AFP SAMENVATTING BLOK 4
WEEK 1 – ZENUWSTELSEL
Hersensystemen
Limbische systeem=
Gevormd door : hypocampus.amygdala, inwendige delen hersenschors,
hypothalamus, thalamus.
De functie is het regelen van de emoties, emotiereguliering, emotioneel geheugen,
genot en motivatie.
De hypo campus word ook wel het zeepaardje genoemd. De functie hiervan is : leren.
Functieopslag, nieuwe herinneringen , nieuw gedrag , ruimtelijke oriëntatie.
De amygdala is een opslagplaats voor angst en negatieve gevoelens.
Bij depressie is de amygdala bijvoorbeeld heel actief—> heeft de overhand.
Hersenstam
Bevindt zich aan de basis van de hersenen. Net boven het ruggenmerg
De functionele kernen zijn : motorische controle, sensorische verwerking, bewustzijn
regulatie
Kernen:
Middenhersenen : motorische bewegingen, visuele reflectie onder andere ook de rode kern
voor het dopamine aanmaak.
De pons: dwarsgestreepte zenuwcellen en die verbinden de linker en de kleine
hersenen. Doorgeven van signalen.
Verlengde merg: centrum van vitale functies ademhalingcentrum, hartritme regulatie,
en temperatuur.
Reticulaire formatie = een functionele eenheid van onderling verbinden neuronen en
regelt en functieniveau van zenuwstelsel zelf, dus onze staat van paraatheid van
lichaam en geest. Hoe alert wij zijn. Het drukste gebied van de zenuwbanen loopt
door het reticulaire formatie. De afferente en effenend banen.
Als je s’avonds meer moe bent en gaat slapen dan geeft de reticulaire formatie minder
impulsen door. Als je later weer wakker word gaat dit weer verder met impulsen doorgeven.
Thalamus
Bestaat uit kernen ( grijze stof)
Schakelt de sensorische impulsen door naar de grote hersenen
Zorgt ervoor dat de inkomende informatie op de juiste plaats in de hersenschors
terecht komt
Thalamus filtert de hoeveelheid informatie
Zorgt ervoor dat je niet afgeleid wordt bij het kijken van een spannende film.
, Het vegetatieve (of autonome) zenuwstelsel reguleert onbewuste lichaamsfuncties zoals
hartslag, spijsvertering, ademhaling en pupilgrootte. Het bestaat uit twee hoofdonderdelen:
het sympathische en het parasympathische zenuwstelsel, die meestal tegenovergestelde
effecten hebben.
Sympathisch Zenuwstelsel
Het sympathische zenuwstelsel bereidt het lichaam voor op actie en stressvolle situaties, ook
wel bekend als de "vecht-of-vlucht"-reactie. Kenmerken hiervan zijn:
Verhoogde hartslag: Om bloed sneller door het lichaam te pompen.
Uitgezette pupillen: Om meer licht binnen te laten en het zicht te verbeteren.
Versnelde ademhaling: Om meer zuurstof op te nemen.
Remming van spijsvertering: Om energie te besparen voor andere functies.
Vrijlating van adrenaline: Om het lichaam snel te activeren.
Parasympathisch Zenuwstelsel
Het parasympathische zenuwstelsel bevordert rust en herstel, vaak aangeduid als de "rust-
en-verteer"-reactie. Kenmerken hiervan zijn:
Verlaagde hartslag: Om het lichaam te ontspannen.
Verkleinde pupillen: Voor normale lichtinval.
Langzamere ademhaling: Voor een ontspannen toestand.
Stimulering van spijsvertering: Om voedingsstoffen te verwerken en op te slaan.
Energieconservering: Voor herstel en opbouw van reserves.
Samenspel
Beide systemen werken samen om het lichaam in balans te houden. Het sympathische
zenuwstelsel activeert het lichaam in stressvolle situaties, terwijl het parasympathische
zenuwstelsel zorgt voor herstel en behoud van energie in rustperiodes.
Verslaving
Niet iedereen die regelmatig gebruikt is verslaan
Pas verslaafd als er zich en toestand voordoet waarin je fysiek en/of mentaal
afhankelijk bent van een middel of een gewoonte.
Je verliest als gebruiker controle en dat gaat ten koste van je normale dagelijkse
activiteiten.
Connectie neurotransmitter, dopamine en beloningssysteem- receptoren worden gevoeliger
voor dopamine ( neurotransmitter) en geven een heel fijn gevoel ( beloningssysteem ) . De
drempels worden iedere keer wel verlaagd.
Verschillende neurotransmiters bij verslaving : dopamine, serotonine, glutamaat , Gaba en
noradrenaline
Cognitieve stoornissen
Cognitieve functies= functies die te maken hebben met het verwerken van informatie
( waarnemingen, aandacht, concentratie, geheugen etc)
WEEK 1 – ZENUWSTELSEL
Hersensystemen
Limbische systeem=
Gevormd door : hypocampus.amygdala, inwendige delen hersenschors,
hypothalamus, thalamus.
