Cba
Les 1
Leerdoelen:
de betekenis van de indeling van elementen in groepen en perioden
in het Periodiek Systeem.
wat het atoomnummer en atoommassa inhouden.
Het periodiek systeem der elementen is een tabel met daarin een
systematische weergave van alle scheikundige elementen. Op deze
manier kunnen de chemische en fysische eigenschappen van de
elementen in kaart worden gebracht en zelfs voorspeld worden. Deze
tabel, ook de tabel van Mendelejev genoemd, kent een lange
geschiedenis. Alle bekende elementen staan op volgorde van
atoomnummer zodanig ingedeeld dat de elementen uit dezelfde
periode naast elkaar staan en elementen uit dezelfde groep boven
elkaar. Tevens staan de elementen die tot hetzelfde blok en dezelfde
reeks behoren bij elkaar in de buurt.
uit welke deeltjes een atoom is opgebouwd en welke eigenschappen
deze deeltjes hebben.
Alles wat we om ons heen zien – alle materie – is opgebouwd uit
atomen. Een atoom is het kleinst herkenbare deeltje waaruit alle
stoffen om ons heen zijn opgebouwd. Een groepje bepaalde atomen
vormt een molecuul, bepaalde moleculen bij elkaar vormen
elementen of stoffen. Het atoom is dus het kleinst herkenbare
bouwsteentje, maar bezit nog wel alle eigenschappen van het
element. Een gemiddeld atoom is 100 picometer, dat is 10 tot de
macht -10 meter groot. Dit is zo verschrikkelijk klein dat een atoom
, zelfs onder een (gewone) microscoop
met geen mogelijkheid te zien is. Lange tijd werd
gedacht dat een atoom niet deelbaar was.
Het atoom mag dan het kleinst
herkenbare deeltje zijn, maar is niet het
kleinste deeltje wat voorkomt. Een
atoom is op te delen in protonen,
neutronen en elektronen, maar dan
verliest hij zijn kenmerkende
eigenschappen. Tegenwoordig weten we dat zelfs
de deeltjes uit een atoom op te delen zijn in quarks,
maar voordat we dit ontdekten zijn vele
wetenschappers ons voor gegaan. Hieronder de bekendste en
belangrijkste atoommodellen op chronologische volgorde.
Een atoom is opgebouwd uit een positieve atoomkern bestaande uit
protonen en neutronen met daar omheen een negatieve wolk van
elektronen. De lading van de elektronenwolk is precies even groot als
die van de atoomkern; het atoom is als geheel neutraal van lading.
het verschil tussen metalen, half-metalen en niet-metalen.
Je kunt het periodieke systeem onderverdelen in Metalen, niet
metalen en halfmetalen. Metalen zijn allemaal vast bij
kamertemperatuur en de meeste hebben een zilverkleurige kleur.Ze
zijn heel stevig gevormd en nemen goed elektriciteit en warmte op.
De niet metalen zijn slechte geleiders en de meeste zijn gassen. hier
onder vallen de edelgassen en halogenen. De Half metalen zijn
zilverkleurig en vast bij kamertemperatuur en zijn slechte geleiders
van elektriciteit en warmte.
welke (zwakke) interacties mogelijk zijn tussen atomen / moleculen.
De vanderwaalskrachten zijn zwakke tot zeer zwakke
elektromagnetische krachten tussen atomen of moleculen,
wat het begrip “elektronegativiteit” (EN) inhoudt en kan je de
“polariteit” daarmee verklaren.
De elektronegativiteit (EN) of elektronegatieve waarde (ENW)
is een maat voor de neiging van een atoom dat een chemische
binding aangaat met een buuratoom om de gezamenlijke
elektronenwolk naar zich toe te trekken.
De elektronegativiteit neemt diagonaal toe in het periodiek systeem.
Francium en cesium (links onder) hebben de laagste waarde, fluor
(rechts boven) de hoogste.
Een polaire binding ontstaat dus als twee atomen in een molecuul een
verschil in elektronegativiteit hebben dat groter is dan 0,4 en kleiner
of gelijk aan 1,7. Zo vormen Fe (1,6) en H (2,1) [1], waar het verschil in
elektronegativiteit dus 0,5 bedraagt, een polaire binding. Als dan ook
nog eens de positieve en negatieve centra in het molecuul niet
samenvallen, is er sprake van een dipoolmoment en dus
dipoolverbindingen (deze staan in BINAS 55A/B). Als er sprake is van
een nog grotere elektronegativiteit vormt zich een ionverbinding.
