Marketing Samenvatting Hoofdstuk 13
13.1.1
Een distributiekanaal is een netwerk van zelfstandige bedrijven die bij de distributie
van een product of dienst elk een essentiële functie vervullen in de gezamenlijke
activiteiten om producten en eindgebruikers met elkaar in contact te brengen.
Producten worden beter verkocht als ze voor de kopers goed verkrijgbaar zijn.
Het distributiebeleid is de analyse, planning, uitvoering en evaluatie van de
activiteiten die ertoe leiden dat de juiste producten op het gewenste moment en op
de beste plaats tegen de laagst mogelijke kosten ter beschikking komen van de
doelgroep.
Intermediairs zoals exporteurs, makelaars, commissionairs, importeurs, agenten,
grossiers of detaillisten zijn organisaties of personen die ergens in het kanaal tussen
de producent en consument opereren.
13.1.2
Directe distributie of een direct kanaal omvat de levering van producten en diensten
van producenten aan consumenten zonder de inschakeling van onafhankelijke
intermediairs.
In de meeste kanalen wordt, zoals figuur 13.1 illustreert ten minste 1 distribuant
ingeschakeld voordat het product de consument bereikt. We spreken dan van
indirecte distributie. Bij convience goods gaat het daarbij meestal om een indirect
lang kanaal (met minstens twee tussenschakels) terwijl er bij de distributie van
shopping en specialty goods vak met een indirect kort kanaal wordt gewerkt
, Het klassieke distributiekanaal bestaat uit een producent, een grossier en een
detaillist.
Een nadeel van een lang distributiekanaal – afgezien van de prijsverhoging voor de
eindgebruiker waartoe de marges van de wederverkopers kunnen leiden- is dat bij de
fabrikant minder beheersing over het distributie proces heeft.
De beslissing over de beste lengte en samenstelling van het distributiekanaal – in
feite de kanaalkeuze – hangt af van diverse factoren
Uiteraard hoeft een bedrijf zich in zijn distributiebeleid niet tot één kanaaltype te
beperken. In plaats van zo’n enkelvoudige kanaalstrategie kan het ook van meer
kanalen tegelijk gebruikmaken.
Met een duale kanaalstrategie, of duale distributie schakelt het bedrijf voor de
distributie van zijn producten tegelijkertijd twee verschillende typen kanalen in om het
marktbereik te vergroten, de marketingkosten te verlagen en beter maatwerk te
kunnen leveren; dit alles met het doel om de omzet en de winst te verhogen
Door gelijktijdig gebruik te maken van ten minste twee verschillende typen
distributiekanalen – ook wel multikanaaldistributie (multichannel distributie)
genoemd- kan een bedrijf verschillende marktsegmenten doeltreffend bewerken.
Zo concurreren de producten niet alleen met de andere merken op de markt, maar
ook met elkaar, in de onderlinge concurrentiestrijd tussen aanbieders. Deze
zogenaamde kanaalconcurrentie omvat zowel de mededinging tussen de
wederverkopers in verschillende distributiekanalen (bijvoorbeeld tussen een lang
kanaal en een kort kanaal, interkanaalconcurrentie genoemd) als tussen de
deelnemers binnen hetzelfde distributiekanaal (de zogeheten
intrakanaalconcurrentie zoals tussen supermarkten onderling).
De kanaalconflicten als gevolg van de vaal tegenstrijdige belangen of doelstellingen
van de distribuanten die zo’n distributiebeleid met zich meebrengt, neemt de
aanbieder op de koopt toe. Een speciale vorm van een multikanaalsysteem is het
hybride systeem, waarin verschillende partijen in het distributiekanaal voor dezelfde
klant een aantal taken uitvoeren die elkaar aanvullen.
13.1.1
Een distributiekanaal is een netwerk van zelfstandige bedrijven die bij de distributie
van een product of dienst elk een essentiële functie vervullen in de gezamenlijke
activiteiten om producten en eindgebruikers met elkaar in contact te brengen.
Producten worden beter verkocht als ze voor de kopers goed verkrijgbaar zijn.
Het distributiebeleid is de analyse, planning, uitvoering en evaluatie van de
activiteiten die ertoe leiden dat de juiste producten op het gewenste moment en op
de beste plaats tegen de laagst mogelijke kosten ter beschikking komen van de
doelgroep.
Intermediairs zoals exporteurs, makelaars, commissionairs, importeurs, agenten,
grossiers of detaillisten zijn organisaties of personen die ergens in het kanaal tussen
de producent en consument opereren.
13.1.2
Directe distributie of een direct kanaal omvat de levering van producten en diensten
van producenten aan consumenten zonder de inschakeling van onafhankelijke
intermediairs.
In de meeste kanalen wordt, zoals figuur 13.1 illustreert ten minste 1 distribuant
ingeschakeld voordat het product de consument bereikt. We spreken dan van
indirecte distributie. Bij convience goods gaat het daarbij meestal om een indirect
lang kanaal (met minstens twee tussenschakels) terwijl er bij de distributie van
shopping en specialty goods vak met een indirect kort kanaal wordt gewerkt
, Het klassieke distributiekanaal bestaat uit een producent, een grossier en een
detaillist.
Een nadeel van een lang distributiekanaal – afgezien van de prijsverhoging voor de
eindgebruiker waartoe de marges van de wederverkopers kunnen leiden- is dat bij de
fabrikant minder beheersing over het distributie proces heeft.
De beslissing over de beste lengte en samenstelling van het distributiekanaal – in
feite de kanaalkeuze – hangt af van diverse factoren
Uiteraard hoeft een bedrijf zich in zijn distributiebeleid niet tot één kanaaltype te
beperken. In plaats van zo’n enkelvoudige kanaalstrategie kan het ook van meer
kanalen tegelijk gebruikmaken.
Met een duale kanaalstrategie, of duale distributie schakelt het bedrijf voor de
distributie van zijn producten tegelijkertijd twee verschillende typen kanalen in om het
marktbereik te vergroten, de marketingkosten te verlagen en beter maatwerk te
kunnen leveren; dit alles met het doel om de omzet en de winst te verhogen
Door gelijktijdig gebruik te maken van ten minste twee verschillende typen
distributiekanalen – ook wel multikanaaldistributie (multichannel distributie)
genoemd- kan een bedrijf verschillende marktsegmenten doeltreffend bewerken.
Zo concurreren de producten niet alleen met de andere merken op de markt, maar
ook met elkaar, in de onderlinge concurrentiestrijd tussen aanbieders. Deze
zogenaamde kanaalconcurrentie omvat zowel de mededinging tussen de
wederverkopers in verschillende distributiekanalen (bijvoorbeeld tussen een lang
kanaal en een kort kanaal, interkanaalconcurrentie genoemd) als tussen de
deelnemers binnen hetzelfde distributiekanaal (de zogeheten
intrakanaalconcurrentie zoals tussen supermarkten onderling).
De kanaalconflicten als gevolg van de vaal tegenstrijdige belangen of doelstellingen
van de distribuanten die zo’n distributiebeleid met zich meebrengt, neemt de
aanbieder op de koopt toe. Een speciale vorm van een multikanaalsysteem is het
hybride systeem, waarin verschillende partijen in het distributiekanaal voor dezelfde
klant een aantal taken uitvoeren die elkaar aanvullen.
