Samenvatting cursus Immunopathologie

Immunopathologie 3MLT



Immunopathologie
1. Herhaling Immunologie
Begrippen:

Infectie = binnendringen van MO (expon. Vermenigvul.) en schade aanrichten

Besmetting1 = overbrengen van ziektekiemen, contaminatie is niet altijd een infectie,
hangt van uw eigen immuunsysteem af.

Virulentie = aanvalskracht van MO

Immuniteit = weerstand van gastheer

Ontsteking = reactie van het lichaam op infectie

Kenmerken: dolor (pijn), calor (warmte), rubor (roodheid), tumor (opzwelling)

Verschillende fronten

1e front (fys, che, bio) + 2e front (ontsteking, koorts, acute fase) = aspecifiek

3e front ( humorale IgG en cytokines en cellulaire aanval T en NK cellen) = specifiek

Ontstekingsreactie:

huid toch doorbroken invaderen de MO  complex proces  te beletten te
vermenigvuldigen  pyrogene stoffen vrij  hersenen koortscentrum te stimuleren
 temperatuursverhoging is

De neutrofielen, macrofagen en dendritische  fagocytose  cytokinen vrij (IL en
TNF)  vasodilatie,  bloedvat zet uit  roodheid en Temp hoog

Verhoogde capillaire permeabiliteit  influx van vloeistof  zwelling

Cytokinen  stimulatie fagocyterende cellen  secretie lytische enzymen en
cytokinen  zenuwuiteinden stimuleren  ‘pijn’  Locale ophoping van dode
cellen en vloeistof geeft pus of etter.

Acute fase  macrofagen en dendritische cellen  IL, TNF  reacties in de lever  APP’s

 CRP = C-reactief proteïne  tegen C-polysaccharide van pneumokokken
 SAA = serum amyloid A
 Haptoglobine = recuperatie van ijzer uit hemoglobine naar opslag in lever
 Mannose bindend eiwit  activering van complement




Complement factoren
1
Een operatiemes kan wel besmet zijn, maar niet geïnfecteerd; een mens kan zowel besmet als geïnfecteerd zijn.

,Immunopathologie 3MLT


= 20 inactieve eiwitten in bloed  cascade van reacties  3: klassiek, alternatief of
lectine-weg

+ immuunglobulines (specifieke verweer)  complete beschermende respons

Vorming van MAC, membrane attack complex  MO geperforeerd en sterven af

Activering; niet specifieke verweer. 2 manieren van activatie

1. Alternatief: herkennen van
celoppervlakte structuren
2. Mannan-bindende lectine: binden met
koolhydraten, bijvoorbeeld sommige
MO bevatten mannose verbindingen
(candida albicans)

Klassieke pathway: Ag-AL binding




Cellen van het immuunsysteem
Pluripotente hematopoietische stamcellen: leuko, erythro, bloedplaatjes, …

Uit het beenmerg

 Niet-specifieke verweer = eosino, baso, neutro, mono, macrofaag en
dendrietische cellen GEEN AG HERKENNING
 Specifieke verweer = NK en fagocytaire lymfoide cellen
WEL AG HERKENNING
 Erytrocyten : zuurstof
 Plaatjes: bloedstolling

,Immunopathologie 3MLT




Moleculen van het specifieke afweer
Antigenen
 epitopen of determinanten

 lokt een immuunrespons uit

 Tolerogeen: herhaalde respons is op de duur vermindere respons

 Allergeen: is een antigen waar men hypergevoelige respons bij ontwikkeld

Immuunglobulinen
 Humaan Ig: 4 polypeptiden: 2 lichte ketens + 2 zware ketens

 Aan elkaar met disulfide bindingen (in rood)

 NH terminus: 1L + 1H  epitoop bindingsplaats (zie bolletje)

 Fab fragment = antigeen bindend fragment

 Fc fragment : constant (crystalizable) fragment. Hier zijn domeinen die zorgen voor:

binding van het eerste complement eiwit

transport door de placenta bij IgG

binding op de receptoren van mestcellen (IgE)

werking van antilichamen:

- opsonisatie
- neutraliseren van bacteriële toxines*
- kolonisatieresistentie (verhinderen van hechting van de bacterie aan epitheel)
- activering van complement,

, Immunopathologie 3MLT


- zorgen voor agglutinatie,
- binden van ciliën en flagellen van MO (beweeglijkheid daalt van MO)
- IgE staat in voor verweer van hogere parasieten,
- interferentie van metabole processen van MO,
- antilichaam gemedieerde cellulaire cytotoxiteit (ADCC)
o Fc receptoren NK-cel: herkennen AL op geinfecteerde cel  granules vrij
o Fc receptoren eosino: herkennen IgG van parasieten  granules vrij

* exotoxines worden gesecreteerd door bacteriën, endotoxines komen vrij na lyse
van de bacterie.

MHC moleculen
MHC = majeure Histocompatibiliteit

- Belangrijkste afstotingsreacties tegen getransplanteerde cellen (beenmerg) of organen:
transplantatie-antigenen.

- De genen liggen in clusters op chromosoom 6.
Drie klassen. Klasse I en II zijn de belangrijkste celdeterminanten, klasse III maken deel
uit bij complement systeem.
- !! MHCI: op alle gekernde cellen
- MHCII: op macrofagen, DC en geactiveerde B-cellen

Klasse I: loci A,B,C  kernhoudende cellen  interactie met CD8+ T-cellen  ‘deadly kiss’

Klasse II: APCs (Dendritische cellen, macrofagen en geactiveerde B-cellen)


Lymfocyten + receptoren
 B-cellen: humorale immuniteit, rijpen in beenmerg en hebben BcR
 T-cellen: cellulaire immuniteit, rijpen in thymus en hebben TcR
 NK-cellen: Geen BcR of TcR, wel KIR (killer inhibitie receptor) en KAR (killer activatie r)

Specialisatie van T-cellen (CD3+):
Tc cellen = cytotoxische cellen  binden op virusgeïnfecteerde cellen of kankercellen 
productie van ‘deadly kiss’ toxische eiwitten (o.a. perforines en granzymes)  doelcel
lyseren of in apoptose  cel sterft af en Tc kan andere cel aanvallen. = CD8+

Th-cellen = helpercellen  rekruteren andere cellen om vreemde MO te bestoken = CD4+

• Th1 = die zorgen voor cel-gemedieerde immuniteit, stimulatie Tc cellen

• Th2 = B-cellen ‘helpen’ ontwikkelen tot plasmacellen  Anti-Lichaam gemedieerde
immuniteit  ontwikkelen IgG’s (leven 30 dagen)

Dit onderscheid wordt gemaakt adhv de cytokines (lymfokines) die ze secreteren.

Regulatorische T-cellen: houden de werking van de Th cellen onder controle (CD4+)

T-geheugencellen: AG-specifieke T-cel nakomelingen ontstaan in primaire respons (analoog
aan de B-geheugencellen). Th als Tc geheugencellen. De geheugencellen prolifereren en
differentiëren sneller dan de naïeve T-cellen, zodat ze snel kunnen reageren bij tweede
aanval  maanden tot jaren aanwezig.