleis in Den Haag gevestigde Internationaal Gerechtshof
(IGH) voor geschilbeslechting tussen staten en het Internationaal
Strafhof voor internationale vervolging van individuen.
‘Internationaal publiekrecht’ en ‘soevereiniteit’ definiëren;
Internationaal publiekrecht: Het geheel van internationale rechtsregels
dat de publiekrechtelijke rechtsbetrekkingen regelt tussen
internationale rechtssubjecten. De functie van het internationaal recht
is het scheppen van orde en rechtszekerheid in de internationale
betrekkingen tussen staten.
1. De afwezigheid van een internationaal systeem van handhaven.
Het ontbreken van een centraal systeem van uitvoerende,
wetgevende en handhavende macht in het internationaal
systeem heeft als gevolg dat er niet één centraal orgaan is aan
te wijzen dat wetten of regels maakt.
Soevereiniteit: Bevoegdheid van elk land de eigen rechtsorde vast te
stellen en te onderhouden.
De synoniemen van het begrip ‘internationaal publiekrecht’
benoemen;
- Volkenrecht
- Internationaal recht
Internationaal publiekrecht onderscheiden van internationaal
privaatrecht en Nederlands publiekrecht;
Internationaal privaatrecht: richt zich met name op geschillen tussen
natuurlijke personen en/of rechtspersonen onderling. Met internationaal
privaatrecht hebben we te maken als in een privaatrechtelijke situatie
sprake is van verbinding tussen twee of meer landen. Staten maken
zelf internationaal privaatrecht om dit soort problemen op te lossen.
Eigenlijk gaat het hier niet over internationaal recht zoals bij
internationaal publiekrecht, maar over nationaal recht. Staten kunnen
namelijk zelf bepalen welke regels van internationaal privaatrecht ze
maken. Nederland kan dus regels maken waarin staat welke rechter
bevoegd is om een zaak van internationaal privaatrecht te behandelen
en welk nationale recht in dat geval van toepassing is.
Formeel internationaal privaatrecht: Het gaat hier onder meer over het
internationaal procesrecht. Over de rechtsmacht, over de erkenning
van buitenlandse uitspraken en authentieke akten en over
internationale samenwerking tussen staten.
Materieel internationaal privaatrecht: Het gaat hier om de vraag welk
(nationaal) recht van toepassing is.
Internationaal publiekrecht: Het geheel van internationale rechtsregels
dat de publiekrechtelijke rechtsbetrekkingen regelt tussen
internationale rechtssubjecten. De functie van het internationaal recht
is het scheppen van orde en rechtszekerheid in de internationale
betrekkingen tussen staten.
, De drie kenmerken van de internationale rechtsorde benoemen
en toelichten;
1. Decentraal
De belangrijkste spelers in de internationale rechtsorde zijn
staten. Deze kunnen afspraken met elkaar maken, dit hoeft niet
altijd over controversiële onderwerpen te gaan. Maar kan ook
over samenwerking gaan. Deze afspraken worden vaak
schriftelijk vastgelegd in overeenkomsten die we verdragen
noemen. Ook internationale organisaties kunnen verdragen
sluiten, zoals de EU met de VS. Door het over en weer sluiten
van verdragen ontstaat een kader waarbinnen het internationaal
recht wordt ontwikkeld en zijn bestaan vindt. Er is sprake van
een horizontale werking in het internationaal recht, staten zijn
soeverein aan elkaar. Ze hebben allemaal de hoogste macht,
staten mogen zelf regels maken in hun eigen grondgebied.
Staten hoeven geen hogere macht boven zich te dulden.
Vreedzame co-existentie: staten bemoeien zich niet met elkaars
binnenlandse aangelegenheden. Artikel 2 lid 3/7 van het VN-
Handvest.
2. Afhankelijkheid
Ondanks dat staten soeverein zijn ten opzichte van elkaar, is er
in de praktijk ook sprake van onderlinge afhankelijkheid. Staten
hebben elkaar nodig om afspraken met elkaar te maken over
bijvoorbeeld grensoverschrijdende milieuproblemen. Staten zijn
in toenemende mate afhankelijk (= interdependent) van elkaar.