Er bestaat een simpele vuistregel voor het vaststellen van polariteit
bij een Lewisstructuur, namelijk: Als er bij een Lewisstructuur -
Les 1
Leerdoelen:
de betekenis van de indeling van elementen in groepen en perioden
in het Periodiek Systeem.
wat het atoomnummer en atoommassa inhouden.
Het periodiek systeem der elementen is een tabel met daarin een
systematische weergave van alle scheikundige elementen. Op deze
manier kunnen de chemische en fysische eigenschappen van de
elementen in kaart worden gebracht en zelfs voorspeld worden. Deze
tabel, ook de tabel van Mendelejev genoemd, kent een lange
geschiedenis. Alle bekende elementen staan op volgorde van
atoomnummer zodanig ingedeeld dat de elementen uit dezelfde
periode naast elkaar staan en elementen uit dezelfde groep boven
elkaar. Tevens staan de elementen die tot hetzelfde blok en dezelfde
reeks behoren bij elkaar in de buurt.
uit welke deeltjes een atoom is opgebouwd en welke eigenschappen
deze deeltjes hebben.
Alles wat we om ons heen zien – alle materie – is opgebouwd uit
atomen. Een atoom is het kleinst herkenbare deeltje waaruit alle
stoffen om ons heen zijn opgebouwd. Een groepje bepaalde atomen
vormt een molecuul, bepaalde moleculen bij elkaar vormen
elementen of stoffen. Het atoom is dus het kleinst herkenbare
bouwsteentje, maar bezit nog wel alle eigenschappen van het
element. Een gemiddeld atoom is 100 picometer, dat is 10 tot de
macht -10 meter groot. Dit is zo verschrikkelijk klein dat een atoom
, zelfs onder een (gewone) microscoop
met geen mogelijkheid te zien is. Lange tijd werd
gedacht dat een atoom niet deelbaar was.
Het atoom mag dan het kleinst
herkenbare deeltje zijn, maar is niet het
kleinste deeltje wat voorkomt. Een
atoom is op te delen in protonen,
neutronen en elektronen, maar dan
verliest hij zijn kenmerkende
eigenschappen. Tegenwoordig weten we dat zelfs
de deeltjes uit een atoom op te delen zijn in quarks,
maar voordat we dit ontdekten zijn vele
wetenschappers ons voor gegaan. Hieronder de bekendste en
belangrijkste atoommodellen op chronologische volgorde.
Een atoom is opgebouwd uit een positieve atoomkern bestaande uit
protonen en neutronen met daar omheen een negatieve wolk van
elektronen. De lading van de elektronenwolk is precies even groot als
die van de atoomkern; het atoom is als geheel neutraal van lading.
het verschil tussen metalen, half-metalen en niet-metalen.
Je kunt het periodieke systeem onderverdelen in Metalen, niet
metalen en halfmetalen. Metalen zijn allemaal vast bij
kamertemperatuur en de meeste hebben een zilverkleurige kleur.Ze
zijn heel stevig gevormd en nemen goed elektriciteit en warmte op.
De niet metalen zijn slechte geleiders en de meeste zijn gassen. hier
onder vallen de edelgassen en halogenen. De Half metalen zijn
zilverkleurig en vast bij kamertemperatuur en zijn slechte geleiders
van elektriciteit en warmte.
welke (zwakke) interacties mogelijk zijn tussen atomen / moleculen.
De vanderwaalskrachten zijn zwakke tot zeer zwakke
elektromagnetische krachten tussen atomen of moleculen,
wat het begrip “elektronegativiteit” (EN) inhoudt en kan je de
“polariteit” daarmee verklaren.
De elektronegativiteit (EN) of elektronegatieve waarde (ENW)
is een maat voor de neiging van een atoom dat een chemische
binding aangaat met een buuratoom om de gezamenlijke
elektronenwolk naar zich toe te trekken.
De elektronegativiteit neemt diagonaal toe in het periodiek systeem.
Francium en cesium (links onder) hebben de laagste waarde, fluor
(rechts boven) de hoogste.
Een polaire binding ontstaat dus als twee atomen in een molecuul een
verschil in elektronegativiteit hebben dat groter is dan 0,4 en kleiner
of gelijk aan 1,7. Zo vormen Fe (1,6) en H (2,1) [1], waar het verschil in
elektronegativiteit dus 0,5 bedraagt, een polaire binding. Als dan ook
nog eens de positieve en negatieve centra in het molecuul niet
samenvallen, is er sprake van een dipoolmoment en dus
dipoolverbindingen (deze staan in BINAS 55A/B). Als er sprake is van
een nog grotere elektronegativiteit vormt zich een ionverbinding.
Er bestaat een simpele vuistregel voor het vaststellen van polariteit
bij een Lewisstructuur, namelijk: Als er bij een Lewisstructuur -