De functie is het regelen van de emoties, emotiereguliering, emotioneel geheugen,
genot en motivatie.
De hypo campus word ook wel het zeepaardje genoemd. De functie hiervan is : leren.
Functieopslag, nieuwe herinneringen , nieuw gedrag , ruimtelijke oriëntatie.
De amygdala is een opslagplaats voor angst en negatieve gevoelens.
Bij depressie is de amygdala bijvoorbeeld heel actief—> heeft de overhand.
Hersenstam
Bevindt zich aan de basis van de hersenen. Net boven het ruggenmerg
De functionele kernen zijn : motorische controle, sensorische verwerking, bewustzijn
regulatie
Kernen:
Middenhersenen : motorische bewegingen, visuele reflectie onder andere ook de rode kern
voor het dopamine aanmaak.
De pons: dwarsgestreepte zenuwcellen en die verbinden de linker en de kleine
hersenen. Doorgeven van signalen.
Verlengde merg: centrum van vitale functies ademhalingcentrum, hartritme regulatie,
en temperatuur.
Reticulaire formatie = een functionele eenheid van onderling verbinden neuronen en
regelt en functieniveau van zenuwstelsel zelf, dus onze staat van paraatheid van
lichaam en geest. Hoe alert wij zijn. Het drukste gebied van de zenuwbanen loopt
door het reticulaire formatie. De afferente en effenend banen.
Als je s’avonds meer moe bent en gaat slapen dan geeft de reticulaire formatie minder
impulsen door. Als je later weer wakker word gaat dit weer verder met impulsen doorgeven.
Thalamus
Bestaat uit kernen ( grijze stof)
Schakelt de sensorische impulsen door naar de grote hersenen
Zorgt ervoor dat de inkomende informatie op de juiste plaats in de hersenschors
terecht komt
Thalamus filtert de hoeveelheid informatie
Zorgt ervoor dat je niet afgeleid wordt bij het kijken van een spannende film.
, Het vegetatieve (of autonome) zenuwstelsel reguleert onbewuste lichaamsfuncties zoals
hartslag, spijsvertering, ademhaling en pupilgrootte. Het bestaat uit twee hoofdonderdelen:
het sympathische en het parasympathische zenuwstelsel, die meestal tegenovergestelde
effecten hebben.
Sympathisch Zenuwstelsel
Het sympathische zenuwstelsel bereidt het lichaam voor op actie en stressvolle situaties, ook
wel bekend als de "vecht-of-vlucht"-reactie. Kenmerken hiervan zijn:
Verhoogde hartslag: Om bloed sneller door het lichaam te pompen.
Uitgezette pupillen: Om meer licht binnen te laten en het zicht te verbeteren.
Versnelde ademhaling: Om meer zuurstof op te nemen.
Remming van spijsvertering: Om energie te besparen voor andere functies.
Vrijlating van adrenaline: Om het lichaam snel te activeren.
Parasympathisch Zenuwstelsel
Het parasympathische zenuwstelsel bevordert rust en herstel, vaak aangeduid als de "rust-
en-verteer"-reactie. Kenmerken hiervan zijn:
Verlaagde hartslag: Om het lichaam te ontspannen.
Verkleinde pupillen: Voor normale lichtinval.
Langzamere ademhaling: Voor een ontspannen toestand.
Stimulering van spijsvertering: Om voedingsstoffen te verwerken en op te slaan.
Energieconservering: Voor herstel en opbouw van reserves.
Samenspel
Beide systemen werken samen om het lichaam in balans te houden. Het sympathische
zenuwstelsel activeert het lichaam in stressvolle situaties, terwijl het parasympathische
zenuwstelsel zorgt voor herstel en behoud van energie in rustperiodes.
Verslaving
Niet iedereen die regelmatig gebruikt is verslaan
Pas verslaafd als er zich en toestand voordoet waarin je fysiek en/of mentaal
afhankelijk bent van een middel of een gewoonte.
Je verliest als gebruiker controle en dat gaat ten koste van je normale dagelijkse
activiteiten.
Connectie neurotransmitter, dopamine en beloningssysteem- receptoren worden gevoeliger
voor dopamine ( neurotransmitter) en geven een heel fijn gevoel ( beloningssysteem ) . De
drempels worden iedere keer wel verlaagd.
Verschillende neurotransmiters bij verslaving : dopamine, serotonine, glutamaat , Gaba en
noradrenaline
Cognitieve stoornissen
Cognitieve functies= functies die te maken hebben met het verwerken van informatie
( waarnemingen, aandacht, concentratie, geheugen etc)