Grensoverschrijdende kwesties kan een staat niet alleen
oplossen.
3. Invloed van politieke factoren en machtsverhoudingen
De internationale rechtsorde kan niet los worden gezien van het
politieke klimaat in een land.
De doorwerking van internationaal publiekrecht in de
Nederlandse rechtsorde beschrijven, uitleggen en toepassen op
een casus of stelling;
Monisme: dan is het internationale recht automatisch onderdeel van
het nationale recht Dualisme: dan moet het internationaal recht eerst
omgezet worden in het nationaal recht.
Nederland kent een gematigd monistisch stelsel, burgers kunnen zich
beroepen op het internationale recht. In Nederland wordt internationale
regelgeving gepubliceerd in het Tractatenblad. Of een burger of een
overheidsorgaan zich op een internationaal recht kan beroepen, hangt
af van het soort systeem waarvoor een lidstaat heeft gekozen. Als een
staat kiest voor het monisme, dan is internationaal recht automatisch
deel van de nationale rechtsorde. Omzetting van internationaal recht
naar nationaal recht via een speciale wet is dan niet nodig. Als een
staat kiest voor het dualisme, dan moet internationaal recht worden
omgezet of getransformeerd naar nationaal recht via een aparte wet.
Nederland kent een gematigd monistisch stelsel. Eenieder verbindende
bepaling van verdragen en besluiten van volkenrechtelijke organisaties
, hebben verbindende kracht nadat zij zijn bekendgemaakt. Dit wil
zeggen dat burgers hierop voor een nationale rechter een beroep op
kunnen doen, of dat het hen kan worden tegengeworpen.
Internationaalrechtelijke regels hebben voorrang op Nederlandse regels
die daarvan afwijken. Volgens de uitspraak van de Hoge Raad in het
Nyugat-arrest uit 1959 geldt dit niet voor regels van
internationaalrechtelijke gewoonterecht.
Internationaal recht:
o Burger: Art. 93 Gw.
o Regering: Art. 90 Gw. Art. 97 Gw.
o Parlement: Art. 91 Gw. Art. 96 Gw. Art. 100 lid 1 Gw.
o Rechter: Art. 93,94 Gw. Art. 120 Gw.
Doorwerking IPUR:
NL: gematigd monistisch stelsel art. 93 (rechtstreekse werking) en
94 Gw (voorrang).
Art. 93 Gw
Rechtstreekse werking, oftewel beroep op internationaal
publiekrecht enkel mogelijk indien:
- Het een bepaling van een verdrag of een besluit van een
volkenrechtelijke organisatie betreft;
- Én deze naar haar inhoud eenieder kan verbinden;
- Én bekend is gemaakt (in het Tractenblad).
Een bepaling van een verdrag of een besluit van een
volkenrechtelijke organisatie is te beschouwen als naar haar inhoud
eenieder verbindend indien:
- Deze is gericht tot eenieder algemene strekking;
- Én duidelijk bedoeld is als een (objectieve) recht of plicht (dat
ook in de vorm van een verbod kan zijn geformuleerd), zonder
dat daarbij een uitvoerende maatregel door een staat nodig is
(dus geen nadere inspanning, waarborging, regeling etc.) Self
executing.
- Én voldoende nauwkeurigheid geformuleerd is om door een
individu te kunnen worden ingeroepen bijvoorbeeld art. 6
EVRM.
Art. 94 Gw
Conflict tussen toepasselijk Nederlands recht en rechtstreeks
doorwerkende bepaling van een verdrag of besluit van een
volkenrechtelijke organisatie? Dan heeft het internationaal recht
voorrang rechter verklaard Nederlands recht buiten toepassing in de
zaak.
De bijzondere rol van Nederland binnen de internationale
rechtsorde toelichten;
Nederland heeft van oudsher banden met het internationaal recht.
Nederland heeft tal van internationale organisaties gehuisvest, zoals
het Vredespaleis in Den Haag gevestigde Internationaal Gerechtshof
(IGH) voor geschilbeslechting tussen staten en het Internationaal
Strafhof voor internationale vervolging van individuen.
