METHODISCHE BESCHRIJVING ZIEKTEBEELD (MBZ)
Aandoening: Verslaving
Oorzaak
Beschrijf de normale fysiologie en wat er bij deze aandoening hierin mis gaat.
Wanneer is iets een verslaving? Eén van de definities van verslaving is: een onweerstaanbare behoefte om middelen te gebruiken,
onafhankelijk van de lichamelijke behoefte. Verslaving betekent afhankelijkheid. Zo lang er sprake is van matig gebruik, hoeft er nog niets
ernstigs aan de hand te zijn. Als men echter meer gebruikt dan men wil, niet kan stoppen, het gebruik niet meer in de hand heeft, als men een
groot deel van de dag bezig is met het gebruik, dan spreken we van verslaving.
Verslaving is een begrip waar veel verschillende opvattingen over bestaan. Verslaving wordt gezien als ziekte, een gewoonte, ondeugd of een
maatschappelijk probleem. De term verslaving is van toepassing op middelen als alcohol en drugs, maar ook op gewoontes waar mensen geen
weerstand aan kunnen bieden. Denk hierbij aan gokverslaving, seksverslaving en internetverslaving.
Verder komt het veel voor. Zo zijn er in Nederland zeker 650.000 mensen die problemen hebben met alcoholgebruik en enkele tienduizenden
met het gebruik van drugs. Deze tekst gaat alleen over alcohol- en drugsverslaving. Andere verslavingen zoals gokken, medicijn en
rookverslaving zijn hiermee echter goed vergelijkbaar.
Mensen raken niet van de ene op de andere dag verslaafd. Daar gaat een heel proces aan vooraf, dat wordt gekenmerkt door een viertal
fasen.
1. Meestal begint het vaak op jonge leeftijd met experimenteel gebruik: uit nieuwsgierigheid probeert men een bepaald middel uit. Deze
fase heet de 'experimenteerfase'.
2. De gebruiker zoekt de positieve effecten van het middel en weet het gebruik ervan in zijn leven in te passen zonder dat hij er last van
heeft. Dit wordt de fase van 'sociaal of geïntegreerd gebruik' genoemd. Deze twee fasen leveren meestal geen problemen op. De dosis
wordt niet verhoogd en er treden geen onthoudingsverschijnselen op als men het middel een tijd niet neemt. Uitzondering hierop
vormen jongeren die met middelen experimenteren. Zij kunnen óf door gebruik van onverwacht overmatige hoeveelheden óf door
gebruik van onbekende en mogelijk verontreinigde middelen riskant bezig zijn.
3. Het sociale gebruik gaat geleidelijk of plotseling (bijvoorbeeld bij problemen)over in een fase van 'overmatig en schadelijk gebruik '.
Het gebruik krijgt een steeds grotere rol in het dagelijks leven. Men gebruikt het niet alleen om zich lekker te voelen, maar ook om
spanningen en onlust te verdrijven.
4. In deze fase: 'de verslavingsfase wordt vrijwel het hele leven door gebruik beheerst. Er zijn schadelijke gevolgen op lichamelijk,
psychisch en sociaal gebied. Hoe snel de vier fasen doorlopen worden is onder andere afhankelijk van het middel en van de
leefomstandigheden, waarin iemand verkeert. Bij heroïne gaat dit in het algemeen sneller dan bij alcohol. Ook gaat het sneller
wanneer men verkeert in een omgeving, waarin middelengebruik normaal is.
Aandoening: Verslaving
Oorzaak
Beschrijf de normale fysiologie en wat er bij deze aandoening hierin mis gaat.
Wanneer is iets een verslaving? Eén van de definities van verslaving is: een onweerstaanbare behoefte om middelen te gebruiken,
onafhankelijk van de lichamelijke behoefte. Verslaving betekent afhankelijkheid. Zo lang er sprake is van matig gebruik, hoeft er nog niets
ernstigs aan de hand te zijn. Als men echter meer gebruikt dan men wil, niet kan stoppen, het gebruik niet meer in de hand heeft, als men een
groot deel van de dag bezig is met het gebruik, dan spreken we van verslaving.
Verslaving is een begrip waar veel verschillende opvattingen over bestaan. Verslaving wordt gezien als ziekte, een gewoonte, ondeugd of een
maatschappelijk probleem. De term verslaving is van toepassing op middelen als alcohol en drugs, maar ook op gewoontes waar mensen geen
weerstand aan kunnen bieden. Denk hierbij aan gokverslaving, seksverslaving en internetverslaving.
Verder komt het veel voor. Zo zijn er in Nederland zeker 650.000 mensen die problemen hebben met alcoholgebruik en enkele tienduizenden
met het gebruik van drugs. Deze tekst gaat alleen over alcohol- en drugsverslaving. Andere verslavingen zoals gokken, medicijn en
rookverslaving zijn hiermee echter goed vergelijkbaar.
Mensen raken niet van de ene op de andere dag verslaafd. Daar gaat een heel proces aan vooraf, dat wordt gekenmerkt door een viertal
fasen.
1. Meestal begint het vaak op jonge leeftijd met experimenteel gebruik: uit nieuwsgierigheid probeert men een bepaald middel uit. Deze
fase heet de 'experimenteerfase'.
2. De gebruiker zoekt de positieve effecten van het middel en weet het gebruik ervan in zijn leven in te passen zonder dat hij er last van
heeft. Dit wordt de fase van 'sociaal of geïntegreerd gebruik' genoemd. Deze twee fasen leveren meestal geen problemen op. De dosis
wordt niet verhoogd en er treden geen onthoudingsverschijnselen op als men het middel een tijd niet neemt. Uitzondering hierop
vormen jongeren die met middelen experimenteren. Zij kunnen óf door gebruik van onverwacht overmatige hoeveelheden óf door
gebruik van onbekende en mogelijk verontreinigde middelen riskant bezig zijn.
3. Het sociale gebruik gaat geleidelijk of plotseling (bijvoorbeeld bij problemen)over in een fase van 'overmatig en schadelijk gebruik '.
Het gebruik krijgt een steeds grotere rol in het dagelijks leven. Men gebruikt het niet alleen om zich lekker te voelen, maar ook om
spanningen en onlust te verdrijven.
4. In deze fase: 'de verslavingsfase wordt vrijwel het hele leven door gebruik beheerst. Er zijn schadelijke gevolgen op lichamelijk,
psychisch en sociaal gebied. Hoe snel de vier fasen doorlopen worden is onder andere afhankelijk van het middel en van de
leefomstandigheden, waarin iemand verkeert. Bij heroïne gaat dit in het algemeen sneller dan bij alcohol. Ook gaat het sneller
wanneer men verkeert in een omgeving, waarin middelengebruik normaal is.
